v2.0.9818.1161
Fizyka dla każdego
Zderzenia na płaszczyźnie: pęd, impuls kontaktu i sprawdzanie modelu · 1 min czytania

Nierówne krążki przy niepełnej restytucji

Opublikowano: 17.11.2026
Wyślij link e-mailem Własna poczta Komentarze: 0

Oceń ten artykuł: od 1 do 5 gwiazdek
(0 głosów) . Jeszcze nie oddano głosów.

Kliknij gwiazdkę, aby od razu oddać ocenę. Klawiaturą wybierz gwiazdkę klawiszem Tab i naciśnij Enter lub spację. Jeden głos na materiał z danej przeglądarki.

Dwa gładkie krążki mają m₁ = 2 kg, m₂ = 3 kg, v₁ = (4; 1) m/s i v₂ = (−1; 2) m/s. W chwili kontaktu jednostkowa normalna od 1 do 2 wynosi n = (1; 0), a współczynnik restytucji e = 0,60. Pomijamy impuls zewnętrzny; kontakt jest chwilowy i nie przekazuje impulsu stycznego.

a) Oblicz wartość impulsu i obie prędkości końcowe. b) Sprawdź oba bilanse pędu i warunek restytucji. c) Wyznacz ubytek energii kinetycznej dwoma sposobami.

Pokaż rozwiązanieUkryj rozwiązanie
Wskazówka

Najpierw sprawdź znak normalnego zbliżania. Impulsy mają jednakowe wartości, ale zmiany prędkości zależą od mas.

Rozwiązanie

Normalna pokrywa się z osią x

Prędkość względna w tym kierunku to gₙ = 4 − (−1) = 5 m/s > 0, więc krążki napierają na siebie. Masa zredukowana wynosi 2·3/(2 + 3) = 1,2 kg.

J=(1+0{,}60)\cdot1{,}2\cdot5\,\mathrm{N\,s}=9{,}6\,\mathrm{N\,s}.

Na pierwszy krążek działa impuls (−9,6; 0) N·s, na drugi (9,6; 0) N·s. Dzielimy każdy przez odpowiednią masę:

\mathbf u_1=(4-9{,}6/2;1)=(-0{,}8;1)\,\mathrm{m/s},

\mathbf u_2=(-1+9{,}6/3;2)=(2{,}2;2)\,\mathrm{m/s}.

Kontrola pędu i oddalania

Początkowy pęd: (2·4 + 3·(−1); 2·1 + 3·2) = (5; 8) kg·m/s. Końcowy: (2·(−0,8) + 3·2,2; 2·1 + 3·2) = (5; 8) kg·m/s. Ponadto u₁ₓ − u₂ₓ = −3 m/s = −0,60·5 m/s. Składowe y nie zmieniły się, bo kontakt nie ma impulsu w tym kierunku.

Energia: obie osie wchodzą do kwadratu szybkości

Przed kontaktem Eₖ = (2/2)(4² + 1²) + (3/2)((−1)² + 2²) = 24,5 J. Po nim Eₖ = (2/2)(0,8² + 1²) + (3/2)(2,2² + 2²) = 14,9 J. Różnica wynosi 9,6 J.

Niezależnie, tylko ze składowej normalnej: D = (1,2/2)(1 − 0,60²)·5² J = 9,6 J. Zastosowanie tego wzoru do całej prędkości względnej, której kwadrat wynosi 26 zamiast 25, dałoby błędną większą stratę.

Odpowiedź: J = 9,6 N·s, u₁ = (−0,8; 1) m/s, u₂ = (2,2; 2) m/s, D = 9,6 J. Równe liczby 9,6 przy impulsie i energii mają różne jednostki i są tu przypadkową zbieżnością.

Powiązana teoria

Ukośny kontakt gładkich krążków: normalna, styczna i restytucja

Dalsza lektura

Materiał referencyjny

Najpierw spróbuj samodzielnie. Zapisz dane, wybierz prawa fizyczne i sprawdź jednostki. Przejdź do zadań ze sprawdzaniem odpowiedzi »

Ostatnie materiały autora

Wszystkie materiały autora »

Komentarze (0)

Nie ma jeszcze opublikowanych komentarzy. Rozpocznij rozmowę o tym materiale.

Dodaj komentarz

Możesz komentować jako gość lub zalogować się, aby użyć danych konta. Utwórz konto

Emotikony

Zaznacz tekst i wybierz formatowanie lub użyj Ctrl/Cmd+B, I, U w polu komentarza. Znaczniki HTML nie są wykonywane.

Wybór wszystkich komentarzy obejmuje odpowiedzi. Powiadomienia wymagają potwierdzenia adresu; zrezygnujesz z nich przez link w wiadomości.

← Wróć do działu: Zadania Do góry ↑
Nie znalazłeś szukanego materiału? Napisz do nas — pomóż nam rozwijać Fizykę dla każdego.