v2.0.9802.37465
Fizyka dla każdego

Archiwum publikacji

Przeglądaj wiadomości i opracowania według daty publikacji.

Materiały: 16 · strona 1 z 2.

Wydajność emisji po odjęciu prądu ciemnego

Przy pełnym zbieraniu fotoelektronów i oświetleniu λ=450 nm o mocy docierającej do emitera P=4,00 µW zmierzono I_jasny=180 nA. Bez światła, przy tym samym napięciu i temperaturze, odczytano I_ciemny=20 nA. Częstotliwość jest ponad progiem. Przyjmij hc=1240 eV·nm. Oblicz wydajność emisji η. Jaki całkowity odczyt przewidujesz po zmniejszeniu mocy do 0,80 µW przy tej samej barwie, stałym tle i stałej η? Co wyszłoby, gdyby przy pierwszym pomiarze nie odjęto tła?

Opublikowano w: Fotoefekt: pomiary, moc światła i bilans fotonów Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Wydajność emisji po odjęciu prądu ciemnego

Jednakowa moc dwóch barw: większy prąd przy mniejszej energii

Dwie monochromatyczne wiązki, 400 nm i 600 nm, padają kolejno na powierzchnię o W=2,00 eV. Każda ma P=1,00 µW, a η=30% jest takie samo dla obu barw. Zbieranie jest pełne. Przyjmij hc=1240 eV·nm. Wyznacz stosunek strumieni fotonów, oba I_nas oraz oba Uₕ. Następnie przewidź, co zmieniłoby światło 700 nm o tej samej mocy w modelu jednofotonowym.

Opublikowano w: Fotoefekt: pomiary, moc światła i bilans fotonów Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Jednakowa moc dwóch barw: większy prąd przy mniejszej energii

Od mocy wiązki do prądu i napięcia hamowania

Na powierzchnię o pracy wyjścia W=2,00 eV pada monochromatyczna wiązka λ=500 nm o mocy P=3,00 µW. Wydajność emisji ponad progiem wynosi η=20%, a wszystkie wyemitowane elektrony są zbierane. Przyjmij hc=1240 eV·nm oraz e=1,602·10⁻¹⁹ C. Oblicz energię fotonu, strumień fotonów, strumień wyemitowanych elektronów, I_nas i Uₕ. Czy wartość I_nas określa prąd przy dowolnym napięciu hamującym?

Opublikowano w: Fotoefekt: pomiary, moc światła i bilans fotonów Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Od mocy wiązki do prądu i napięcia hamowania

Moc światła, strumień fotonów i prąd: co właściwie porównujemy?

Dwie wiązki o tej samej mocy mogą dostarczać różne liczby fotonów w sekundę. Dlatego większa energia fotoelektronów nie musi oznaczać większego prądu. Uporządkujemy rachunek od mocy padającego światła do prądu nasycenia, a potem odwrócimy go, aby oszacować wydajność emisji.

Opublikowano w: Fotoefekt: pomiary, moc światła i bilans fotonów Komentarze (0) Czytaj więcej » — Moc światła, strumień fotonów i prąd: co właściwie porównujemy?

Stały błąd zera: poprawne nachylenie, błędna praca wyjścia

Po dopasowaniu dydaktycznych danych otrzymano U_odczyt=(0,414x−1,88) V, gdzie x=f/(10¹⁴ Hz). Kalibracja pokazała, że woltomierz zawyża każde napięcie o 0,12 V, niezależnie od częstotliwości. Przyjmij e=1,602·10⁻¹⁹ C. Wyznacz h i poprawną pracę wyjścia. Jaką pracę wyjścia oraz częstotliwość progową przypisano by powierzchni bez korekty? Porównaj z poprawnym progiem.

Opublikowano w: Fotoefekt: pomiary, moc światła i bilans fotonów Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Stały błąd zera: poprawne nachylenie, błędna praca wyjścia

Dwie powierzchnie: co mówi wspólne nachylenie?

Dla powierzchni A zmierzono Uₕ=0,48 V przy f=6,00·10¹⁴ Hz oraz 1,31 V przy f=8,00·10¹⁴ Hz. Dla powierzchni B przy tych samych częstotliwościach wyniki wyniosły 0,18 V oraz 1,01 V. Zakładamy poprawną kalibrację napięcia i ten sam model jednofotonowy. Czy nachylenia są równe? Która powierzchnia ma większą pracę wyjścia i o ile eV? O ile różnią się częstotliwości progowe? Przewidź Uₕ obu powierzchni dla 7,00·10¹⁴ Hz.

Opublikowano w: Fotoefekt: pomiary, moc światła i bilans fotonów Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Dwie powierzchnie: co mówi wspólne nachylenie?

Stała Plancka i praca wyjścia z trzech odczytów

W dydaktycznej serii dla tej samej powierzchni częstotliwości f=(5,5; 7,0; 8,5)·10¹⁴ Hz odpowiadają wartościom napięcia hamowania Uₕ=(0,28; 0,90; 1,52) V. Przyjmij e=1,602·10⁻¹⁹ C oraz c=3,00·10⁸ m/s. Wyznacz nachylenie Uₕ(f), h, pracę wyjścia w eV, częstotliwość progową i progową długość fali. Sprawdź, czy punkt środkowy leży na prostej wyznaczonej przez punkty skrajne. Traktuj podane dane jako dokładne w tym zadaniu; nie wyznaczaj z nich niepewności.

Opublikowano w: Fotoefekt: pomiary, moc światła i bilans fotonów Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Stała Plancka i praca wyjścia z trzech odczytów

Jak z pomiarów fotoefektu wyznaczyć stałą Plancka i pracę wyjścia?

W jednym pomiarze napięcia hamowania mieszają się dwie informacje: energia fotonu i praca wyjścia powierzchni. Zmieniając częstotliwość i porównując wyniki, możemy je rozdzielić. Trzeba jednak uważać na jednostkę osi oraz na przesunięcie zera woltomierza.

Opublikowano w: Fotoefekt: pomiary, moc światła i bilans fotonów Komentarze (0) Czytaj więcej » — Jak z pomiarów fotoefektu wyznaczyć stałą Plancka i pracę wyjścia?

Dudnienia echa — czego nie wiadomo z samego 1 kHz

Stały nadajnik emituje 40,0 kHz. Odebrane echo po nałożeniu na sygnał odniesienia daje dudnienia o częstości 1,00 kHz. Nie zachowano informacji, który ton był wyższy. Odbicie jest prostopadłe, nadajnik i odbiornik spoczywają obok siebie, c = 340 m/s.

Podaj dwie możliwe częstotliwości echa i odpowiadające im szybkości oraz kierunki ruchu powierzchni. Wyjaśnij, dlaczego jedna częstość dudnień nie wystarcza do rozstrzygnięcia kierunku. Czy dwie szybkości mają dokładnie tę samą wartość?

Opublikowano w: Akustyka pomiarowa: czasy nadejścia i Doppler odbiciowy Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Dudnienia echa — czego nie wiadomo z samego 1 kHz

Niższa częstotliwość echa — kierunek i szybkość powierzchni

Nieruchomy nadajnik oraz odbiornik stoją obok siebie w spoczywającym powietrzu. Nadajnik emituje 40,0 kHz, a prostopadle odbite echo ma częstotliwość 38,0 kHz. Prędkość dźwięku wynosi 340 m/s. Powierzchnia porusza się jednostajnie wzdłuż wiązki i jej szybkość jest mniejsza od szybkości dźwięku.

Ustal kierunek ruchu i szybkość powierzchni. Użyj dokładnego modelu dwóch przesunięć. Sprawdź wynik, przewidując częstotliwość echa z wyznaczonej szybkości.

Opublikowano w: Akustyka pomiarowa: czasy nadejścia i Doppler odbiciowy Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Niższa częstotliwość echa — kierunek i szybkość powierzchni

Echo od zbliżającej się powierzchni — dwa etapy i błąd przybliżenia

Nieruchomy nadajnik emituje f₀ = 40,0 kHz. Odbiornik stoi obok niego. Dźwięk biegnie z szybkością c = 340 m/s i odbija się prostopadle od powierzchni zbliżającej się jednostajnie z szybkością u = 17,0 m/s. Pomijamy wiatr i zmianę szybkości powierzchni.

Oblicz rytm drgań w miejscu odbicia, częstotliwość odebranego echa i jego przesunięcie. Porównaj dokładne przesunięcie z przybliżeniem 2f₀u/c. Podaj błąd względny przybliżenia względem dokładnego przesunięcia, a nie względem całej częstotliwości echa.

Opublikowano w: Akustyka pomiarowa: czasy nadejścia i Doppler odbiciowy Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Echo od zbliżającej się powierzchni — dwa etapy i błąd przybliżenia

Doppler w echu: dwa przesunięcia i pomiar szybkości

Głośnik wysyła stały ton w stronę poruszającej się powierzchni, a mikrofon obok niego odbiera echo. Powierzchnia najpierw odbiera falę, a potem odsyła ją jako poruszające się źródło. Stąd biorą się dwa przesunięcia Dopplera.

Opublikowano w: Akustyka pomiarowa: czasy nadejścia i Doppler odbiciowy Komentarze (0) Czytaj więcej » — Doppler w echu: dwa przesunięcia i pomiar szybkości
Nie znalazłeś szukanego materiału? Napisz do nas — pomóż nam rozwijać Fizykę dla każdego.