v2.0.9818.20647
Fizyka dla każdego

Rankingi materiałów

Odkrywaj popularne opracowania oraz ostatnio dodane i zmienione publikacje.

Odsłony nie oznaczają liczby unikalnych osób. Oceny mają skalę 1–5; przy jednakowej średniej wyżej jest materiał z większą liczbą głosów.

Materiały: 1999 · strona 119 z 167.

Silny i słaby dźwięk w tym samym miejscu

W jednym punkcie niezależne źródła w tym samym paśmie dają osobno poziomy natężenia 70,0 dB i 60,0 dB. a) Oblicz stosunek natężeń. b) Oblicz poziom łączny. c) Podaj przyrost ponad silniejsze źródło. d) Sprawdź, czy 65 dB może być poprawnym wynikiem.

Opublikowano w: Akustyka pomiarowa: logarytmy, poziom równoważny i pogłos Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Silny i słaby dźwięk w tym samym miejscu

2 odsłon · bez ocen

Odejmij tło, nie odejmuj decybeli

W przyjętym paśmie poziom natężenia samego tła w laboratorium wynosi 60,0 dB. Po włączeniu badanego źródła rejestrujemy 66,0 dB. Sygnały są niezależne. a) Oblicz natężenia w jednostkach I₀. b) Wyznacz poziom samego źródła. c) Wyjaśnij, czemu 66−60=6 dB nie jest poprawne. d) Co oznaczałby odczyt całości równy tłu?

Opublikowano w: Akustyka pomiarowa: logarytmy, poziom równoważny i pogłos Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Odejmij tło, nie odejmuj decybeli

2 odsłon · bez ocen

Energia cząsteczki wybranej ze zbiornika i wybranej ze zliczeń

Dla u = v/√(2RT/M) rozkład w zliczeniach efuzyjnych to g(u) = 2u³e−u². Korzystając z całek ∫₀∞u³e−u²du = 1/2 i ∫₀∞u⁵e−u²du = 1, sprawdź normalizację i oblicz średnią energię translacyjną w zliczeniach dla T = 300 K. Porównaj z energią w zbiorniku. Czy można opisać ten rozkład temperaturą 400 K gazu Maxwella? Przyjmij kB = 1,380649·10⁻²³ J/K.

Opublikowano w: Gaz rozrzedzony: zderzenia, efuzja i selekcja cząsteczek Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Energia cząsteczki wybranej ze zbiornika i wybranej ze zliczeń

2 odsłon · bez ocen

Efuzja: ile cząsteczek przechodzi przez mały otwór?

Cząsteczki zamkniętego gazu stale uderzają w ścianki. Jeśli w cienkiej ściance zrobimy bardzo mały otwór prowadzący do próżni, część z nich zamiast się odbić przejdzie na drugą stronę. Ten sposób opuszczania zbiornika nazywamy efuzją. Obliczymy liczbę przejść i ustalimy, kiedy taki opis ma sens.

Opublikowano w: Gaz rozrzedzony: zderzenia, efuzja i selekcja cząsteczek Komentarze (0) Czytaj więcej » — Efuzja: ile cząsteczek przechodzi przez mały otwór?

2 odsłon · bez ocen

Liczba przejść przez mikrootwór w pięciu milisekundach

Gaz w zbiorniku ma p = 1,00 Pa, T = 300 K i M = 28,0 g/mol. Cienki otwór o średnicy D = 10,0 µm prowadzi do próżni. Załóż warunki efuzji i niezmienne p oraz T w czasie próby. Przyjmij kB = 1,380649·10⁻²³ J/K, R = 8,314462618 J/(mol·K). Oblicz nN, średnią szybkość, J oraz liczbę cząsteczek przechodzących w 5,00 ms. Jaki błąd popełnisz, używając nNv̄/2 zamiast nNv̄/4?

Opublikowano w: Gaz rozrzedzony: zderzenia, efuzja i selekcja cząsteczek Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Liczba przejść przez mikrootwór w pięciu milisekundach

2 odsłon · bez ocen

Więcej cząsteczek na sekundę, lecz mniejszy strumień masy

Przez ten sam mały otwór przepuszczamy kolejno dwa gazy o umownych masach molowych 4,00 i 28,0 g/mol, przy jednakowych p i T. Porównaj tempa przejść oraz strumienie masy. Dla cięższego gazu tempo wynosi 2,2578·10¹² s⁻¹. Przyjmij NA = 6,02214076·10²³ mol⁻¹. Czy podwojenie średnicy otworu podwaja te strumienie, jeśli warunki efuzji nadal są spełnione?

Opublikowano w: Gaz rozrzedzony: zderzenia, efuzja i selekcja cząsteczek Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Więcej cząsteczek na sekundę, lecz mniejszy strumień masy

2 odsłon · bez ocen

Ładunek pod wykresem i masa przy wydajności 85 procent

Natężenie rośnie liniowo od 1,00 do 3,00 A przez 120 s, następnie przez 180 s wynosi 3,00 A, po czym w ciągu 60 s liniowo maleje do zera. Wydajność reakcji Cu2++2e−→Cu jest stała i równa 85,0%. Przyjmij M(Cu)=63,55 g/mol oraz F=96 485 C/mol. Oblicz Q, średni prąd i masę produktu. Oceń użycie średniej z pierwszego i ostatniego odczytu prądu.

Opublikowano w: Elektroliza: ładunek, masa, wydajność i energia Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Ładunek pod wykresem i masa przy wydajności 85 procent

2 odsłon · bez ocen

Dwie wydajności: dlaczego średnia wynosi 70, a nie 75 procent?

W pierwszym etapie modelowej redukcji Cu2+ prąd wynosi 1,00 A przez 300 s, a wydajność 90,0%. W drugim prąd wynosi 3,00 A przez 200 s przy wydajności 60,0%. Przyjmij M(Cu)=63,55 g/mol, F=96 485 C/mol i brak utraty produktu. Oblicz wspólną wydajność i masę miedzi. Następnie zamień wyłącznie wydajności etapów: 60% w pierwszym i 90% w drugim. Czy masa pozostanie taka sama?

Opublikowano w: Elektroliza: ładunek, masa, wydajność i energia Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Dwie wydajności: dlaczego średnia wynosi 70, a nie 75 procent?

2 odsłon · bez ocen

Miedź po dwudziestu minutach: od amperów do gramów

W modelu zachodzi wyłącznie reakcja Cu2++2e−→Cu. Przez ogniwo płynie stały prąd 1,50 A przez 20,0 min. Reagentów wystarcza, cały produkt pozostaje na elektrodzie. Przyjmij M(Cu)=63,55 g/mol oraz F=96 485 C/mol. Oblicz ładunek, ilość elektronów, ilość miedzi i jej masę. Jak zmieni się masa, gdy czas skrócimy o połowę, a prąd podwoimy?

Opublikowano w: Elektroliza: ładunek, masa, wydajność i energia Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Miedź po dwudziestu minutach: od amperów do gramów

2 odsłon · bez ocen

Energia dwóch cewek: składnik wzajemny, granica sprzężenia i zwarte uzwojenie

Pola dwóch cewek nakładają się, więc ich całkowita energia zawiera składnik zależny od obu prądów. Wyprowadzimy go z mocy na zaciskach i wykorzystamy do sprawdzenia, czy podane L₁, L₂ i M w ogóle mogą opisywać pasywny układ. Na końcu zbadamy, jak idealne zwarcie drugiego uzwojenia zmienia odpowiedź pierwszego.

Opublikowano w: Indukcyjność wzajemna, połączenia cewek i energia sprzężonego pola Komentarze (0) Czytaj więcej » — Energia dwóch cewek: składnik wzajemny, granica sprzężenia i zwarte uzwojenie

2 odsłon · bez ocen

Idealnie zwarte drugie uzwojenie i granica pełnego sprzężenia

Dwie idealne cewki mają L₁ = 50,0 mH, L₂ = 8,00 mH i M = 16,0 mH. Drugie uzwojenie jest zwarte idealnym przewodem. Początkowo i₁ = i₂ = 0. Na pierwszym porcie utrzymujemy u₁ = +0,900 V przez 20,0 ms. Stosujemy oznaczenia z rysunku i pomijamy wszystkie rezystancje oraz pojemności.

Znajdź k, indukcyjność widzianą od pierwszego portu, oba prądy po 20,0 ms i energię pola. Sprawdź, że Ψ₂ pozostaje zerowy oraz że energia jest równa pracy pierwszego portu. Co stanie się z wykonalnością tych samych narzuconych napięć, jeśli zwiększymy M do granicznego √(L₁L₂), zachowując pozostałe założenia?

Pierwsza cewka ma napięcie u1; końce drugiej łączy idealny przewód, więc u2 wynosi zero. Obie kropki są u góry i oba dodatnie prądy odniesienia wskazują w dół. Dla zerowych prądów początkowych strumień skojarzony drugiej cewki pozostaje zerowy.
Zwarcie drugiej idealnej cewki narzuca stały strumień skojarzony. Ujemne i₂ oznacza rzeczywisty przepływ przeciwny do narysowanej strzałki odniesienia. Schemat bez skali. Powiększ rysunek.
Opublikowano w: Indukcyjność wzajemna, połączenia cewek i energia sprzężonego pola Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Idealnie zwarte drugie uzwojenie i granica pełnego sprzężenia

2 odsłon · bez ocen

Energia fali: natężenie, wektor Poyntinga i wartość skuteczna pola

Pole elektryczne sinusoidalnej fali ma średnią równą zeru, a jednak oświetlony odbiornik otrzymuje energię. Powód tkwi w kwadracie pola. Rozdzielimy energię w objętości, przepływ przez powierzchnię i wskazanie uśredniającego miernika.

Opublikowano w: Fale elektromagnetyczne: geometria, energia i pęd Komentarze (0) Czytaj więcej » — Energia fali: natężenie, wektor Poyntinga i wartość skuteczna pola

2 odsłon · bez ocen

Nie znalazłeś szukanego materiału? Napisz do nas — pomóż nam rozwijać Fizykę dla każdego.