Ta sama tabela, dwie orientacje osi i odwrotne nachylenia

Rozwiązanie

Nachylenie U(I)

Dzielimy zmianę napięcia przez zmianę prądu: (3−0,6)/(0,05−0,01)=2,4/0,04=60 V/A. Jednostka V/A jest omem, więc opór wynosi 60 Ω. Każdy pojedynczy punkt również daje U/I=60 Ω.

Po zamianie osi

Wykres I(U) ma nachylenie 0,04/2,4=1/60 A/V≈0,0167 S. To przewodność, odwrotność oporu. Oporu nie odczytujemy już bezpośrednio jako nachylenia, tylko jako jego odwrotność.

Wynik

Na U(I) otrzymujemy nachylenie 60 V/A=60 Ω. Na I(U) jest to około 0,0167 A/V, czyli odwrotność oporu. W obu przypadkach opór wynosi 60 Ω. Narysowanie identycznej prostej pod identycznym kątem nie jest wymagane: skale osi mogą być inne, ale wartości współczynników i jednostki muszą pozostać zgodne.

Kontrola jednostek i rysunku

Oba wykresy opisują ten sam rezystor. Ich kąty na kartce nie muszą być związane prostym wyglądem, jeśli skale osi są różne. Wartość fizyczną nachylenia wyznaczają liczby oraz jednostki, nie wizualna stromość.

Wariant: zapisanie prądu w miliamperach zmieni liczbowe nachylenie U(I) na 0,060 V/mA. To nadal 60 Ω, ponieważ 1 mA=0,001 A. Taki przykład pokazuje, że bez podpisu jednostki sama liczba przy współczynniku prostej nie wystarcza do wyznaczenia oporu.

Powiązana teoria

Prosta z danych pomiarowych: nachylenie, wyraz wolny i niepewności

Dalsza lektura

Materiał referencyjny