v2.0.9817.33678
Fizyka dla każdego
Regresja ważona i niepewność kalibracji · 1 min czytania

Ten sam wynik χ² mimo wspólnego przesunięcia zera

Opublikowano: 17.11.2026
Wyślij link e-mailem Własna poczta Komentarze: 0

Oceń ten artykuł: od 1 do 5 gwiazdek
(0 głosów) . Jeszcze nie oddano głosów.

Kliknij gwiazdkę, aby od razu oddać ocenę. Klawiaturą wybierz gwiazdkę klawiszem Tab i naciśnij Enter lub spację. Jeden głos na materiał z danej przeglądarki.

Do każdego napięcia kalibracji A dodano ten sam, nieznany podczas pomiaru składnik δ. Ma on średnią zero i standardową niepewność 0,020 V; jest niezależny od wcześniejszych odchyleń i nie jest losowany od nowa dla każdego wzorca. Pokaż na przykładzie realizacji δ=+0,050 V, co dzieje się z â, b̂, resztami i χ². Oblicz pełną niepewność przewidywanej średniej przy F=1,8 N. Czy wolno zastąpić każdy ui przez √(ui²+0,020²) i potraktować tak zmienione odczyty jako niezależne?

Dane kalibracji A. Podane u(U) opisują pierwotne niezależne składniki przed dodaniem wspólnego δ. Całkowite odchylenia są skorelowane; niepewność siły pomijamy.
F / NU / Vu(U) / V
00,120,02
10,290,01
20,510,02
30,700,01
Pokaż rozwiązanieUkryj rozwiązanie
Wskazówka

Wspólny składnik przesuwa całą prostą, ale nie zmienia jej nachylenia. Jedno δ nie jest czterema niezależnymi odchyleniami.

Rozwiązanie

Dla dowolnej realizacji δ każdy odczyt ma postać Ui+δ. Nachylenie pozostaje â≈0,199828 V/N, a b̂ rośnie o δ. Przy δ=+0,050 V otrzymujemy b̂≈0,149310 V. Różnica (Ui+δ)−(âFi+b̂+δ) jest taka sama jak przed przesunięciem, więc wszystkie reszty i χ²≈2,224138 są niezmienione. Ten konkretny znak i rozmiar przesunięcia są jedną realizacją, nie poprawką znaną obserwatorowi.

Przy powtarzaniu pełnego modelu wspólne δ wnosi 0,020²=0,0004 V² do wariancji wyrazu wolnego i do wariancji przewidywanego napięcia. Nie wnosi nic do wariancji nachylenia ani do Cov(â,b̂), ponieważ jest niezależne od pierwotnych współczynników wyznaczonych bez δ. Nowy wyraz wolny zawiera już δ, więc z samym δ nie jest niezależny. W środku wzorcowania:

u_{\mathrm{pelne}}(\widehat U)=\sqrt{\frac1{25000}+0{,}020^2}\,\mathrm V\approx0{,}020976\,\mathrm V.

To więcej niż 0,006325 V z samego niezależnego rozrzutu. Niepewność wspólnego zera nie maleje dlatego, że użyliśmy czterech wzorców. Dodanie 0,0004 V² wyłącznie do przekątnej macierzy danych byłoby innym modelem: pominęłoby kowariancję 0,0004 V² między każdą parą odczytów. Poprawny pełny model zawiera ten sam składnik w każdej takiej parze.

W tym szczególnym przypadku wspólny offset jest dokładnie nierozróżnialny od wyrazu wolnego, więc można uwzględnić go osobno tak jak wyżej. Dobry wynik testu reszt nie sprawdza absolutnego zera czujnika. Potrzebna jest niezależna kontrola lub wiedza o źródle δ.

Powiązana teoria

Niepewność prostej kalibracji: kowariancja, reszty i statystyka χ²

Dalsza lektura

Materiał referencyjny

Najpierw spróbuj samodzielnie. Zapisz dane, wybierz prawa fizyczne i sprawdź jednostki. Przejdź do zadań ze sprawdzaniem odpowiedzi »

Ostatnie materiały autora

Wszystkie materiały autora »

Komentarze (0)

Nie ma jeszcze opublikowanych komentarzy. Rozpocznij rozmowę o tym materiale.

Dodaj komentarz

Możesz komentować jako gość lub zalogować się, aby użyć danych konta. Utwórz konto

Emotikony

Zaznacz tekst i wybierz formatowanie lub użyj Ctrl/Cmd+B, I, U w polu komentarza. Znaczniki HTML nie są wykonywane.

Wybór wszystkich komentarzy obejmuje odpowiedzi. Powiadomienia wymagają potwierdzenia adresu; zrezygnujesz z nich przez link w wiadomości.

← Wróć do działu: Zadania Do góry ↑
Nie znalazłeś szukanego materiału? Napisz do nas — pomóż nam rozwijać Fizykę dla każdego.