v2.0.9817.33678
Fizyka dla każdego
Pomiar oporu: dwa połączenia rzeczywistych mierników · 1 min czytania

Które odczyty nie pasują do biernego opornika?

Opublikowano: 17.11.2026
Wyślij link e-mailem Własna poczta Komentarze: 0

Oceń ten artykuł: od 1 do 5 gwiazdek
(0 głosów) . Jeszcze nie oddano głosów.

Kliknij gwiazdkę, aby od razu oddać ocenę. Klawiaturą wybierz gwiazdkę klawiszem Tab i naciśnij Enter lub spację. Jeden głos na materiał z danej przeglądarki.

W każdej próbie założono skończony, dodatni opór R, stałe opory przyrządów i dokładne wskazania. Oceń trzy niezależne zapisy:

  1. V na samym R, A przed węzłem: U_V=2,00 V, I_A=0,800 mA, R_V=2000 Ω.
  2. A w gałęzi R, V na A i R: U_V=0,060 V, I_A=2,00 mA, R_A=40 Ω.
  3. V na samym R, A przed węzłem: U_V=2,00 V, I_A=1,00 mA, R_V=2000 Ω.

Nie ograniczaj odpowiedzi do formalnego R ze wzoru. Wskaż, które założenie o próbce zostaje naruszone i jakie graniczne połączenie odpowiada trzeciemu zapisowi. Co można powiedzieć o R, jeżeli po wyłączeniu źródła oba odczyty wynoszą zero?

Pokaż rozwiązanieUkryj rozwiązanie
Wskazówka

W pierwszym i trzecim zapisie porównaj I_A z samym prądem V. W drugim odejmij spadek napięcia na A od napięcia obejmującego całą gałąź.

Rozwiązanie

1. Z węzła nie może wyjść więcej prądu, niż wpływa

W pierwszym zapisie V sam pobiera 2,00/2000=1,00 mA. Całe I_A miałoby wynosić tylko 0,800 mA. Z równania węzła I_R=−0,200 mA; formalna poprawka dałaby R=2,00/(−0,000200)=−10 000 Ω. To nie opisuje założonego biernego opornika: prąd w nim musiałby płynąć przeciwnie do zwrotu wymuszanego dodatnim napięciem.

Trzeba sprawdzić odczyty, jednostki, połączenia i przyjęty model. Bez dodatkowych danych nie rozstrzygniemy, co dokładnie jest błędne. Nie wpisujemy ujemnego oporu jako odpowiedzi dla dodatniej rezystancji tylko dlatego, że kalkulator zwrócił liczbę.

2. Sam amperomierz wymaga większego napięcia

W drugiej próbie spadek na A wynosi 0,00200·40=0,080 V. Woltomierz obejmujący A i dodatnie R nie może wtedy wskazywać jedynie 0,060 V. Na próbkę pozostawałoby −0,020 V przy dodatnim prądzie 2 mA. R_odcz=30 Ω, po odjęciu 40 Ω otrzymalibyśmy −10 Ω. Ponownie dane nie pasują do założonego modelu.

3. Przypadek graniczny

W trzeciej próbie I_V=1,00 mA i I_A=1,00 mA. Na gałąź próbki pozostaje zero, mimo napięcia 2,00 V. Jest to zgodne z przerwą w tej gałęzi, czyli granicą R dążącego do nieskończoności. Nie jest zgodne ze skończonym dodatnim R ani ze zwarciem. Wzór poprawkowy ma zerowy mianownik; nie daje zera omów.

4. Zero napięcia i prądu

Po wyłączeniu idealnego źródła każdy skończony opornik w tych modelach może mieć U_V=I_A=0. Te dwa odczyty nie rozróżniają jego oporu. Iloraz 0/0 jest nieokreślony, więc nie mamy pomiaru R. Informacja o wyłączonym źródle nie jest równoważna obserwacji przerwy przy niezerowym napięciu z punktu trzeciego.

Powiązana teoria

Jak wybrać układ pomiaru oporu i sprawdzić wynik?

Dalsza lektura

Materiał referencyjny

Najpierw spróbuj samodzielnie. Zapisz dane, wybierz prawa fizyczne i sprawdź jednostki. Przejdź do zadań ze sprawdzaniem odpowiedzi »

Ostatnie materiały autora

Wszystkie materiały autora »

Komentarze (0)

Nie ma jeszcze opublikowanych komentarzy. Rozpocznij rozmowę o tym materiale.

Dodaj komentarz

Możesz komentować jako gość lub zalogować się, aby użyć danych konta. Utwórz konto

Emotikony

Zaznacz tekst i wybierz formatowanie lub użyj Ctrl/Cmd+B, I, U w polu komentarza. Znaczniki HTML nie są wykonywane.

Wybór wszystkich komentarzy obejmuje odpowiedzi. Powiadomienia wymagają potwierdzenia adresu; zrezygnujesz z nich przez link w wiadomości.

← Wróć do działu: Zadania Do góry ↑
Nie znalazłeś szukanego materiału? Napisz do nas — pomóż nam rozwijać Fizykę dla każdego.