Ogniwo 3,6 V i 2,5 Ah
Oblicz szacowaną energię ogniwa 3,6 V i 2,5 Ah w Wh i J. Wymień założenie potrzebne do takiego przybliżenia.
Odkrywaj popularne opracowania oraz ostatnio dodane i zmienione publikacje.
Odsłony nie oznaczają liczby unikalnych osób. Oceny mają skalę 1–5; przy jednakowej średniej wyżej jest materiał z większą liczbą głosów.
Materiały: 1999 · strona 100 z 167.
Oblicz szacowaną energię ogniwa 3,6 V i 2,5 Ah w Wh i J. Wymień założenie potrzebne do takiego przybliżenia.
3 odsłon · bez ocen
Przechodząca fala może mieć większą amplitudę ciśnienia, choć przenosi tylko część energii padającej. Policzymy udziały mocy, odwrócimy kierunek padania i porównamy dwa różne przypadki niemal całkowitego odbicia.
3 odsłon · bez ocen
Fala pada prostopadle z ośrodka o z₁ = 400 Pa·s/m do ośrodka o z₂ = 3600 Pa·s/m. Jej ciśnienie skuteczne wynosi 0,800 Pa. Dla przekroju S = 0,0250 m² oblicz R, T, skuteczne ciśnienie przechodzące oraz trzy moce: padającą, odbitą i przechodzącą. Granica jest bezstratna, a oba ośrodki półnieskończone.
3 odsłon · bez ocen
Przyjmij modelowe wartości zA = 400 Pa·s/m i zW = 1,60·10⁶ Pa·s/m. Mogą reprezentować duży kontrast gaz–ciecz, ale pomijamy pochłanianie i geometrię rzeczywistej wiązki. Oblicz rp, tp oraz T dla prostopadłego padania A→W i W→A. Porównaj przechodzące moce przy jednakowej padającej mocy przez takie samo pole.
3 odsłon · bez ocen
Słońce dostarcza przy Ziemi około 1360 W/m² na powierzchnię ustawioną prostopadle do promieni. Jednak średnia po całej kulistej planecie to około 340 W/m². Skąd bierze się czynnik cztery i co z tej energii zostaje po odbiciu przez chmury, lód i atmosferę?
3 odsłon · bez ocen
Jednorodna belka długości 4 m waży 80 N. Podpory w 1 m i 3 m wskazują 70 N oraz 130 N. Na belce mogą leżeć jeden lub dwa przedmioty. Wszystkie ich ciężary działają pionowo w dół.
Wyznacz łączny dodatkowy ciężar i położenie jego wypadkowej. Podaj dwa różne rozkłady, które odtwarzają odczyty. Czy wszystkie dołożone przedmioty mogłyby leżeć na lewo od x = 2 m?
3 odsłon · bez ocen
Jednorodna belka długości 4 m waży 50 N. Dodatkowy ciężar 150 N leży w x = 3,8 m. Lewa podpora pozostaje w a = 0,5 m. Prawą można przesuwać w przedziale od 2,1 do 4 m.
Gdzie najbliżej lewej strony można ustawić prawą podporę, aby pozioma równowaga była jeszcze możliwa? Jak zmieni się odpowiedź, jeśli wymagamy R_A ≥ 10 N? Podaj obie reakcje dla tej drugiej granicy.
3 odsłon · bez ocen
Przy Ziemi strumień promieniowania słonecznego wynosi około 1360 W/m², a globalna średnia padającego promieniowania jest cztery razy mniejsza. To nie poprawka od atmosfery, tylko konsekwencja geometrii. Zobaczmy, ile energii planeta naprawdę pochłania.
3 odsłon · bez ocen
Dwie cewki połączone szeregowo nie zawsze mają indukcyjność równą L₁ + L₂. Jeśli obejmują wspólny strumień, odwrócenie końców jednego uzwojenia zmienia odczyt. Wyprowadzimy oba wyniki i sprawdzimy, które parametry można odzyskać z dwóch pomiarów.
3 odsłon · bez ocen
Para cewek ma L₁ = 25,0 mH, L₂ = 100 mH, M = 40,0 mH. Rozważ osobno oba połączenia z rysunku. W każdym prąd szeregowy wzrasta liniowo od 0 do 2,00 A w ciągu 10,0 ms. Uzwojenia są idealne, a źródło wymusza podany przebieg.
Oblicz zastępczą indukcyjność, napięcie całej pary i energię końcową w obu konfiguracjach. Sprawdź energię przez całkowanie mocy źródła. Czy mniejsza energia konfiguracji przeciwnej oznacza, że reszta została rozproszona jako ciepło?
3 odsłon · bez ocen
Energia elektronu odrzutu to różnica energii fotonów, lecz jego pęd jest różnicą wektorów. Wyprowadzimy wzór Comptona z obu praw zachowania i sprawdzimy, dlaczego nie wolno używać p = mₑv dla szybkiego elektronu.
3 odsłon · bez ocen
Foton o energii 1000 keV rozprasza się na spoczywającym swobodnym elektronie. Przyjmij M = mₑc² = 511 keV. Wykaż, dla którego kąta elektron otrzyma największą energię kinetyczną. Oblicz tę energię, pęd i prędkość elektronu. Porównaj wynik z nierelatywistycznym przybliżeniem pnrc = √(2MEₖ).
3 odsłon · bez ocen