v2.0.9818.20647
Fizyka dla każdego

Rankingi materiałów

Odkrywaj popularne opracowania oraz ostatnio dodane i zmienione publikacje.

Odsłony nie oznaczają liczby unikalnych osób. Oceny mają skalę 1–5; przy jednakowej średniej wyżej jest materiał z większą liczbą głosów.

Materiały: 1999 · strona 118 z 167.

Mały sygnał — zadanie: zmiana zasilania dzieli się między R i diodę

Przy T = 300 K dioda o n = 1,50 i Is = 1,00 nA pracuje przy IQ = 1,00 mA, w szeregu z R = 470 Ω. Wyznacz zasilanie EQ. Dla wzrostu E o 50,0 mV przewidź ΔI metodą małosygnałową, a następnie znajdź nowy punkt z pełnego równania. Oceń błąd przewidywania przyrostu.

Opublikowano w: Diody nieliniowe: punkt pracy, mały sygnał i pomiary Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Mały sygnał — zadanie: zmiana zasilania dzieli się między R i diodę

2 odsłon · bez ocen

Dioda wykładnicza — zadanie: dobierz opornik do zadanego prądu

Zasilanie wynosi 3,30 V. Dioda przy T = 300 K ma n = 2,00 i Is = 1,00 nA. Dobierz R do prądu 2,00 mA, korzystając z modelu wykładniczego. Następnie sprawdź rzeczywisty prąd modelu po wybraniu opornika 1,30 kΩ zamiast obliczonej wartości. Pomiń tolerancję opornika.

Opublikowano w: Diody nieliniowe: punkt pracy, mały sygnał i pomiary Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Dioda wykładnicza — zadanie: dobierz opornik do zadanego prądu

2 odsłon · bez ocen

Co można wyznaczyć z pomiaru dalekiego pola dipola?

W dalekim polu dipola zmierzono na dodatniej części jego osi natężenie E = 1,44 V/m w odległości r = 0,500 m od środka. Pole wskazuje zgodnie z momentem dipolowym. Przyjmij k = 9,0·10⁹ N·m²/C² i model E = 2kp/r³.

a) Wyznacz p. b) Czy sam pomiar wyznacza q i odstęp d osobno? c) Dodatkowo ustalono d = 2,0 cm. Oblicz q i sprawdź procentowy błąd przybliżenia pola dla tej geometrii. d) Jakie przybliżone pole przewidzisz na symetralnej w odległości 0,500 m?

Opublikowano w: Dipol elektryczny, obrót w polu i uziemiony przewodnik Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Co można wyznaczyć z pomiaru dalekiego pola dipola?

2 odsłon · bez ocen

Nieznany zegar źródła rozpoznany z dwóch przeciwnych kierunków

Jedno źródło porusza się jednostajnie wzdłuż +x między dwoma nieruchomymi detektorami na tej samej osi. Wysyła impulsy z nieznanym stałym okresem własnym T₀, widoczne po obu stronach. Detektor przed źródłem, odbierający promienie w kierunku +x, mierzy T₊ = 2,00 ns; detektor za źródłem, odbierający promienie w kierunku −x, mierzy T₋ = 8,00 ns. Wyznacz V/c, γ, T₀ oraz odstęp emisji w laboratorium. Czy do tego obliczenia potrzebujemy równych odległości obu detektorów i wspólnego zera ich zegarów? Wyjaśnij, czego nie dałoby się rozstrzygnąć z samego T₋.

Opublikowano w: Relatywistyczne kierunki wiązek, czasy sygnałów i aberracja światła Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Nieznany zegar źródła rozpoznany z dwóch przeciwnych kierunków

2 odsłon · bez ocen

Druga soczewka przechwytuje jeszcze zbieżną wiązkę

L₁ ma f₁ = 12 cm, leży przy z = 0, a przedmiot o wysokości 3 mm przy z = −24 cm. L₂ o f₂ = 9 cm wstawiono przy z = 18 cm. Wyznacz znak s₂, położenie obrazu końcowego i jego wysokość. Czy po wstawieniu L₂ obraz pierwszej soczewki nadal powstaje w swoim pierwotnym miejscu?

Opublikowano w: Układy oddzielonych soczewek: obrazowanie, lunety i pomiar Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Druga soczewka przechwytuje jeszcze zbieżną wiązkę

2 odsłon · bez ocen

Cienki fragment pręta: duży przepływ, mały przyrost temperatury

Jednorodny fragment pręta ma pole przekroju S=2,00·10⁻⁴ m², długość Δx=0,0100 m, gęstość ρ=8000 kg/m³ i ciepło właściwe c=500 J/(kg·K). Jego boki są izolowane. W danej chwili gęstość strumienia skierowanego w prawo wynosi q_L=12000 W/m² na lewej ścianie i q_R=10000 W/m² na prawej.

Oblicz moc na każdej ścianie, moc pozostającą w fragmencie i chwilowe tempo zmiany jego średniej temperatury. Wyznacz przyrost w ciągu 20,0 s, jeżeli podane strumienie pozostają przez ten czas stałe. Czy sam fakt przepływu energii przez fragment oznacza, że musi się on nagrzewać?

Opublikowano w: Dyfuzja ciepła: bilans, warunki brzegowe i zmiany w czasie Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Cienki fragment pręta: duży przepływ, mały przyrost temperatury

2 odsłon · bez ocen

Ta sama przewodność, inny czas wyrównywania temperatury

Dwa modelowe materiały mają jednakową przewodność k=20,0 W/(m·K). Dla A objętościowa pojemność cieplna wynosi C_A=2,00·10⁶ J/(m³·K), a dla B wynosi C_B=5,00·10⁶ J/(m³·K). Z każdego wykonano pręt długości L=0,100 m. Porównujemy takie same warunki brzegowe i taki sam kształt początkowej nadwyżki temperatury w zmiennej x/L.

Oblicz obie dyfuzyjności oraz skale czasu L²/α. Który profil wyrównuje się szybciej? Jak zmieni się skala dla materiału A po podwojeniu długości? Wyjaśnij, dlaczego nie wolno nazwać tej skali dokładnym czasem osiągnięcia równowagi.

Opublikowano w: Dyfuzja ciepła: bilans, warunki brzegowe i zmiany w czasie Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Ta sama przewodność, inny czas wyrównywania temperatury

2 odsłon · bez ocen

Izolowane końce zmieniają temperaturę bez oddawania ciepła

Pręt ma L=0,400 m, α=1,00·10⁻⁴ m²/s, k=100 W/(m·K) i jest idealnie izolowany na całej zewnętrznej powierzchni. Początkowo T(x,0)=30,0°C+(12,0 K)cos(πx/L).

Wyznacz czas zmniejszenia różnicy temperatur końców o połowę i temperaturę każdego końca w tej chwili. Oblicz wtedy strumień w środku oraz na obu końcach. Sprawdź, czy zmieniła się średnia temperatura.

Opublikowano w: Dyfuzja ciepła: bilans, warunki brzegowe i zmiany w czasie Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Izolowane końce zmieniają temperaturę bez oddawania ciepła

2 odsłon · bez ocen

Nierówne termostaty: co zanika, a co pozostaje?

Jednorodny pręt długości L=0,200 m ma k=40,0 W/(m·K), α=1,00·10⁻⁴ m²/s i pole S=1,00·10⁻⁴ m². Lewy koniec jest utrzymywany w 20,0°C, prawy w 40,0°C. Boki są izolowane. Profil początkowy to T(x,0)=20,0°C+(20,0 K)x/L+(5,00 K)sin(πx/L).

Podaj rozwiązanie T(x,t), temperaturę środka po τ₁=L²/(π²α) oraz moc i kierunek przepływu w granicy długiego czasu. Czy temperatura ustalona oznacza równowagę bez przepływu energii?

Opublikowano w: Dyfuzja ciepła: bilans, warunki brzegowe i zmiany w czasie Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Nierówne termostaty: co zanika, a co pozostaje?

2 odsłon · bez ocen

Odtwórz składowe z dwóch prędkości

Dwie zgodnie skierowane fale mają średnią liczbę falową k̄ = 4 rad/m i różnicę Δk = 0,8 rad/m. Szybki czynnik ich sumy biegnie z prędkością 3 m/s, a dodatnia obwiednia z prędkością 1,5 m/s. Znajdź k₋, k₊, ω₋ i ω₊ oraz prędkości fazowe obu składowych. Czy średnia arytmetyczna tych dwóch prędkości musi być prędkością szybkiego czynnika?

Opublikowano w: Dyspersja i propagacja grup falowych Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Odtwórz składowe z dwóch prędkości

2 odsłon · bez ocen

Dwa źródła dźwięku: dlaczego 60 dB + 60 dB nie daje 120 dB?

Włączyliśmy dwa niezależne źródła o tym samym poziomie. Słychać głośniej, ale nie dwa razy więcej decybeli. Zbudujemy rachunek od mocy fali do wskazania miernika i nauczymy się odróżniać pomiar samego urządzenia od pomiaru razem z tłem.

Opublikowano w: Akustyka pomiarowa: logarytmy, poziom równoważny i pogłos Komentarze (0) Czytaj więcej » — Dwa źródła dźwięku: dlaczego 60 dB + 60 dB nie daje 120 dB?

2 odsłon · bez ocen

Dwa jednakowe źródła, a potem cztery

W punkcie pomiaru jedno niezależne źródło daje poziom natężenia 60,0 dB. a) Oblicz poziom po włączeniu dwóch identycznych, nieskorelowanych źródeł. b) Jaki będzie poziom czterech takich źródeł? c) Ile niezależnych identycznych źródeł potrzeba, by podnieść poziom względem jednego o dokładnie 10 dB? d) Dlaczego 4·60 dB nie jest poprawnym rachunkiem?

Opublikowano w: Akustyka pomiarowa: logarytmy, poziom równoważny i pogłos Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Dwa jednakowe źródła, a potem cztery

2 odsłon · bez ocen

Nie znalazłeś szukanego materiału? Napisz do nas — pomóż nam rozwijać Fizykę dla każdego.