v2.0.9817.20094
Fizyka dla każdego
Sprężystość: odkształcenia poprzeczne, ścinanie i stateczność prętów · 1 min czytania

Dwa pomiary odkształcenia pozwalają wyznaczyć E i ν

Opublikowano: 17.11.2026
Wyślij link e-mailem Własna poczta Komentarze: 0

Oceń ten artykuł: od 1 do 5 gwiazdek
(0 głosów) . Jeszcze nie oddano głosów.

Kliknij gwiazdkę, aby od razu oddać ocenę. Klawiaturą wybierz gwiazdkę klawiszem Tab i naciśnij Enter lub spację. Jeden głos na materiał z danej przeglądarki.

Jednorodna próbka izotropowa ma L₀ = 500 mm i kwadratowy przekrój 10 mm × 10 mm. W modelowej próbie jednoosiowego rozciągania siłą 8,00 kN, przy swobodnych bokach, otrzymano ΔL = 0,200 mm i Δb = −0,00120 mm. Traktuj podane dane jako dokładne dane zadania. Oblicz E, ν, G i K. Oszacuj zmianę objętości w przybliżeniu małych odkształceń. Czy objętość pozostaje stała?

Pokaż rozwiązanieUkryj rozwiązanie
Wskazówka

Najpierw utwórz dwa bezwymiarowe ilorazy zmian wymiarów. Siłę podziel przez początkowe pole przekroju, a nie przez samą szerokość.

Rozwiązanie

Próbka przed rozciągnięciem i po nim: wzrost długości oraz spadek obu wymiarów poprzecznych. Strzałki sił są skierowane na zewnątrz.
Wymiary początkowe służą jako mianowniki odkształceń. Zmiany kształtu celowo powiększono; rysunek nie przedstawia skali odkształcenia. Powiększ rysunek.

Osobno naprężenie i dwa odkształcenia

A₀ = 100 mm² = 1,00·10⁻⁴ m², zatem σ = 8000/(1,00·10⁻⁴) Pa = 80,0 MPa. Oba odkształcenia obliczamy w tych samych jednostkach długości:

\varepsilon_x=\frac{0{,}200}{500}=4{,}00\cdot10^{-4},\qquad \varepsilon_y=\frac{-0{,}00120}{10}=-1{,}20\cdot10^{-4}.

Stąd E = σ/εₓ = 200 GPa, a ν = −εᵧ/εₓ = 0,300. Dodatnie ν odpowiada rzeczywistemu zwężeniu podanemu w treści.

Pozostałe moduły wynikają z izotropii

G=\frac{200}{2(1+0{,}300)}\,\mathrm{GPa}\approx76{,}9\,\mathrm{GPa},\qquad K=\frac{200}{3(1-0{,}600)}\,\mathrm{GPa}\approx166{,}7\,\mathrm{GPa}.

Sprawdzenie objętości

V₀ = 500·10·10 mm³ = 50 000 mm³. Drugie zwężenie jest takie samo jak pierwsze, ponieważ materiał jest izotropowy, a boki swobodne:

\frac{\Delta V}{V_0}\approx4{,}00\cdot10^{-4}-2\cdot1{,}20\cdot10^{-4}=1{,}60\cdot10^{-4},\qquad \Delta V\approx8{,}00\,\mathrm{mm^3}.

Objętość rośnie o około 0,016%. Iloczyn trzech wymiarów obliczonych z liniowego prawa daje 7,996 mm³. Tak mała różnica od 8,00 mm³ jest skutkiem iloczynów odkształceń; nie uzasadnia dopisywania większej dokładności fizycznej do liniowego modelu.

Powiązana teoria

Współczynnik Poissona: zwężenie próbki, zmiana objętości i moduły

Dalsza lektura

Materiał referencyjny

Najpierw spróbuj samodzielnie. Zapisz dane, wybierz prawa fizyczne i sprawdź jednostki. Przejdź do zadań ze sprawdzaniem odpowiedzi »

Ostatnie materiały autora

Wszystkie materiały autora »

Komentarze (0)

Nie ma jeszcze opublikowanych komentarzy. Rozpocznij rozmowę o tym materiale.

Dodaj komentarz

Możesz komentować jako gość lub zalogować się, aby użyć danych konta. Utwórz konto

Emotikony

Zaznacz tekst i wybierz formatowanie lub użyj Ctrl/Cmd+B, I, U w polu komentarza. Znaczniki HTML nie są wykonywane.

Wybór wszystkich komentarzy obejmuje odpowiedzi. Powiadomienia wymagają potwierdzenia adresu; zrezygnujesz z nich przez link w wiadomości.

← Wróć do działu: Zadania Do góry ↑
Nie znalazłeś szukanego materiału? Napisz do nas — pomóż nam rozwijać Fizykę dla każdego.