v2.0.9818.20647
Fizyka dla każdego

Rankingi materiałów

Odkrywaj popularne opracowania oraz ostatnio dodane i zmienione publikacje.

Odsłony nie oznaczają liczby unikalnych osób. Oceny mają skalę 1–5; przy jednakowej średniej wyżej jest materiał z większą liczbą głosów.

Materiały: 1999 · strona 129 z 167.

Grubość ćwierćfalówki nie gwarantuje koła

Modelowa bezstratna płytka ma nf = 1,540 i ns = 1,552 dla długości fali w próżni 600 nm. Znajdź najmniejszą dodatnią grubość dającą retardację π/2. Liniowe światło o natężeniu 20,0 W/m² pada pod kątem α = 30° do osi szybkiej. Podaj stan wyjściowy, stosunek półosi oraz natężenia składowych na obu osiach. Jaki kąt dałby koło?

Opublikowano w: Polaryzacja eliptyczna, płytki falowe i pomiar stanu światła Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Grubość ćwierćfalówki nie gwarantuje koła

2 odsłon · bez ocen

Pływanie i obrót: równe siły mogą tworzyć parę sił

Model może wypierać dokładnie tyle wody, ile wynosi jego masa, a mimo to zacząć się przewracać. Bilans pionowych sił nie określa ich linii działania. Sprawdzimy, skąd bierze się moment przywracający pływak do pionu.

Opublikowano w: Stateczność pływania, metacentrum i próba przechyłów Komentarze (0) Czytaj więcej » — Pływanie i obrót: równe siły mogą tworzyć parę sił

2 odsłon · bez ocen

Pracownia: dodaj dwa profile i nie pomyl przekroju z całą sferą

Dla modelowych HK = 0,36 m i HS = 0,16 m porównaj profile h w wielkim kole zawierającym oba źródła. A: kierunki współliniowe. B: kierunki prostopadłe, Księżyc na osi x, Słońce na osi y. Wyznacz h na osiach x i y oraz zakres maksimum–minimum w tym kole. Dla B oblicz także h na prostopadłej osi z. Czy zakres w kole jest globalnym zakresem na sferze?

Opublikowano w: Grawitacja różnicowa, pole pływowe i granice modelu równowagi Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Pracownia: dodaj dwa profile i nie pomyl przekroju z całą sferą

2 odsłon · bez ocen

Pogłos w pomieszczeniu: od współczynnika pochłaniania do czasu T60

W jednej sali klaśnięcie urywa się niemal od razu, w innej słychać długi ogon dźwięku. Czas pogłosu zależy nie tylko od wielkości pomieszczenia, ale od pochłaniania przez ściany, podłogę i wyposażenie. Policzymy prosty model i nauczymy się rozpoznawać, kiedy nie należy mu ufać.

Opublikowano w: Akustyka pomiarowa: logarytmy, poziom równoważny i pogłos Komentarze (0) Czytaj więcej » — Pogłos w pomieszczeniu: od współczynnika pochłaniania do czasu T60

2 odsłon · bez ocen

Sala po dodaniu pochłaniania

Sala ma objętość V=180 m³ i początkową równoważną powierzchnię pochłaniania A=30 m² w rozpatrywanym paśmie. Zmieniono pokrycie 15 m² ściany z α=0,20 na α=0,60. a) Oblicz T60 przed zmianą. b) Znajdź przyrost A. c) Oblicz nowy czas pogłosu. d) Wyjaśnij, dlaczego nie dodaje się 9 m² do całkowitego A.

Opublikowano w: Akustyka pomiarowa: logarytmy, poziom równoważny i pogłos Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Sala po dodaniu pochłaniania

2 odsłon · bez ocen

Współczynnik Poissona: zwężenie próbki, zmiana objętości i moduły

Pręt rozciągany wzdłuż jednej osi zwykle staje się cieńszy. Sam moduł Younga nie mówi, o ile. Wprowadzimy drugi parametr materiału, odróżnimy zmianę kształtu od zmiany objętości i sprawdzimy, które zestawy modułów opisują stabilny materiał izotropowy.

Opublikowano w: Sprężystość: odkształcenia poprzeczne, ścinanie i stateczność prętów Komentarze (0) Czytaj więcej » — Współczynnik Poissona: zwężenie próbki, zmiana objętości i moduły

2 odsłon · bez ocen

Dwa pomiary odkształcenia pozwalają wyznaczyć E i ν

Jednorodna próbka izotropowa ma L₀ = 500 mm i kwadratowy przekrój 10 mm × 10 mm. W modelowej próbie jednoosiowego rozciągania siłą 8,00 kN, przy swobodnych bokach, otrzymano ΔL = 0,200 mm i Δb = −0,00120 mm. Traktuj podane dane jako dokładne dane zadania. Oblicz E, ν, G i K. Oszacuj zmianę objętości w przybliżeniu małych odkształceń. Czy objętość pozostaje stała?

Opublikowano w: Sprężystość: odkształcenia poprzeczne, ścinanie i stateczność prętów Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Dwa pomiary odkształcenia pozwalają wyznaczyć E i ν

2 odsłon · bez ocen

Auksetyczność czy niespójne dane?

Dla pewnego modelowego materiału jednorodnego i izotropowego podano E = 60,0 MPa oraz G = 40,0 MPa. Wyznacz ν i K. Oblicz trzy odkształcenia przy jednoosiowym naprężeniu rozciągającym 0,120 MPa i swobodnych bokach. Następnie sprawdź drugi zestaw, E = 60,0 MPa i G = 15,0 MPa: czy opisuje swobodny, stabilny materiał w tym samym liniowym modelu?

Opublikowano w: Sprężystość: odkształcenia poprzeczne, ścinanie i stateczność prętów Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Auksetyczność czy niespójne dane?

2 odsłon · bez ocen

Punkt poza osiami: oddziel składową wzdłużną od poprzecznej

Źródło leży na dodatniej osi x, K = 2·10⁻⁷ s⁻². Punkt próbny ma względem środka współrzędne (300, 400, 0) m. Oblicz wektor względnego przyspieszenia, jego długość i iloczyn skalarny δg⃗ · r⃗. Czy względne przyspieszenie jest zawsze równoległe do przesunięcia r⃗?

Opublikowano w: Grawitacja różnicowa, pole pływowe i granice modelu równowagi Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Punkt poza osiami: oddziel składową wzdłużną od poprzecznej

2 odsłon · bez ocen

Trzy pomiary gradientu: znajdź niespójny kanał

W syntetycznym doświadczeniu trzy bazy o długości 20 m są ustawione w osiach głównych pola pojedynczego dalekiego źródła. Różnice przyspieszeń wynoszą: x: +0,000080 m/s²; y: −0,000040 m/s²; z: −0,000030 m/s². Kierunek do źródła to x. Z x i y wyznacz K, a następnie oczekiwany wynik z. Przy znanej odległości D = 2·10⁶ m oblicz μ. Czy wszystkie trzy dane mogą być dokładnymi wynikami tego modelu?

Opublikowano w: Grawitacja różnicowa, pole pływowe i granice modelu równowagi Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Trzy pomiary gradientu: znajdź niespójny kanał

2 odsłon · bez ocen

Wspólny odczyt położenia soczewki w budżecie niepewności

Zmierzono b = 0,6000 m, d = 0,4500 m oraz z = 0,7500 m. Każdy odczyt ma niezależną niepewność standardową 0,0005 m; inne składniki pomijamy. Oblicz f₂ oraz u(Φ₂) i u(f₂) w liniowym przybliżeniu. Wyjaśnij, dlaczego nie można bez dodatkowego członu korelacji potraktować r = b − d i q = z − d jako niezależnych.

Opublikowano w: Układy oddzielonych soczewek: obrazowanie, lunety i pomiar Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Wspólny odczyt położenia soczewki w budżecie niepewności

2 odsłon · bez ocen

Pomiar oporu dwoma miernikami: dlaczego wyniki się różnią?

Amperomierz i woltomierz mogą wskazywać poprawnie, a ich iloraz dawać zły opór próbki. Sprawdźmy dwa sposoby połączenia przyrządów: w jednym trzeba odjąć prąd woltomierza, w drugim spadek napięcia na amperomierzu.

Opublikowano w: Pomiar oporu: dwa połączenia rzeczywistych mierników Komentarze (0) Czytaj więcej » — Pomiar oporu dwoma miernikami: dlaczego wyniki się różnią?

2 odsłon · bez ocen

Nie znalazłeś szukanego materiału? Napisz do nas — pomóż nam rozwijać Fizykę dla każdego.