v2.0.9818.20647
Fizyka dla każdego

Rankingi materiałów

Odkrywaj popularne opracowania oraz ostatnio dodane i zmienione publikacje.

Odsłony nie oznaczają liczby unikalnych osób. Oceny mają skalę 1–5; przy jednakowej średniej wyżej jest materiał z większą liczbą głosów.

Materiały: 1999 · strona 100 z 167.

3 odsłon · bez ocen

Ile energii przechodzi przez granicę ośrodków?

Przechodząca fala może mieć większą amplitudę ciśnienia, choć przenosi tylko część energii padającej. Policzymy udziały mocy, odwrócimy kierunek padania i porównamy dwa różne przypadki niemal całkowitego odbicia.

Opublikowano w: Akustyka: impedancja, odbicie i pomiar fali Komentarze (0) Czytaj więcej » — Ile energii przechodzi przez granicę ośrodków?

3 odsłon · bez ocen

Ciśnienie rośnie 1,8 razy: sprawdź moc zamiast zgadywać

Fala pada prostopadle z ośrodka o z₁ = 400 Pa·s/m do ośrodka o z₂ = 3600 Pa·s/m. Jej ciśnienie skuteczne wynosi 0,800 Pa. Dla przekroju S = 0,0250 m² oblicz R, T, skuteczne ciśnienie przechodzące oraz trzy moce: padającą, odbitą i przechodzącą. Granica jest bezstratna, a oba ośrodki półnieskończone.

Opublikowano w: Akustyka: impedancja, odbicie i pomiar fali Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Ciśnienie rośnie 1,8 razy: sprawdź moc zamiast zgadywać

3 odsłon · bez ocen

Duży kontrast impedancji: przejście w obie strony

Przyjmij modelowe wartości zA = 400 Pa·s/m i zW = 1,60·10⁶ Pa·s/m. Mogą reprezentować duży kontrast gaz–ciecz, ale pomijamy pochłanianie i geometrię rzeczywistej wiązki. Oblicz rp, tp oraz T dla prostopadłego padania A→W i W→A. Porównaj przechodzące moce przy jednakowej padającej mocy przez takie samo pole.

Opublikowano w: Akustyka: impedancja, odbicie i pomiar fali Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Duży kontrast impedancji: przejście w obie strony

3 odsłon · bez ocen

Albedo i bilans Ziemi: dlaczego dzielimy moc Słońca przez cztery?

Słońce dostarcza przy Ziemi około 1360 W/m² na powierzchnię ustawioną prostopadle do promieni. Jednak średnia po całej kulistej planecie to około 340 W/m². Skąd bierze się czynnik cztery i co z tej energii zostaje po odbiciu przez chmury, lód i atmosferę?

Opublikowano w: Bilans promieniowania planety i bezwładność cieplna Komentarze (0) Czytaj więcej » — Albedo i bilans Ziemi: dlaczego dzielimy moc Słońca przez cztery?

3 odsłon · bez ocen

Dwa różne rozkłady dają te same wskazania

Jednorodna belka długości 4 m waży 80 N. Podpory w 1 m i 3 m wskazują 70 N oraz 130 N. Na belce mogą leżeć jeden lub dwa przedmioty. Wszystkie ich ciężary działają pionowo w dół.

Wyznacz łączny dodatkowy ciężar i położenie jego wypadkowej. Podaj dwa różne rozkłady, które odtwarzają odczyty. Czy wszystkie dołożone przedmioty mogłyby leżeć na lewo od x = 2 m?

Opublikowano w: Statyka doświadczalna: odczyty podpór i granice kontaktu Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Dwa różne rozkłady dają te same wskazania

3 odsłon · bez ocen

Przesuń podporę, aby uzyskać zadany nacisk

Jednorodna belka długości 4 m waży 50 N. Dodatkowy ciężar 150 N leży w x = 3,8 m. Lewa podpora pozostaje w a = 0,5 m. Prawą można przesuwać w przedziale od 2,1 do 4 m.

Gdzie najbliżej lewej strony można ustawić prawą podporę, aby pozioma równowaga była jeszcze możliwa? Jak zmieni się odpowiedź, jeśli wymagamy R_A ≥ 10 N? Podaj obie reakcje dla tej drugiej granicy.

Opublikowano w: Statyka doświadczalna: odczyty podpór i granice kontaktu Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Przesuń podporę, aby uzyskać zadany nacisk

3 odsłon · bez ocen

Dlaczego Słońce ogrzewa kulę inaczej niż płaski panel?

Przy Ziemi strumień promieniowania słonecznego wynosi około 1360 W/m², a globalna średnia padającego promieniowania jest cztery razy mniejsza. To nie poprawka od atmosfery, tylko konsekwencja geometrii. Zobaczmy, ile energii planeta naprawdę pochłania.

Opublikowano w: Bilans radiacyjny planety: odbicie, emisja i czas odpowiedzi Komentarze (0) Czytaj więcej » — Dlaczego Słońce ogrzewa kulę inaczej niż płaski panel?

3 odsłon · bez ocen

Cewki sprzężone połączone szeregowo: znak sprzężenia i pomiar M

Dwie cewki połączone szeregowo nie zawsze mają indukcyjność równą L₁ + L₂. Jeśli obejmują wspólny strumień, odwrócenie końców jednego uzwojenia zmienia odczyt. Wyprowadzimy oba wyniki i sprawdzimy, które parametry można odzyskać z dwóch pomiarów.

Opublikowano w: Indukcyjność wzajemna, połączenia cewek i energia sprzężonego pola Komentarze (0) Czytaj więcej » — Cewki sprzężone połączone szeregowo: znak sprzężenia i pomiar M

3 odsłon · bez ocen

Zmiana końców jednej cewki: napięcie i energia pary

Para cewek ma L₁ = 25,0 mH, L₂ = 100 mH, M = 40,0 mH. Rozważ osobno oba połączenia z rysunku. W każdym prąd szeregowy wzrasta liniowo od 0 do 2,00 A w ciągu 10,0 ms. Uzwojenia są idealne, a źródło wymusza podany przebieg.

Oblicz zastępczą indukcyjność, napięcie całej pary i energię końcową w obu konfiguracjach. Sprawdź energię przez całkowanie mocy źródła. Czy mniejsza energia konfiguracji przeciwnej oznacza, że reszta została rozproszona jako ciepło?

Połączenie zgodne: zacisk B bez kropki łączy się z zaciskiem C z kropką; prąd płynie do kropek obu cewek. Połączenie przeciwne: łączymy zaciski B i D bez kropek; prąd wpływa do kropki pierwszej cewki i wypływa z kropki drugiej.
Węzły A, B, C, D identyfikują końce uzwojeń. O znaku sprzężenia decyduje przebieg prądu względem kropek, a nie położenie cewek na kartce. Schematy bez skali. Powiększ rysunek.
Opublikowano w: Indukcyjność wzajemna, połączenia cewek i energia sprzężonego pola Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Zmiana końców jednej cewki: napięcie i energia pary

3 odsłon · bez ocen

Elektron odrzutu w rozpraszaniu Comptona: bilans energii i pędu

Energia elektronu odrzutu to różnica energii fotonów, lecz jego pęd jest różnicą wektorów. Wyprowadzimy wzór Comptona z obu praw zachowania i sprawdzimy, dlaczego nie wolno używać p = mₑv dla szybkiego elektronu.

Opublikowano w: Rozpraszanie Comptona i pomiary energii fotonów Komentarze (0) Czytaj więcej » — Elektron odrzutu w rozpraszaniu Comptona: bilans energii i pędu

3 odsłon · bez ocen

Rozproszenie wstecz i największa energia elektronu

Foton o energii 1000 keV rozprasza się na spoczywającym swobodnym elektronie. Przyjmij M = mₑc² = 511 keV. Wykaż, dla którego kąta elektron otrzyma największą energię kinetyczną. Oblicz tę energię, pęd i prędkość elektronu. Porównaj wynik z nierelatywistycznym przybliżeniem pnrc = √(2MEₖ).

Opublikowano w: Rozpraszanie Comptona i pomiary energii fotonów Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Rozproszenie wstecz i największa energia elektronu

3 odsłon · bez ocen

Nie znalazłeś szukanego materiału? Napisz do nas — pomóż nam rozwijać Fizykę dla każdego.