v2.0.9818.20647
Fizyka dla każdego
Fale elektromagnetyczne: geometria, energia i pęd · 1 min czytania

Energia krótkiej porcji wiązki: czas i objętość

Opublikowano: 17.11.2026
Wyślij link e-mailem Własna poczta Komentarze: 0

Oceń ten artykuł: od 1 do 5 gwiazdek
(0 głosów) . Jeszcze nie oddano głosów.

Kliknij gwiazdkę, aby od razu oddać ocenę. Klawiaturą wybierz gwiazdkę klawiszem Tab i naciśnij Enter lub spację. Jeden głos na materiał z danej przeglądarki.

Modelowa wiązka w próżni ma jednorodny przekrój A = 2,00 cm². Przez Δt = 10,0 ns jej obwiednia daje stałe natężenie I = 250 W/m², uśrednione po szybkich drganiach sinusoidalnego pola; poza impulsem jest ono zerowe. Częstotliwość wynosi f = 5,00·10¹⁴ Hz. Pomijamy krótkie brzegi obwiedni. Oblicz energię impulsu, jego długość w przestrzeni, zajmowaną objętość, średnią po drganiach gęstość energii i amplitudę E₀ wewnątrz impulsu. Sprawdź liczbę okresów w impulsie. Przyjmij c = 3,00·10⁸ m/s i ε₀ = 8,85·10⁻¹² F/m.

Pokaż rozwiązanieUkryj rozwiązanie
Wskazówka

Oblicz energię dwoma sposobami: I A Δt oraz ⟨u⟩ A cΔt. Pamiętaj, że 1 cm² = 10⁻⁴ m², a nie 10⁻² m².

Rozwiązanie

Przeliczenie powierzchni i czasu

A = 2,00·10⁻⁴ m² i Δt = 1,00·10⁻⁸ s. Moc w obrębie płaskiej obwiedni wynosi P = IA = 0,0500 W. Energia dostarczona w czasie impulsu to:

U=IA\Delta t=(250)(2{,}00\cdot10^{-4})(1{,}00\cdot10^{-8})\ \mathrm J=5{,}00\cdot10^{-10}\ \mathrm J=0{,}500\ \mathrm{nJ}.

Ta sama porcja energii w przestrzeni

Początek impulsu wyprzedza jego koniec o ℓ = cΔt = 3,00 m. To długość całej porcji wiązki, nie długość fali. Zajmowana objętość V = Aℓ = 6,00·10⁻⁴ m³. Wewnątrz impulsu ⟨u⟩ = I/c ≈ 8,3333·10⁻⁷ J/m³. Iloczyn tej gęstości i V daje ponownie 5,00·10⁻¹⁰ J.

Amplituda i szybka skala drgań

Natężenie 250 W/m² jest średnią po szybkiej sinusoidzie, więc:

E_0=\sqrt{\frac{2I}{\varepsilon_0c}}=\sqrt{\frac{500}{(8{,}85\cdot10^{-12})(3{,}00\cdot10^8)}}\ \mathrm{V/m}\approx433{,}96\ \mathrm{V/m}.

Liczba okresów wynosi N = fΔt = 5,00·10⁶. Wiele okresów mieści się w obrębie obwiedni, zatem rozdzielenie szybkich drgań i czasu impulsu ma sens. Długość pojedynczej fali λ = c/f = 600 nm jest zupełnie inną wielkością niż 3,00 m.

Nie uśredniamy natężenia dodatkowo po nieokreślonym czasie między impulsami. Do wyznaczenia średniej mocy całej serii potrzebna byłaby częstotliwość powtarzania impulsów. Idealnie prostokątna obwiednia jest tu przybliżeniem energetycznym; nie oznacza dokładnie monochromatycznej fali o skończonym czasie trwania.

Powiązana teoria

Energia fali: natężenie, wektor Poyntinga i wartość skuteczna pola

Dalsza lektura

Materiał referencyjny

Najpierw spróbuj samodzielnie. Zapisz dane, wybierz prawa fizyczne i sprawdź jednostki. Przejdź do zadań ze sprawdzaniem odpowiedzi »

Ostatnie materiały autora

Wszystkie materiały autora »

Komentarze (0)

Nie ma jeszcze opublikowanych komentarzy. Rozpocznij rozmowę o tym materiale.

Dodaj komentarz

Możesz komentować jako gość lub zalogować się, aby użyć danych konta. Utwórz konto

Emotikony

Zaznacz tekst i wybierz formatowanie lub użyj Ctrl/Cmd+B, I, U w polu komentarza. Znaczniki HTML nie są wykonywane.

Wybór wszystkich komentarzy obejmuje odpowiedzi. Powiadomienia wymagają potwierdzenia adresu; zrezygnujesz z nich przez link w wiadomości.

← Wróć do działu: Zadania Do góry ↑
Nie znalazłeś szukanego materiału? Napisz do nas — pomóż nam rozwijać Fizykę dla każdego.