v2.0.9818.20647
Fizyka dla każdego

Rankingi materiałów

Odkrywaj popularne opracowania oraz ostatnio dodane i zmienione publikacje.

Odsłony nie oznaczają liczby unikalnych osób. Oceny mają skalę 1–5; przy jednakowej średniej wyżej jest materiał z większą liczbą głosów.

Materiały: 1999 · strona 157 z 167.

Powrót: dwa hamowania i większa szybkość na końcu

Teraz statek leci z koła 20000 km na koło 10000 km w polu μ = 400000 km³/s². Wyznacz Δv₁, Δv₂ i łączny koszt. Narysuj zwroty prędkości i impulsów, zakładając start po prawej stronie centrum oraz obieg przeciwny do ruchu wskazówek zegara. Dlaczego przy dwóch hamowaniach końcowa szybkość jest większa?

Opublikowano w: Manewry orbitalne: impulsy, energia i spotkanie Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Powrót: dwa hamowania i większa szybkość na końcu

1 odsłon · bez ocen

Jedna przerwana gałąź trójkąta

Symetryczne napięcia międzyfazowe mają wartość 400 V. Trójkąt składa się z trzech rezystorów po 80 Ω, ale gałąź L1–L2 jest otwarta (brak prądu). Pozostałe gałęzie L2–L3 i L3–L1 są nienaruszone. a) Wyznacz prądy fazowe czynnych gałęzi. b) Oblicz moduły trzech prądów liniowych. c) Znajdź łączną moc i porównaj ją z mocą pełnego trójkąta. Załóż sztywne symetryczne źródło napięcia.

Opublikowano w: Prąd trójfazowy: gwiazda, trójkąt, moc i bilans prądów Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Jedna przerwana gałąź trójkąta

1 odsłon · bez ocen

Dwa wskazania w jednym symetrycznym obwodzie

W symetrycznym układzie napięcie skuteczne między L1 a N wynosi 240 V. a) Jakie napięcie występuje między L1 a L2? b) Odbiornik w gwieździe pobiera z L1 10 A; jaki prąd płynie przez jedną gałąź? c) Jaka jest łączna moc trzech czysto rezystancyjnych gałęzi? d) Dlaczego nie wolno dodać do siebie wartości skutecznych 240 V i 240 V?

Opublikowano w: Prąd trójfazowy: gwiazda, trójkąt, moc i bilans prądów Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Dwa wskazania w jednym symetrycznym obwodzie

1 odsłon · bez ocen

Znajdź błąd w obliczeniu prądu fazowego

Uczeń policzył odbiornik symetryczny z trzema rezystorami po 100 Ω połączonymi w gwiazdę przy UL=400 V. Zapisał: If=400 V/100 Ω=4 A, IL=3·4 A=12 A, P=3·400 V·4 A=4800 W. a) Wskaż dwa pomylone pojęcia. b) Oblicz poprawnie prąd i moc. c) Sprawdź moc z równania P=UL²/R dla symetrycznej gwiazdy rezystancyjnej.

Opublikowano w: Prąd trójfazowy: gwiazda, trójkąt, moc i bilans prądów Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Znajdź błąd w obliczeniu prądu fazowego

1 odsłon · bez ocen

Luneta Keplera: długość tubusu, kąt i średnica wiązki

Idealna luneta Keplera ma obiektyw f₁ = 60 cm i okular f₂ = 25 mm. Ustawiono ją afokalnie. Wyznacz odległość soczewek i Mθ. Odległy punkt daje wiązkę o kącie +1,5 mrad; jaki jest kąt wyjściowy? Osiowa wiązka o średnicy 40 mm w całości mieści się w obiektywie. Jaką średnicę ma za okularem, jeśli nic jej nie obcina?

Opublikowano w: Układy oddzielonych soczewek: obrazowanie, lunety i pomiar Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Luneta Keplera: długość tubusu, kąt i średnica wiązki

1 odsłon · bez ocen

Ukośny przelot odtworzony z dwóch zdarzeń

W układzie S′ poruszającej się wyrzutni dwie rejestracje swobodnej cząstki są oddzielone o Δt′ = 10,0 ns, Δx′ = 0,900 m i Δy′ = 1,200 m. Wyrzutnia ma V = +0,60c względem laboratorium S. Przyjmij c = 0,300 m/ns. Wyznacz odstępy Δt, Δx i Δy w S, obie składowe prędkości, szybkość i kąt toru od +x. Sprawdź wynik transformacją odwrotną. Wyjaśnij, dlaczego samo dodanie V do Δx′/Δt′ nie odtwarza laboratoryjnej prędkości.

Opublikowano w: Relatywistyczne kierunki wiązek, czasy sygnałów i aberracja światła Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Ukośny przelot odtworzony z dwóch zdarzeń

1 odsłon · bez ocen

Celowanie z ruchomej wyrzutni do detektora nad początkiem osi

W chwili t = t′ = 0 wyrzutnia mija początek laboratorium i wysyła cząstkę z szybkością u′ = 0,75c względem siebie. Wyrzutnia porusza się z V = +0,60c. Nieruchomy detektor S stoi w punkcie x = 0, y = 9,00 m. Pomijamy siły po emisji i przyjmujemy c = 3,00 · 10⁸ m/s. Znajdź składowe prędkości cząstki w S′ i kąt emisji od +x′. Oblicz laboratoryjną szybkość, czas trafienia oraz współrzędne zdarzenia trafienia w S′. Czy emisja prostopadła do ruchu wyrzutni trafiłaby w detektor?

Dwa układy współrzędnych. W układzie wyrzutni cząstka leci ukośnie w lewo i w górę. W laboratorium ma trafić do nieruchomego detektora nad miejscem emisji, więc jej tor jest pionowy. Wyrzutnia porusza się w prawo.
Schemat dotyczy zadania z V = 0,60c, u′ = 0,75c i detektorem na wysokości 9,00 m. Te same zdarzenia emisji i trafienia opisujemy w dwóch układach. Kąt emisji θ′ i laboratoryjna składowa uᵧ są niewiadomymi; strzałki pokazują wymagane zwroty. Powiększ rysunek.
Opublikowano w: Relatywistyczne kierunki wiązek, czasy sygnałów i aberracja światła Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Celowanie z ruchomej wyrzutni do detektora nad początkiem osi

1 odsłon · bez ocen

Czy wolniejsza cząstka może polecieć pod kątem 45 stopni?

Źródło porusza się względem laboratorium z V = 0,80c. W swoim układzie wysyła swobodne cząstki ze stałą szybkością u′ = 0,60c, lecz może dowolnie zmieniać kąt emisji θ′. Wyznacz największy laboratoryjny kąt θ względem +x dla torów z uᵧ ≥ 0. Podaj odpowiadający kąt θ′ oraz laboratoryjne składowe prędkości. Sprawdź, czy cel ustawiony od miejsca emisji pod kątem 45° jest osiągalny w tym modelu i czy emisja pod θ′ = 90° daje największe odchylenie.

Wykres laboratoryjnych składowych prędkości cząstek emitowanych z jednakową szybkością 0,60c względem źródła poruszającego się z 0,80c. Zamknięta krzywa leży po stronie dodatnich składowych x. Dwie styczne z początku ograniczają osiągalne kierunki; promień pod kątem 45 stopni leży poza nimi.
Każdy punkt krzywej odpowiada innemu kierunkowi emisji przy tej samej szybkości u′ = 0,60c. Obie osie mają jednakową skalę. Kąt stycznej θₘₐₓ trzeba wyznaczyć, a nie odczytać z wartości jednej składowej. Powiększ rysunek.
Opublikowano w: Relatywistyczne kierunki wiązek, czasy sygnałów i aberracja światła Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Czy wolniejsza cząstka może polecieć pod kątem 45 stopni?

1 odsłon · bez ocen

Widzialność prążków: pomiar koherencji i rozpoznawanie pozornego zaniku

Prążki mogą słabnąć po rozjechaniu dróg optycznych. Mogą też zniknąć przez tło, zmianę polaryzacji lub złe pokrycie wiązek. Nauczymy się odróżniać te przyczyny i wyznaczać szerokość widma tylko wtedy, gdy dane uzasadniają konkretny model źródła.

Opublikowano w: Interferometria pomiarowa: droga optyczna, gaz, koherencja i rezonanse Komentarze (0) Czytaj więcej » — Widzialność prążków: pomiar koherencji i rozpoznawanie pozornego zaniku

1 odsłon · bez ocen

Prążki znikają i wracają: rozdzielenie dwóch linii

Dwie bardzo wąskie linie widmowe o jednakowej mocy są rozdzielone o δν; ich wzajemne szybkie dudnienia uśredniają się w detektorze. Oba ramiona Michelsona mają zgodne polaryzacje, jednakowe natężenia i stałe pokrycie. W próżni widzialność przy ruchu lustra x = 0; 2,5; 5,0; 7,5; 10,0 mm wynosi odpowiednio 1; 0,7071; 0; 0,7071; 1. Wyznacz δν, zakładając, że pierwsze zero leży przy 5,0 mm. Wyjaśnij powrót prążków. Przyjmij c = 299 792 458 m/s.

Opublikowano w: Interferometria pomiarowa: droga optyczna, gaz, koherencja i rezonanse Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Prążki znikają i wracają: rozdzielenie dwóch linii

1 odsłon · bez ocen

Granice odczytów: jaki przedział współczynnika jest dopuszczalny?

W walcu poziom zmalał z h₁ = (0,81 ± 0,01) m do h₂ = (0,36 ± 0,01) m w czasie Δt = (60,0 ± 0,5) s. Znaki ± oznaczają niezależne granice odczytu, nie odchylenia standardowe. Przyjmij dokładne na potrzeby zadania A = 120 cm², a = 0,30 cm² i g = 10 m/s². a) Wyznacz Cd z wartości centralnych. b) Oblicz dokładne skrajne wartości dopuszczone przez podane przedziały. c) Wyjaśnij, dlaczego nie podajesz wyniku jako przedziału ufności i dlaczego wspólny błąd zera wymagałby innego traktowania.

Opublikowano w: Opróżnianie zbiornika, kalibracja wypływu i rola geometrii Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Granice odczytów: jaki przedział współczynnika jest dopuszczalny?

1 odsłon · bez ocen

1 odsłon · bez ocen

Nie znalazłeś szukanego materiału? Napisz do nas — pomóż nam rozwijać Fizykę dla każdego.