Sprężyna rozpędza klocek przed chropowatym odcinkiem
Idealna lekka sprężyna k=100 N/m ściśnięta o 0,10 m rozpędza początkowo nieruchomy klocek 0,20 kg na gładkim poziomym odcinku. Po utracie kontaktu ze sprężyną klocek wjeżdża na znajdujący się na tej samej wysokości poziomy chropowaty odcinek długości 0,50 m z μk=0,20. Przyjmij g=10 m/s². Oblicz szybkość na końcu tego odcinka.
Pokaż rozwiązanieUkryj rozwiązanie
W tym zadaniu
Wskazówka
Oddziel fazę przekazania energii sprężyny od późniejszej pracy tarcia.
Rozwiązanie
Rozdzielamy dwa odcinki toru
Na gładkim odcinku idealna sprężyna oddaje energię kx²/2 klockowi. Potem klocek traci kontakt ze sprężyną; na szorstkim odcinku nie ma już jej siły ani pozostałej energii sprężystej do dalszego doliczania. Wysokość się nie zmienia. Najpierw liczymy zasób energii, następnie koszt przejechania chropowatego odcinka.
Energia i praca tarcia
E_s=\frac{100\cdot0{,}10^2}{2}=0{,}50\ \mathrm J,\quad F_k=0{,}20\cdot0{,}20\cdot10=0{,}40\ \mathrm N.
Praca tarcia na 0,50 m to −0,20 J. W bilansie pozostaje Eₖ = 0,50−0,20 = 0,30 J. Dopiero tę energię podstawiamy do mv²/2, używając masy 0,20 kg, a nie wartości współczynnika tarcia, która przypadkiem ma ten sam zapis liczbowy.
Wynik i jego znaczenie
Sprężyna przekazuje E=100\cdot0{,}10^2/2=0{,}50 J. Tarcie na dalszym odcinku ma 0,40 N i wykonuje pracę −0,20 J. Pozostaje 0,30 J, więc v=\sqrt{2\cdot0{,}30/0{,}20}=\sqrt3\approx1{,}73 m/s. Dodatnia energia potwierdza, że klocek pokona cały chropowaty odcinek.
Sprawdzamy możliwość dojazdu
Zapas 0,50 J przy tarciu 0,40 N wystarczyłby na 1,25 m chropowatej drogi. Podane 0,50 m jest krótsze, więc klocek nie zatrzyma się przed końcem. Początkowa szybkość po sprężynie wynosi √5≈2,24 m/s, większa od końcowych √3≈1,73 m/s. Odtworzenie energii końcowej daje 0,20·3/2 = 0,30 J. Gdyby szorstki odcinek był dłuższy niż 1,25 m, należałoby podać zatrzymanie wcześniej, zamiast brać pierwiastek z ujemnej energii. Przyjęte x oznacza odkształcenie od długości naturalnej sprężyny, nie długość całej sprężyny.
Co dałoby dwukrotnie większe ściśnięcie sprężyny?
Przy x = 0,20 m energia sprężysta wzrosłaby czterokrotnie do 2 J, bo zależy od x². Praca tarcia na tym samym odcinku nadal wynosiłaby −0,20 J, jeśli pozostałe warunki się nie zmienią. Końcowe 1,80 J dawałoby v = √18≈4,24 m/s. Nie jest to dokładnie dwukrotność poprzedniej szybkości, ponieważ odjęliśmy tę samą, a nie czterokrotnie większą energię tarcia. Ten wariant oddziela wpływ nieliniowej energii sprężyny od stałego kosztu przejazdu odcinka.
Powiązana teoria
Energia mechaniczna z tarciem: energia nie znika, tylko zmienia postać
Dalsza lektura
Najpierw spróbuj samodzielnie. Zapisz dane, wybierz prawa fizyczne i sprawdź jednostki. Przejdź do zadań ze sprawdzaniem odpowiedzi »
← Wróć do działu: Zadania Do góry ↑
Komentarze (0)
Nie ma jeszcze opublikowanych komentarzy. Rozpocznij rozmowę o tym materiale.
RSS komentarzy · Powiadomienia e-mail
Dodaj komentarz
Możesz komentować jako gość lub zalogować się, aby użyć danych konta. Utwórz konto