v2.0.9818.20647
Fizyka dla każdego

Rankingi materiałów

Odkrywaj popularne opracowania oraz ostatnio dodane i zmienione publikacje.

Odsłony nie oznaczają liczby unikalnych osób. Oceny mają skalę 1–5; przy jednakowej średniej wyżej jest materiał z większą liczbą głosów.

Materiały: 1999 · strona 153 z 167.

Dwie przenikalności z tych samych punktów

Podczas jednego, ustalonego kierunku magnesowania otrzymano modelowe punkty H₁ = 100 A/m, B₁ = 0,20 T oraz H₂ = 200 A/m, B₂ = 0,24 T. Oblicz względne przenikalności ilorazowe B₁/(μ₀H₁) i B₂/(μ₀H₂) oraz względne nachylenie przyrostowe ΔB/(μ₀ΔH). Czy dane są zgodne z jedną stałą μᵣ? Czy dwa punkty dowodzą histerezy? Co byłoby błędne w wyznaczeniu B₂ przez podwojenie B₁?

Modelowa krzywa B(H): punkty 100 A/m i 0,20 T oraz 200 A/m i 0,24 T. Prosta od początku układu i odcinek między punktami mają różne nachylenia.
Dane są modelem do ćwiczenia, nie charakterystyką konkretnego stopu. Iloraz B/H i iloraz przyrostów ΔB/ΔH odpowiadają innym pytaniom. Kliknij rysunek, aby go powiększyć.
Opublikowano w: Magnetyzm: materiały, szczeliny i straty w rdzeniach Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Dwie przenikalności z tych samych punktów

1 odsłon · bez ocen

Rdzeń ze szczeliną: gdzie potrzebne jest duże H

Milimetrowa szczelina może bardziej ograniczać strumień niż kilkadziesiąt centymetrów rdzenia. Wyprowadzimy ten wynik z prawa Ampère’a i ciągłości strumienia, a potem sprawdzimy, gdzie magazynowana jest energia w modelu odwracalnym.

Opublikowano w: Magnetyzm: materiały, szczeliny i straty w rdzeniach Komentarze (0) Czytaj więcej » — Rdzeń ze szczeliną: gdzie potrzebne jest duże H

1 odsłon · bez ocen

Niepewność prostej kalibracji: kowariancja, reszty i statystyka χ²

Dwa współczynniki dopasowanej prostej pochodzą z tych samych pomiarów. Nie można na ogół traktować ich jako niezależnych. Ten związek decyduje o niepewności przewidywanego napięcia, a reszty pomagają ocenić, czy sam model prostej wystarcza.

Opublikowano w: Regresja ważona i niepewność kalibracji Komentarze (0) Czytaj więcej » — Niepewność prostej kalibracji: kowariancja, reszty i statystyka χ²

1 odsłon · bez ocen

Ten sam wynik χ² mimo wspólnego przesunięcia zera

Do każdego napięcia kalibracji A dodano ten sam, nieznany podczas pomiaru składnik δ. Ma on średnią zero i standardową niepewność 0,020 V; jest niezależny od wcześniejszych odchyleń i nie jest losowany od nowa dla każdego wzorca. Pokaż na przykładzie realizacji δ=+0,050 V, co dzieje się z â, b̂, resztami i χ². Oblicz pełną niepewność przewidywanej średniej przy F=1,8 N. Czy wolno zastąpić każdy ui przez √(ui²+0,020²) i potraktować tak zmienione odczyty jako niezależne?

Dane kalibracji A. Podane u(U) opisują pierwotne niezależne składniki przed dodaniem wspólnego δ. Całkowite odchylenia są skorelowane; niepewność siły pomijamy.
F / NU / Vu(U) / V
00,120,02
10,290,01
20,510,02
30,700,01
Opublikowano w: Regresja ważona i niepewność kalibracji Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Ten sam wynik χ² mimo wspólnego przesunięcia zera

1 odsłon · bez ocen

Entropia z równania stanu: rozprężenie bez osobnego wzoru na S

1,50 mol gazu doskonałego przechodzi między stanami o tej samej temperaturze T, od objętości V1 do V2 = 2V1. Przyjmij R = 8,31446 J/(mol · K). a) Wyprowadź zmianę entropii, używając wyłącznie p = nRT/V i relacji Maxwella (∂S/∂V)T = (∂p/∂T)V. b) Sprawdź wynik, licząc tę samą zmianę przez ciśnienie z relacji (∂S/∂p)T = −(∂V/∂T)p. c) Czy obliczona ΔS zależy od tego, czy rzeczywiste rozprężanie było odwracalne?

Opublikowano w: Potencjały termodynamiczne i warunki równowagi Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Entropia z równania stanu: rozprężenie bez osobnego wzoru na S

1 odsłon · bez ocen

Dwie pojemności cieplne z rozszerzalności i ściśliwości próbki

Dla tej samej jednofazowej próbki w temperaturze 300 K dane wynoszą: V = 1,00 · 10−3 m³, α = 4,00 · 10−4 K−1, κT = 5,00 · 10−10 Pa−1 oraz całkowita Cp = 4200 J/K. a) Oblicz CV. b) Co zmieniłoby się w różnicy Cp − CV, gdyby α miało taką samą wartość bezwzględną, ale przeciwny znak? c) Technik zapisał κT < 0, ponieważ „objętość maleje podczas sprężania”. Wskaż błąd definicji. Czy wolno w tym obliczeniu zastąpić Cp wartością molową bez zmiany V?

Opublikowano w: Potencjały termodynamiczne i warunki równowagi Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Dwie pojemności cieplne z rozszerzalności i ściśliwości próbki

1 odsłon · bez ocen

Kalibracja i pięcioprocentowa rozbieżność

Siła wzorcowa 12 N wytworzyła 3,6 nC. W drugim pomiarze siła 8 N dała 2,52 nC. a) Oblicz d. b) Podaj przewidywany ładunek z modelu liniowego. c) Oblicz odchylenie względne. d) Wymień potrzebne informacje metrologiczne.

Opublikowano w: Piezoelektryczność: siła, upływ ładunku i kalibracja Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Kalibracja i pięcioprocentowa rozbieżność

1 odsłon · bez ocen

Wspólne przesunięcie zera: co znika, a co zostaje?

Modelowy tor pomiarowy wskazuje przy zerowym prądzie 0,010 A. Dla U = 6,0 V i R₁ = 22 Ω odczyt w stanie ustalonym wynosi 0,210 A, po 10 ms — 0,136424 A, po 20 ms — 0,182933 A. Zakładamy stały błąd addytywny oraz pomijalne pozostałe opory. Wyznacz τ, r i L. Oblicz też r i L otrzymane bez poprawki odczytu ustalonego. Wyjaśnij, dlaczego iloraz różnic mimo to nie zmienia się.

Opublikowano w: Cewka w obwodzie RL: przełączanie, energia i pomiary Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Wspólne przesunięcie zera: co znika, a co zostaje?

1 odsłon · bez ocen

Dwa opory wyznaczają cewkę, trzeci sprawdza model

Dla tej samej cewki otrzymano modelowe pary: zewnętrzny R₁ = 10 Ω i τ = 20 ms oraz R₁ = 30 Ω i τ = 10 ms. Wyznacz L i r bez korzystania z amplitudy prądu. Przewidź τ dla R₁ = 50 Ω. Trzecia próba dała 8,0 ms: porównaj wynik i wyjaśnij, czy wszystkie trzy pary mogą dokładnie opisywać tę samą cewkę o stałych L i r.

Opublikowano w: Cewka w obwodzie RL: przełączanie, energia i pomiary Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Dwa opory wyznaczają cewkę, trzeci sprawdza model

1 odsłon · bez ocen

Dobór oporu z uwzględnieniem uzwojenia i tolerancji

Po przełączeniu zamknięte oczko bez idealnego źródła zawiera L=50 mH, C=20 µF, opór uzwojenia 12 Ω, zachowany w szeregu opór wyjściowy 50 Ω i regulowany opornik Rx. Dobierz Rx do tłumienia krytycznego nominalnego obwodu. Następnie sklasyfikuj odpowiedź przy C=24 µF oraz C=16 µF, bez zmiany pozostałych elementów. Dlaczego trzeba wskazać położenie oporu 50 Ω po przełączeniu?

Opublikowano w: Swobodne obwody LC i RLC: stan początkowy, tłumienie i pomiar Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Dobór oporu z uwzględnieniem uzwojenia i tolerancji

1 odsłon · bez ocen

Trzykrotny stosunek mas i skala pojazdu

Idealny pojazd w przestrzeni bez sił zewnętrznych zmniejsza masę z 240 kg do 80 kg. Szybkość wylotu względem pojazdu jest stała i wynosi 500 m/s. Oblicz przyrost prędkości oraz udział wyrzuconej masy. Drugi pojazd ma masy 720 kg i 240 kg, a to samo u. Porównaj wyniki i wyjaśnij, dlaczego trzykrotne zwiększenie wszystkich mas nie potraja przyrostu prędkości.

Opublikowano w: Dynamika układów o zmiennej masie Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Trzykrotny stosunek mas i skala pojazdu

1 odsłon · bez ocen

Ile masy początkowej wymaga zadany przyrost?

Po zakończeniu idealnego manewru pojazd ma zachować 40 kg konstrukcji i ładunku. Potrzebny przyrost prędkości to 900 m/s, a stała szybkość wylotu wynosi 600 m/s. Pomijamy siły zewnętrzne. Oblicz masę początkową, masę wyrzuconą i jej udział w masie początkowej. Sprawdź, czy 120 kg masy początkowej wystarczyłoby do tego manewru.

Opublikowano w: Dynamika układów o zmiennej masie Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Ile masy początkowej wymaga zadany przyrost?

1 odsłon · bez ocen

Nie znalazłeś szukanego materiału? Napisz do nas — pomóż nam rozwijać Fizykę dla każdego.