v2.0.9818.1161
Fizyka dla każdego
Interferometria pomiarowa: droga optyczna, gaz, koherencja i rezonanse · 1 min czytania

Jeden prążek bez poruszenia lustra

Opublikowano: 17.11.2026
Wyślij link e-mailem Własna poczta Komentarze: 0

Oceń ten artykuł: od 1 do 5 gwiazdek
(0 głosów) . Jeszcze nie oddano głosów.

Kliknij gwiazdkę, aby od razu oddać ocenę. Klawiaturą wybierz gwiazdkę klawiszem Tab i naciśnij Enter lub spację. Jeden głos na materiał z danej przeglądarki.

Ramiona interferometru mają stałą różnicę długości L₂ − L₁ = 0,200 m. W całych obu ramionach współczynnik załamania wzrasta jednakowo o δn = 1,50·10⁻⁶; λ₀ = 600 nm pozostaje stała. Oblicz zmianę drogi optycznej i liczbę cykli. Jaki pozorny ruch jednego lustra przypisalibyśmy temu sygnałowi, używając n ≈ 1? Co zmieniłoby wyrównanie długości ramion?

Pokaż rozwiązanieUkryj rozwiązanie
Wskazówka

Zmieniasz n, nie L₂ − L₁. Wspólna zmiana ośrodka znosi się tylko wtedy, gdy odpowiadające jej drogi geometryczne są równe.

Rozwiązanie

Parametr zmienny trzeba wskazać przed liczeniem

Droga optyczna wynosi Δ = 2n(L₂ − L₁). Lustra stoją, zatem zmiana pochodzi wyłącznie z n:

\delta\Delta=2(L_2-L_1)\delta n=2\cdot0{,}200\cdot1{,}50\cdot10^{-6}\,\mathrm m=600\,\mathrm{nm}.

Zmiana drogi jest równa jednej długości fali w próżni. Detektor zarejestruje jeden pełny cykl, mimo że położenia obu luster się nie zmieniły. Końcowa jasność wróci do początkowej; do zauważenia efektu potrzebujemy ciągłego zapisu.

Jak powstałby fałszywy wynik?

Przypisując cały sygnał ruchowi M₂ i przyjmując n ≈ 1, obliczylibyśmy dpoz = δΔ/2 = 300 nm. To poprawne przeliczenie sygnału w niepoprawnie wybranym modelu przyczynowym. Żaden błąd arytmetyczny nie jest potrzebny, aby otrzymać błędny wniosek o ruchu.

Po wyrównaniu L₂ = L₁ ta sama jednorodna zmiana współczynnika daje δΔ = 0. Kompensacja dotyczy tylko wspólnego zaburzenia na jednakowych drogach. Lokalny strumień ciepłego powietrza przecinający jedno ramię, różne odcinki szkła lub nierównomierne zmiany temperatury nadal mogą zmieniać różnicę faz.

Próba kontrolna polegałaby na obserwacji zależności dryfu od różnicy długości ramion przy nieruchomych lustrach i stałym źródle. Przewidywany efekt jest proporcjonalny do L₂ − L₁ i zmienia znak po zamianie dłuższego ramienia. Ta własność odróżnia go od prostego przesunięcia jednego lustra, choć w rzeczywistym układzie mogą wystąpić oba mechanizmy naraz.

Powiązana teoria

Interferometr Michelsona: podwójna droga i pomiar przesunięcia

Dalsza lektura

Materiał referencyjny

Najpierw spróbuj samodzielnie. Zapisz dane, wybierz prawa fizyczne i sprawdź jednostki. Przejdź do zadań ze sprawdzaniem odpowiedzi »

Ostatnie materiały autora

Wszystkie materiały autora »

Komentarze (0)

Nie ma jeszcze opublikowanych komentarzy. Rozpocznij rozmowę o tym materiale.

Dodaj komentarz

Możesz komentować jako gość lub zalogować się, aby użyć danych konta. Utwórz konto

Emotikony

Zaznacz tekst i wybierz formatowanie lub użyj Ctrl/Cmd+B, I, U w polu komentarza. Znaczniki HTML nie są wykonywane.

Wybór wszystkich komentarzy obejmuje odpowiedzi. Powiadomienia wymagają potwierdzenia adresu; zrezygnujesz z nich przez link w wiadomości.

← Wróć do działu: Zadania Do góry ↑
Nie znalazłeś szukanego materiału? Napisz do nas — pomóż nam rozwijać Fizykę dla każdego.