v2.0.9818.20647
Fizyka dla każdego

Rankingi materiałów

Odkrywaj popularne opracowania oraz ostatnio dodane i zmienione publikacje.

Odsłony nie oznaczają liczby unikalnych osób. Oceny mają skalę 1–5; przy jednakowej średniej wyżej jest materiał z większą liczbą głosów.

Materiały: 1999 · strona 112 z 167.

Światło zakrzywia tor obok masy: od kąta ugięcia do wniosku o grawitacji

Gwiazda widziana blisko tarczy Słońca może mieć nieco inne pozorne położenie niż zwykle. Nie zmieniła miejsca: promień przebył drogę w zakrzywionej czasoprzestrzeni. Obliczymy rozmiar efektu, odróżnimy kąt od przesunięcia liniowego i pokażemy, jakie dane trzeba znać, aby oszacować masę soczewkującą.

Opublikowano w: Soczewkowanie grawitacyjne: ugięcie, obrazy i mikrosoczewkowanie Komentarze (0) Czytaj więcej » — Światło zakrzywia tor obok masy: od kąta ugięcia do wniosku o grawitacji

3 odsłon · bez ocen

Promień przy brzegu Słońca: radiany i sekundy łuku

Przyjmij GM☉=1,327·1020 m³/s², c=3,00·108 m/s i b=6,96·108 m. W słabym polu α̂=4GM/(c²b). a) Wyznacz kąt w radianach. b) Przelicz go na sekundy łuku, używając 1 rad=206265″. c) Sprawdź jednostki. d) Co stanie się z kątem po podwojeniu b?

Opublikowano w: Soczewkowanie grawitacyjne: ugięcie, obrazy i mikrosoczewkowanie Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Promień przy brzegu Słońca: radiany i sekundy łuku

3 odsłon · bez ocen

Czy dwa miejsca trafienia da się rozróżnić przy zadanej granicy odczytu?

Modelowe jony 35,0 u i 37,0 u, oba o q = +e, przechodzą selektor E = 6000 V/m i Bₛ = 0,250 T, a następnie analizator Bₐ = 0,300 T. Przyjmij e = 1,602176634 · 10⁻¹⁹ C i u = 1,66053906892 · 10⁻²⁷ kg. Oblicz miejsca trafienia i ich odstęp. Sprawdź rozłączność przedziałów odczytu najpierw dla w = 1,80 mm, potem dla w = 1,50 mm. Co zmieni podwojenie samego Bₐ? Wyznacz graniczne Bₐ dla w = 1,50 mm.

Dwa porównania odczytów 58,040 mm i 61,356 mm. Przedziały z granicą błędu plus minus 1,8 mm nakładają się; przy plus minus 1,5 mm są rozłączne. Te same położenia centralne mają wspólną skalę w obu panelach.
Dane zadania o jonach 35 u i 37 u. Odcinki są przedziałami dopuszczalnego odczytu, nie profilami natężenia wiązki ani rozkładami prawdopodobieństwa. Powiększ rysunek.
Opublikowano w: Selektor prędkości i pomiar masy do ładunku Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Czy dwa miejsca trafienia da się rozróżnić przy zadanej granicy odczytu?

3 odsłon · bez ocen

Spektrometr mas: półokrąg wyznacza m/z, nie samą masę

Po wybraniu szybkości wprowadzamy jony do osobnego pola magnetycznego. Różne tory mogą ujawnić różne masy, ale dopiero po ustaleniu ładunku. Zobaczymy, dlaczego odległość na detektorze jest dwukrotnością promienia i kiedy dwa różne jony pozostają nierozróżnialne.

Opublikowano w: Selektor prędkości i pomiar masy do ładunku Komentarze (0) Czytaj więcej » — Spektrometr mas: półokrąg wyznacza m/z, nie samą masę

3 odsłon · bez ocen

Dwa jony, jeden tor: czy czas przelotu pomoże?

Wiązka zawiera modelowe jony A: m₁ = 28,0 u, q₁ = +e oraz B: m₂ = 56,0 u, q₂ = +2e. Oba mają szybkość 50000 m/s po selektorze. W analizatorze Bₐ = 0,500 T. Użyj e = 1,602176634 · 10⁻¹⁹ C i u = 1,66053906892 · 10⁻²⁷ kg. Porównaj promienie, odległości trafienia, czasy półokręgu i energie kinetyczne. Czy zmiana Bₐ albo pomiar czasu pozwoli rozpoznać, który jon trafił?

Jony o modelowych masach 28 u i 56 u oraz ładunkach odpowiednio plus e i plus 2e mają jednakowy iloraz m przez z. Przy tej samej szybkości oba półokręgi pokrywają się, mimo różnych mas i energii kinetycznych.
Podwojenie zarówno masy, jak i ładunku pozostawia tor bez zmian. W analizatorze o tej samej indukcji jednakowe są także czasy przelotu przez półokrąg. Powiększ rysunek.
Opublikowano w: Selektor prędkości i pomiar masy do ładunku Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Dwa jony, jeden tor: czy czas przelotu pomoże?

3 odsłon · bez ocen

Dwa sposoby przygotowania wiązki: stosunek promieni dwa czy pierwiastek z dwóch?

Jony o masach 20,0 u i 40,0 u, oba o ładunku +e, wpadają do Bₐ = 0,400 T. Wariant I: każdy przyspieszono ze spoczynku napięciem 125 V i nie ma selektora. Wariant II: niezależnie przygotowana wiązka przeszła selektor o wspólnej szybkości 30000 m/s. Oblicz stosunek promieni w obu wariantach i promienie w wariancie I. Przyjmij e = 1,602176634 · 10⁻¹⁹ C oraz u = 1,66053906892 · 10⁻²⁷ kg. Dlaczego nie można stosować tej samej proporcji do obu sytuacji?

Opublikowano w: Selektor prędkości i pomiar masy do ładunku Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Dwa sposoby przygotowania wiązki: stosunek promieni dwa czy pierwiastek z dwóch?

3 odsłon · bez ocen

3 odsłon · bez ocen

Kąt z proporcji 1600 do 400: co pozostaje nieznane?

Wiązka w znanym stanie +z trafiła do idealnego analizatora o nieznanej osi n. Zarejestrowano 1600 wyników „+” i 400 „−”. Przyjmując częstości z tej modelowej próbki jako oszacowania prawdopodobieństw, wyznacz kąt θ w zakresie od 0° do 180°. Czy znasz także azymut osi? Jakie proporcje przewidujesz po odwróceniu jej zwrotu n na −n? Pomiń niepewność oszacowania kąta.

Opublikowano w: Spin 1/2, analizatory Sterna–Gerlacha i pomiar kwantowy Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Kąt z proporcji 1600 do 400: co pozostaje nieznane?

3 odsłon · bez ocen

Zespolona amplituda: trzy osie dla jednego sposobu przygotowania

Każdy atom przygotowano w czystym stanie |\psi\rangle=(\sqrt3/2)|+z\rangle+(i/2)|-z\rangle. Trzy oddzielne grupy takich atomów mierzymy odpowiednio w osiach z, x i y. Oblicz w każdej grupie prawdopodobieństwo dodatniego wyniku. Użyj |+x\rangle=(|+z\rangle+|-z\rangle)/\sqrt2 i |+y\rangle=(|+z\rangle+i|-z\rangle)/\sqrt2. Dlaczego nie jest to pomiar trzech niezmiennych składowych tego samego atomu?

Opublikowano w: Spin 1/2, analizatory Sterna–Gerlacha i pomiar kwantowy Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Zespolona amplituda: trzy osie dla jednego sposobu przygotowania

3 odsłon · bez ocen

Średni spin z dwóch kanałów nie jest nowym wynikiem pojedynczego pomiaru

Idealny analizator z zarejestrował 750 wyników +ℏ/2 i 250 wyników −ℏ/2 z 1000 atomów efektywnego układu o s = 1/2. Oba detektory mają jednakową wydajność. Oblicz średnią składową z tej próbki, średnią kwadratu tej składowej i porównaj ją z S². Czy wynik średni musi być jednym z dwóch wyników pojedynczego pomiaru? Czy te dane ustalają szanse pomiaru w osi x?

Opublikowano w: Spin 1/2, analizatory Sterna–Gerlacha i pomiar kwantowy Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Średni spin z dwóch kanałów nie jest nowym wynikiem pojedynczego pomiaru

3 odsłon · bez ocen

Rozdzielenie śladów: od gradientu pola do swobodnego lotu

W modelowej wiązce neutralne atomy mają masę m=2{,}0\cdot10^{-25}\,\mathrm{kg}, szybkość wzdłuż wiązki 400 m/s i dwa możliwe momenty magnetyczne \mu_z=\pm1{,}0\cdot10^{-23}\,\mathrm{J/T}. W magnesie długości 4,0 cm gradient wynosi G=\partial B_z/\partial z=20\,\mathrm{T/m}. Ekran stoi 40 cm za końcem magnesu. Wyznacz odległość między śladami oraz jej zmianę po podwojeniu szybkości. Przyjmij stałe G, zerową początkową prędkość poprzeczną, niezmienny stan wewnętrzny, małe odchylenia i brak siły poprzecznej poza magnesem. Pomiń grawitację.

Opublikowano w: Spin 1/2, analizatory Sterna–Gerlacha i pomiar kwantowy Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Rozdzielenie śladów: od gradientu pola do swobodnego lotu

3 odsłon · bez ocen

Trzy sposoby zachowania gałęzi x dają trzy różne bilanse

Do każdego z trzech niezależnych układów wchodzi 8000 atomów przygotowanych jako +z. A: pomiar x z przepuszczeniem tylko +x. B: pomiar x z zapisaniem wyniku, zachowaniem obu kanałów i pominięciem zapisu przy analizie końcowej. C: spójne rozdzielenie według x i jego dokładne odwrócenie, bez pozostałego zapisu drogi i bez dodatkowej fazy względnej. Każdy układ kończy się analizatorem z. Oblicz oczekiwane końcowe zliczenia +z i −z oraz liczbę zatrzymanych atomów. Pomiń wszystkie inne straty i ewolucję spinu.

Opublikowano w: Spin 1/2, analizatory Sterna–Gerlacha i pomiar kwantowy Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Trzy sposoby zachowania gałęzi x dają trzy różne bilanse

3 odsłon · bez ocen

Nie znalazłeś szukanego materiału? Napisz do nas — pomóż nam rozwijać Fizykę dla każdego.