v2.0.9817.33678
Fizyka dla każdego
Sprężystość: odkształcenia poprzeczne, ścinanie i stateczność prętów · 1 min czytania

Mocowanie końców i znak zmiany energii

Opublikowano: 17.11.2026
Wyślij link e-mailem Własna poczta Komentarze: 0

Oceń ten artykuł: od 1 do 5 gwiazdek
(0 głosów) . Jeszcze nie oddano głosów.

Kliknij gwiazdkę, aby od razu oddać ocenę. Klawiaturą wybierz gwiazdkę klawiszem Tab i naciśnij Enter lub spację. Jeden głos na materiał z danej przeglądarki.

Idealny pręt ma sztywność giętną EI = 200 N·m² i długość 1,00 m. Oblicz Pkr dla dwóch przegubów, utwierdzenia z końcem swobodnym oraz dwóch utwierdzeń bez przesuwu bocznego. Potem rozpatrz tylko dwa przeguby i zaburzenie w(x) = a sin(πx/L), a = 1,00 mm. Oblicz kwadratową zmianę potencjału przy P = 1500 N i P = 2500 N. Co wyniki mówią o stateczności, a czego nie wyznaczają?

Pokaż rozwiązanieUkryj rozwiązanie
Wskazówka

Najpierw zmień długość wyboczeniową, nie sztywność EI. W części energetycznej pamiętaj, że 1 mm = 10⁻³ m i amplituda występuje w kwadracie.

Rozwiązanie

Pierwsze postacie wyboczenia dla dwóch przegubów, utwierdzenia z końcem swobodnym i dwóch utwierdzeń bez przesuwu bocznego. Długości wyboczeniowe wynoszą L, 2L i L/2.
Postacie spełniają idealne warunki końców. Ugięcia powiększono i unormowano oddzielnie: rysunek nie wyznacza amplitudy po utracie stateczności. Powiększ rysunek.

Te same EI i L, różne warunki końców

Dwa przeguby dają Pkr = π²·200/1² N ≈ 1973,92 N. Dla utwierdzenia i końca swobodnego Lw = 2L, więc Pkr ≈ 493,48 N. Dwa utwierdzenia bez przesuwu bocznego mają Lw = L/2 i Pkr ≈ 7895,68 N.

Zaburzenie pierwszej postaci między przegubami

\Delta\Pi^{(2)}=\frac{\pi^2(0{,}00100\,\mathrm m)^2}{4\cdot1{,}00\,\mathrm m}(1973{,}92\,\mathrm N-P).

Dla P = 1500 N otrzymujemy +0,001169 J: małe zaburzenie podnosi energię. Dla P = 2500 N otrzymujemy −0,001298 J: istnieje kierunek deformacji obniżający energię, więc postać prosta jest niestateczna.

Granica wniosku

Analiza liniowa nie mówi, jak duże będzie końcowe ugięcie po przekroczeniu progu ani jak szybko pręt się odchyli. Potrzebne byłyby dalsze warunki i model nieliniowy lub dynamiczny. Przy P = Pkr znika tylko pokazany składnik kwadratowy; nie oznacza to zerowej zmiany energii przy każdym skończonym a.

Powiązana teoria

Wyboczenie Eulera: utrata stateczności, podpory i zakres modelu

Dalsza lektura

Materiał referencyjny

Najpierw spróbuj samodzielnie. Zapisz dane, wybierz prawa fizyczne i sprawdź jednostki. Przejdź do zadań ze sprawdzaniem odpowiedzi »

Ostatnie materiały autora

Wszystkie materiały autora »

Komentarze (0)

Nie ma jeszcze opublikowanych komentarzy. Rozpocznij rozmowę o tym materiale.

Dodaj komentarz

Możesz komentować jako gość lub zalogować się, aby użyć danych konta. Utwórz konto

Emotikony

Zaznacz tekst i wybierz formatowanie lub użyj Ctrl/Cmd+B, I, U w polu komentarza. Znaczniki HTML nie są wykonywane.

Wybór wszystkich komentarzy obejmuje odpowiedzi. Powiadomienia wymagają potwierdzenia adresu; zrezygnujesz z nich przez link w wiadomości.

← Wróć do działu: Zadania Do góry ↑
Nie znalazłeś szukanego materiału? Napisz do nas — pomóż nam rozwijać Fizykę dla każdego.