v2.0.9818.20647
Fizyka dla każdego

Rankingi materiałów

Odkrywaj popularne opracowania oraz ostatnio dodane i zmienione publikacje.

Odsłony nie oznaczają liczby unikalnych osób. Oceny mają skalę 1–5; przy jednakowej średniej wyżej jest materiał z większą liczbą głosów.

Materiały: 1999 · strona 131 z 167.

Przeniesienie balastu i dodanie balastu dają różne zanurzenie

Model z rysunku ma L = 1,00 m, b = 0,60 m, H = 0,80 m i początkową masę 120 kg. Pozostałe 90 kg ma środek masy na z = 0,20 m, a zamocowany ładunek 30 kg znajduje się na z = 0,70 m. Woda ma ρ = 1000 kg/m³. Badamy pionowe ustawienie i małe obroty wokół osi wzdłużnej.

a) Oblicz początkowe T, KG i GM. b) W wariancie A przenieś istniejące 30 kg na z = 0,10 m. c) W wariancie B pozostaw ładunek na górze i dodaj nowe 30 kg na z = 0,10 m. Porównaj T, KM i GM obu wariantów. Czy niskie położenie dodanego balastu wystarcza do uzyskania dodatniego GM?

Dwa położenia tego samego balastu 30 kg: 0,10 m i 0,70 m nad dnem. Pozostałe 90 kg ma środek masy na 0,20 m. Całkowity środek masy podnosi się z 0,175 m do 0,325 m, ale zanurzenie 0,20 m i środek wyporu na 0,10 m są wspólne.
Przesuwamy istniejącą masę, nie dodajemy nowej. Wymiary przekroju i wysokości są w jednej skali; z = 0 oznacza spód zamkniętego modelu. Rysunki pokazują rozpatrywane położenia pionowe, bez rozstrzygania ich stateczności. Powiększ rysunek.
Opublikowano w: Stateczność pływania, metacentrum i próba przechyłów Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Przeniesienie balastu i dodanie balastu dają różne zanurzenie

2 odsłon · bez ocen

Powierzchnia 310 K: emisja, pochłanianie i moc netto

Modelowa szara powierzchnia ma ε = 0,80, A = 2,0 m² i T = 310 K. Całe duże otoczenie ma 290 K. Przyjmij σ = 5,670374419 · 10⁻⁸ W/(m²·K⁴). a) Oblicz moc emisji, moc pochłanianą i moc netto do otoczenia. b) Co daje sam składnik emisji? c) Jaki będzie wynik netto, gdy oba ciała mają 310 K?

Opublikowano w: Transport ciepła w czasie: stygnięcie, grzanie, pomiary i promieniowanie Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Powierzchnia 310 K: emisja, pochłanianie i moc netto

2 odsłon · bez ocen

Niesymetryczny tor i jego odwrócenie

Wąska wiązka pada w powietrzu n₀=1 na pryzmat o A=50° i n=1,4 pod kątem i=40°. Oblicz oba kąty wewnętrzne, kąt wyjścia i odchylenie. Następnie odwróć tor: światło wchodzi od strony dawnego wyjścia. Jaki kąt padania należy wybrać i jakie otrzymasz odchylenie? Zakładamy przejście przez dwie ściany bez trafienia w podstawę.

Opublikowano w: Pryzmat: geometria, minimalne odchylenie i pomiar współczynnika Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Niesymetryczny tor i jego odwrócenie

2 odsłon · bez ocen

Liniowy rdzeń: od prądu do H, M i B

Długa zwojnica ma 1000 zwojów na metr i przewodzi prąd 0,40 A. W całości wypełnia ją modelowy liniowy rdzeń o μᵣ = 250. Pomijamy końce zwojnicy i pole rozmagnesowujące; podana przenikalność obowiązuje przy tym prądzie. Oblicz H, M i B we wnętrzu. Porównaj B z indukcją tej samej cewki bez rdzenia. Jakie dodatkowe założenie byłoby potrzebne, aby przewidzieć B po podwojeniu prądu?

Opublikowano w: Magnetyzm: materiały, szczeliny i straty w rdzeniach Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Liniowy rdzeń: od prądu do H, M i B

2 odsłon · bez ocen

Pętla histerezy: pamięć materiału i energia stracona w cyklu

Po wyłączeniu prądu rdzeń może pozostać namagnesowany. Wykres B(H) pozwala odczytać tę pamięć, ale także obliczyć energię oddaną jako ciepło podczas pełnego cyklu. Trzeba znać kierunek przebiegu, jednostki osi i warunki pomiaru.

Opublikowano w: Magnetyzm: materiały, szczeliny i straty w rdzeniach Komentarze (0) Czytaj więcej » — Pętla histerezy: pamięć materiału i energia stracona w cyklu

2 odsłon · bez ocen

Remanencja i dwie różne definicje koercji

Dla modelowej pętli P(−400 A/m, −1,0 T), Q(0 A/m, −0,60 T), R(400 A/m, 1,0 T), S(0 A/m, 0,60 T), P odczytaj remanencję po zejściu z R do H = 0. Wyznacz H, przy którym na dalszej opadającej gałęzi B = 0, oraz HcB. Oblicz M w tym punkcie i wyjaśnij, czy jest to jednocześnie punkt M = 0. Odcinki między punktami są liniowe.

Modelowa pętla B(H): P (−400 A/m, −1,0 T), Q (0 A/m, −0,60 T), R (400 A/m, 1,0 T), S (0 A/m, 0,60 T), potem P. Strzałki pokazują kolejność P–Q–R–S–P.
Łączymy kolejne punkty odcinkami. Jest to zamknięty cykl modelowy; skrajne wartości wykresu nie oznaczają potwierdzonego nasycenia materiału. Kliknij rysunek, aby go powiększyć.
Opublikowano w: Magnetyzm: materiały, szczeliny i straty w rdzeniach Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Remanencja i dwie różne definicje koercji

2 odsłon · bez ocen

Pole pętli, energia jednego cyklu i grzanie rdzenia

Jednorodny modelowy rdzeń o objętości V = 40 cm³ wykonuje przy f = 50 Hz dokładnie cykl P→Q→R→S→P z rysunku. Oblicz ∮H dB z czterech odcinków, energię straconą w jednym cyklu, średnią moc i energię oddaną w ciągu 10 min. Pętla pozostaje niezmienna; pomijamy pozostałe straty. Co zmieniłoby się przy 100 Hz, gdyby kształt i rozmiar pętli nadal były takie same?

Modelowa pętla B(H): P (−400 A/m, −1,0 T), Q (0 A/m, −0,60 T), R (400 A/m, 1,0 T), S (0 A/m, 0,60 T), potem P. Strzałki pokazują kolejność P–Q–R–S–P.
Łączymy kolejne punkty odcinkami. Jest to zamknięty cykl modelowy; skrajne wartości wykresu nie oznaczają potwierdzonego nasycenia materiału. Kliknij rysunek, aby go powiększyć.
Opublikowano w: Magnetyzm: materiały, szczeliny i straty w rdzeniach Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Pole pętli, energia jednego cyklu i grzanie rdzenia

2 odsłon · bez ocen

Rdzeń ze szczeliną: gdzie potrzebne jest duże H

Milimetrowa szczelina może bardziej ograniczać strumień niż kilkadziesiąt centymetrów rdzenia. Wyprowadzimy ten wynik z prawa Ampère’a i ciągłości strumienia, a potem sprawdzimy, gdzie magazynowana jest energia w modelu odwracalnym.

Opublikowano w: Magnetyzm: materiały, szczeliny i straty w rdzeniach Komentarze (0) Czytaj więcej » — Rdzeń ze szczeliną: gdzie potrzebne jest duże H

2 odsłon · bez ocen

Milimetr powietrza i trzydzieści centymetrów rdzenia

Rdzeń o długości drogi w materiale lc = 0,30 m, przekroju A = 2,0 cm² i μᵣ = 1500 ma jedną szczelinę g = 1,0 mm. Cewka ma N = 500 zwojów i I = 0,40 A. Przyjmij liniowy rdzeń, jednakowe przekroje i brak rozproszenia. Oblicz B, Φ, Hc i Hg. Sprawdź sumę Hclc + Hgg i określ udział szczeliny w tej sumie.

Zamknięty rdzeń z uzwojeniem po lewej i jedną wąską szczeliną po prawej. Strumień Φ przebiega przez metal i powietrze. l_c obejmuje tylko metal, g tylko szczelinę.
Schemat nie jest w skali. Stały przekrój A, pomijalne rozproszenie strumienia i wąska szczelina pozwalają przyjąć jednakowe B w rdzeniu i szczelinie. Kliknij rysunek, aby go powiększyć.
Opublikowano w: Magnetyzm: materiały, szczeliny i straty w rdzeniach Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Milimetr powietrza i trzydzieści centymetrów rdzenia

2 odsłon · bez ocen

Obrót prostej wokół środka danych: dlaczego potrzebna jest kowariancja?

Dla kalibracji A użyj S=25 000 V−2, D=29 000 N²/V² i F̄w=1,8 N. Oblicz u(â), u(b̂), Cab i korelację współczynników. Wyznacz niepewność przewidywanej średniej przy F=1,8 N i 4 N. Jak zmienią się parametry po użyciu z=F−1,8 N? Czy mała niepewność formalnej ekstrapolacji gwarantuje jej poprawność?

Opublikowano w: Regresja ważona i niepewność kalibracji Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Obrót prostej wokół środka danych: dlaczego potrzebna jest kowariancja?

2 odsłon · bez ocen

Niewidoczny łuk na wykresie napięcia: reszty i test prostej

Dopasuj prostą do pięciu podanych wzorców. Oblicz reszty podzielone przez u, χ² i liczbę stopni swobody. Dla ν=3 podany 95. percentyl rozkładu χ² wynosi 7,815. Oceń wynik testu z górnego ogona na poziomie 5%. Następnie oblicz, co stanie się z χ², jeśli — bez zmiany danych — wszystkie u przyjmiemy jako 0,02 V. Czy wolno zrobić to tylko dla poprawy testu?

Pięć wzorców z jednakową, znaną niepewnością standardową 0,01 V.
F / NU / Vu(U) / V
00,120,01
10,290,01
20,480,01
30,690,01
40,920,01
Opublikowano w: Regresja ważona i niepewność kalibracji Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Niewidoczny łuk na wykresie napięcia: reszty i test prostej

2 odsłon · bez ocen

Wolty, miliwolty i dwukrotnie większe niepewności: co zmienia dopasowanie?

Użyj danych kalibracji A. Najpierw zapisz wszystkie napięcia i ich niepewności w mV. Wyznacz, jak zmieniają się wagi, S, D, â i b̂ oraz χ². Następnie wróć do V i rozważ odrębny model, w którym wszystkie niepewności są dwa razy większe przy tych samych odczytach. Czy te dwie operacje mają ten sam sens?

Dane kalibracji A. Niepewności standardowe napięć są znane i niezależne; niepewność siły pomijamy.
F / NU / Vu(U) / V
00,120,02
10,290,01
20,510,02
30,700,01
Opublikowano w: Regresja ważona i niepewność kalibracji Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Wolty, miliwolty i dwukrotnie większe niepewności: co zmienia dopasowanie?

2 odsłon · bez ocen

Nie znalazłeś szukanego materiału? Napisz do nas — pomóż nam rozwijać Fizykę dla każdego.