v2.0.9817.33678
Fizyka dla każdego
Kwantowy oscylator harmoniczny: lokalizacja, stany i wzbudzenie · 1 min czytania

Atom w pułapce: od częstotliwości do rozrzutu położenia

Opublikowano: 17.11.2026
Wyślij link e-mailem Własna poczta Komentarze: 0

Oceń ten artykuł: od 1 do 5 gwiazdek
(0 głosów) . Jeszcze nie oddano głosów.

Kliknij gwiazdkę, aby od razu oddać ocenę. Klawiaturą wybierz gwiazdkę klawiszem Tab i naciśnij Enter lub spację. Jeden głos na materiał z danej przeglądarki.

Modelujemy atom o masie m = 6,64 · 10⁻²⁶ kg w jednowymiarowej pułapce harmonicznej o częstotliwości f = 100 kHz. Układ przygotowano w stanie podstawowym. Przyjmij ℏ = 1,054571817 · 10⁻³⁴ J·s. Wyznacz ω, długość ℓ, odchylenia Δx i Δp, energię E₀ oraz średnie energie kinetyczną i potencjalną. Czy Δx jest amplitudą klasycznego ruchu? Podaj też Δv = Δp/m.

Pokaż rozwiązanieUkryj rozwiązanie
Wskazówka

Najpierw zamień f na ω = 2πf. Długość ℓ i odchylenie Δx różnią się czynnikiem √2; energię porównuj z minimum potencjału.

Rozwiązanie

1. Ustalamy skalę czasu i długości

100 kHz = 1,00 · 10⁵ Hz. Zatem ω = 2π · 10⁵ s⁻¹ ≈ 6,28319 · 10⁵ s⁻¹. Podstawiamy:

\ell=\sqrt{\frac{1{,}054571817\cdot10^{-34}\,\mathrm{J\,s}}{(6{,}64\cdot10^{-26}\,\mathrm{kg})(6{,}28319\cdot10^5\,\mathrm{s^{-1}})}}\approx5{,}02764\cdot10^{-8}\,\mathrm m.

Jednostka pod pierwiastkiem to m². Otrzymujemy ℓ ≈ 50,3 nm, ale Δx = ℓ/√2 ≈ 35,6 nm. Pominięcie 2π dałoby zbyt dużą długość, a utożsamienie ℓ z Δx dołożyłoby drugi błąd.

2. Rozrzut pędu i bilans energii

Δp = ℏ/(√2ℓ) ≈ 1,48 · 10⁻²⁷ kg·m/s. Z tego Δv = Δp/m ≈ 2,23 · 10⁻² m/s. Średni pęd wynosi zero, lecz średnia jego kwadratu jest dodatnia.

E_0=\frac{\hbar\omega}{2}\approx3{,}31\cdot10^{-29}\,\mathrm J,\qquad \langle K\rangle=\langle V\rangle\approx1{,}66\cdot10^{-29}\,\mathrm J.

Kontrola: ΔxΔp ≈ 5,27 · 10⁻³⁵ J·s = ℏ/2. Suma obu wkładów daje E₀; nie przypisujemy całej energii samemu potencjałowi.

3. Co oznacza otrzymana długość?

Δx to rozrzut pomiarów położenia w jednakowo przygotowanym stanie. Nie jest amplitudą toru. Klasyczna amplituda przy energii E₀ wyniosłaby √(2E₀/(mω²)) = ℓ ≈ 50,3 nm, ale kwantowa gęstość ma także ogony poza tym przedziałem. Stan podstawowy ma nieruchomą gęstość, a nie atom poruszający się po wyliczonej sinusoidzie.

Wynik: ω ≈ 6,28 · 10⁵ s⁻¹, ℓ ≈ 50,3 nm, Δx ≈ 35,6 nm, Δp ≈ 1,48 · 10⁻²⁷ kg·m/s, Δv ≈ 0,0223 m/s, E₀ ≈ 3,31 · 10⁻²⁹ J.

Powiązana teoria

Stan podstawowy oscylatora: dlaczego energia nie spada do zera?

Dalsza lektura

Materiał referencyjny

Najpierw spróbuj samodzielnie. Zapisz dane, wybierz prawa fizyczne i sprawdź jednostki. Przejdź do zadań ze sprawdzaniem odpowiedzi »

Ostatnie materiały autora

Wszystkie materiały autora »

Komentarze (0)

Nie ma jeszcze opublikowanych komentarzy. Rozpocznij rozmowę o tym materiale.

Dodaj komentarz

Możesz komentować jako gość lub zalogować się, aby użyć danych konta. Utwórz konto

Emotikony

Zaznacz tekst i wybierz formatowanie lub użyj Ctrl/Cmd+B, I, U w polu komentarza. Znaczniki HTML nie są wykonywane.

Wybór wszystkich komentarzy obejmuje odpowiedzi. Powiadomienia wymagają potwierdzenia adresu; zrezygnujesz z nich przez link w wiadomości.

← Wróć do działu: Zadania Do góry ↑
Nie znalazłeś szukanego materiału? Napisz do nas — pomóż nam rozwijać Fizykę dla każdego.