v2.0.9818.20647
Fizyka dla każdego

Rankingi materiałów

Odkrywaj popularne opracowania oraz ostatnio dodane i zmienione publikacje.

Odsłony nie oznaczają liczby unikalnych osób. Oceny mają skalę 1–5; przy jednakowej średniej wyżej jest materiał z większą liczbą głosów.

Materiały: 1999 · strona 135 z 167.

Pośrednia oś 60°: kiedy końcowych −z jest najwięcej?

Źródło dostarcza 10 000 atomów już w stanie +z. Filtr +n ma oś odchyloną od z o 60°, zatrzymuje kanał −n, a za nim analizator z liczy oba wyniki. Wyznacz oczekiwaną liczbę atomów zatrzymanych i obu końcowych wyników. Następnie znajdź kąt θ od 0° do 180°, przy którym końcowych −z jest najwięcej, oraz tę maksymalną liczbę. Nie ma innych strat ani ewolucji spinu.

Opublikowano w: Spin 1/2, analizatory Sterna–Gerlacha i pomiar kwantowy Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Pośrednia oś 60°: kiedy końcowych −z jest najwięcej?

2 odsłon · bez ocen

Stan z trzech tabel: sprawdź dodatniość i czystość

Trzy osobne, jednakowo przygotowane grupy po 1000 atomów dały następujące modelowe zliczenia: x — 800 dodatnich i 200 ujemnych; y — 500 i 500; z — 650 i 350. Przy jednakowych wydajnościach i bez tła wyznacz oszacowanie wektora Blocha, macierzy gęstości i czystości Tr(ρ²). Sprawdź, czy otrzymana macierz ma nieujemne wartości własne. W rachunku pomiń niepewność statystyczną, ale zaznacz jej znaczenie dla interpretacji.

Opublikowano w: Spin 1/2, analizatory Sterna–Gerlacha i pomiar kwantowy Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Stan z trzech tabel: sprawdź dodatniość i czystość

2 odsłon · bez ocen

Stygnięcie Newtona: dlaczego temperatura nie maleje równomiernie?

Próbka o temperaturze 80°C stygnie szybko na początku, a coraz wolniej w miarę zbliżania się do temperatury pokoju. Nie traci w każdej minucie tej samej liczby stopni. Sprawdźmy, jaki bilans prowadzi do takiego przebiegu i co naprawdę oznacza czas charakterystyczny.

Opublikowano w: Transport ciepła w czasie: stygnięcie, grzanie, pomiary i promieniowanie Komentarze (0) Czytaj więcej » — Stygnięcie Newtona: dlaczego temperatura nie maleje równomiernie?

2 odsłon · bez ocen

Stała czasowa z dwóch temperatur: nie dzielimy samego odczytu termometru

Otoczenie ma stale 20°C. Modelowe ciało stygnie od 90°C do 55°C w 480 s. Zakładamy stałe C i G. a) Wyznacz τ. b) Jaka będzie temperatura po 960 s od początku? c) Czy z tych danych można osobno wyznaczyć C i G?

Opublikowano w: Transport ciepła w czasie: stygnięcie, grzanie, pomiary i promieniowanie Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Stała czasowa z dwóch temperatur: nie dzielimy samego odczytu termometru

2 odsłon · bez ocen

Superpozycja — zadanie: przeciwne wkłady i brakujący człon mocy

Węzeł A jest połączony trzema opornikami po 1,00 kΩ z trzema potencjałami: +12,0 V, −6,0 V oraz 0 V. Dwa pierwsze potencjały utrzymują niezależne idealne źródła względem wspólnego B; trzeci opornik jest odbiornikiem. Znajdź dwa wkłady napięcia U = VA − VB, pełne U i moc odbiornika. Porównaj ją z sumą mocy przy osobnym działaniu źródeł. Wyznacz także prądy dopływające do A od obu źródeł.

Opublikowano w: Obwody zastępcze: Thévenin, Norton i superpozycja Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Superpozycja — zadanie: przeciwne wkłady i brakujący człon mocy

2 odsłon · bez ocen

Superpozycja — zadanie: prawo węzłów działa, napięcia się nie dodają

Dwa niezależne idealne źródła po 1,00 mA kierują prąd od B do A. Jedyną gałęzią odbierającą prąd jest modelowy element nieliniowy o charakterystyce Ie = αU² dla U ≥ 0, gdzie α = 1,00 mA/V² i U = VA − VB. a) Oblicz U, gdy działa tylko jedno źródło, a drugie jest wyzerowane. b) Oblicz U i moc elementu przy wspólnym działaniu obu źródeł. c) Wyjaśnij, dlaczego dodanie dwóch napięć z punktu a) jest niedozwolone, mimo że prądy źródeł dodają się dokładnie.

Opublikowano w: Obwody zastępcze: Thévenin, Norton i superpozycja Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Superpozycja — zadanie: prawo węzłów działa, napięcia się nie dodają

2 odsłon · bez ocen

Światłowód nie jest rurką z lustrami: jak prowadzi światło?

W szklanym włóknie światło może dotrzeć do drugiego końca mimo wielu odbić. Dlaczego nie ucieka przez boczną ściankę? Odpowiedź wymaga odróżnienia osi włókna od normalnej do jego granicy.

Opublikowano w: Światłowody: od całkowitego odbicia do transmisji informacji Komentarze (0) Czytaj więcej » — Światłowód nie jest rurką z lustrami: jak prowadzi światło?

2 odsłon · bez ocen

Kąt graniczny: które z dwóch promieni pozostaną w rdzeniu?

Rdzeń włókna ma n₁ = 1,50, a płaszcz n₂ = 1,45. Promienie wewnątrz rdzenia padają na boczną granicę pod kątami 70° oraz 80° do normalnej. a) Oblicz kąt graniczny. b) Rozstrzygnij dla każdego promienia, czy wystąpi całkowite odbicie. c) Dlaczego nie wystarczy stwierdzić, że oba kąty są duże?

Opublikowano w: Światłowody: od całkowitego odbicia do transmisji informacji Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Kąt graniczny: które z dwóch promieni pozostaną w rdzeniu?

2 odsłon · bez ocen

Straty mocy i rozmycie impulsów: dwa różne ograniczenia transmisji

Odbiornik może dostać zbyt mało światła albo otrzymać dwa impulsy tak rozmyte w czasie, że już ich nie rozróżni. Pierwszy problem opisujemy decybelami, a drugi — czasem propagacji.

Opublikowano w: Światłowody: od całkowitego odbicia do transmisji informacji Komentarze (0) Czytaj więcej » — Straty mocy i rozmycie impulsów: dwa różne ograniczenia transmisji

2 odsłon · bez ocen

Dziesięć kilometrów kabla: ile mocy pozostanie?

Do światłowodu wprowadzono Pwe = 1,00 mW przy długości fali, dla której tłumienie wynosi 0,20 dB/km. Włókno ma długość 10 km; pomijamy złącza. a) Oblicz całkowitą stratę w dB. b) Wyznacz moc wyjściową w mW. c) Czy 2 dB oznacza utratę dwóch procent mocy?

Opublikowano w: Światłowody: od całkowitego odbicia do transmisji informacji Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Dziesięć kilometrów kabla: ile mocy pozostanie?

2 odsłon · bez ocen

Te same wymiary, różny wynik chłodzenia: uchwyt albo kontakt

Dwa identyczne, nieobciążone pręty przy 60°C mają L = 2,00 m, A = 40 mm², E = 70 GPa i α = 25·10⁻⁶ K⁻¹. Lewe końce są stałe. Prawy koniec pierwszego pręta jest trwale połączony z nieruchomym uchwytem. Drugi jedynie dotyka sztywnej przeszkody, bez początkowej szczeliny i bez połączenia. Oba pręty ochłodzono do 20°C. Porównaj x, σ, N oraz ewentualną szczelinę. Narysuj zwroty sił od podpór.

Opublikowano w: Rozszerzalność, więzy i naprężenia cieplne Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Te same wymiary, różny wynik chłodzenia: uchwyt albo kontakt

2 odsłon · bez ocen

Niepewna szczelina: czy można rozstrzygnąć kontakt?

Pręt ma dokładnie w modelu L = 1,00 m, E = 100 GPa i A = 50 mm². Początkowa szczelina do sztywnej przeszkody leży między 0,380 a 0,420 mm. Współczynnik α leży między 9,5·10⁻⁶ a 10,5·10⁻⁶ K⁻¹, a przyrost temperatury między 37 a 39 K. Traktuj te przedziały jako niezależne granice dopuszczalnych wartości, bez rozkładu prawdopodobieństwa. Czy kontakt jest pewny, wykluczony czy nierozstrzygnięty? Wyznacz największą możliwą wartość nacisku i zakres naprężenia.

Opublikowano w: Rozszerzalność, więzy i naprężenia cieplne Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Niepewna szczelina: czy można rozstrzygnąć kontakt?

2 odsłon · bez ocen

Nie znalazłeś szukanego materiału? Napisz do nas — pomóż nam rozwijać Fizykę dla każdego.