Wskazanie suwmiarki po poprawieniu przesunięcia zera

Rozwiązanie

Sprawdzamy znak przesunięcia

Zamknięta suwmiarka powinna wskazywać zero, a pokazuje +0,04 mm. Przy przyjętym stałym przesunięciu odczyty są zawyżone. Poprawka wynosi −0,04 mm, więc 12,38−0,04=12,34 mm.

Kontrola na zerze

Zastosowanie tej samej poprawki do zamkniętych szczęk daje 0,04−0,04=0. Gdybyśmy dodali +0,04, błąd zera wzrósłby do 0,08 mm. Taki prosty test pozwala ustalić znak bez zapamiętywania osobnej reguły.

Wynik

Poprawione wskazanie wynosi 12,38−0,04=12,34 mm. Dodatnie przesunięcie odejmujemy. Pozostają wpływy rozdzielczości, ustawienia szczęk, nacisku oraz niepewność wyznaczenia zera. Wykonanie poprawki nie czyni wyniku wartością dokładną.

Poprawka nie usuwa wszystkich niepewności

Odczyt zera sam ma ograniczoną jakość. Pozostają wpływy działki, ustawienia, nacisku i sposobu chwytania części. Skorygowane 12,34 mm jest lepszym oszacowaniem przy podanym modelu, ale nie wartością dokładną.

Wariant: gdyby zero wynosiło −0,04 mm, poprawka byłaby dodatnia. Jeżeli zero zmienia się pomiędzy początkiem i końcem pomiarów, założenie stałego przesunięcia wymaga sprawdzenia. Nie wystarczy jednorazowo odjąć liczby, jeśli przyrząd dryfuje w trakcie serii.

Niepewność poprawki przechodzi do wyniku

Przy modelu d=r−z i niezależnych standardowych niepewnościach odczytu r oraz wyznaczonego zera z mielibyśmy u(d)=\sqrt{u^2(r)+u^2(z)}. Dla przykładowych 0,02 mm i 0,01 mm byłoby to około 0,022 mm. Wartość poprawki 0,04 mm nie jest jej niepewnością; znany znak i wielkość poprawki służą do przesunięcia oszacowania. Rzeczywista korelacja wskazań tego samego przyrządu mogłaby zmienić budżet i wymagałaby osobnego modelu.

Powiązana teoria

Rozdzielczość, granica błędu i niepewność przyrządu — trzy różne rzeczy

Dalsza lektura

Materiał referencyjny