v2.0.9818.20647
Fizyka dla każdego
Zderzenia na płaszczyźnie: pęd, impuls kontaktu i sprawdzanie modelu · 2 min czytania

Masa i restytucja z dwóch zarejestrowanych prędkości

Opublikowano: 17.11.2026
Wyślij link e-mailem Własna poczta Komentarze: 0

Oceń ten artykuł: od 1 do 5 gwiazdek
(0 głosów) . Jeszcze nie oddano głosów.

Kliknij gwiazdkę, aby od razu oddać ocenę. Klawiaturą wybierz gwiazdkę klawiszem Tab i naciśnij Enter lub spację. Jeden głos na materiał z danej przeglądarki.

W dokładnych danych modelowych gładki krążek 1 ma masę 1 kg i prędkość początkową (5; 0) m/s; krążek 2 początkowo spoczywa, a jego masa jest nieznana. Po kontakcie składowe u₁ wynoszą 3,2 oraz −2,4 m/s, a składowe u₂ wynoszą 0,90 oraz 1,20 m/s. Normalna od 1 do 2 ma postać n = (3/5; 4/5). Impuls zewnętrzny pomijamy.

a) Wyznacz masę drugiego krążka, sprawdzając obie osie. b) Odtwórz e i sprawdź brak impulsu stycznego oraz bilans energii. c) Czy sama obserwacja u₁ wystarczyłaby do jednoczesnego ustalenia m₂ i e?

Pokaż rozwiązanieUkryj rozwiązanie
Wskazówka

Porównaj przeciwne zmiany pędów. Dopiero po wyznaczeniu masy sprawdź model kontaktu w osiach normalnej i stycznej.

Rozwiązanie

Obie osie muszą wskazać tę samą masę

Pierwszy krążek zmienia prędkość o (−1,8; −2,4) m/s, a jego masa wynosi 1 kg. Z osi x: −1,8 kg·m/s + m₂·0,90 m/s = 0, więc m₂ = 2 kg. Z osi y: −2,4 kg·m/s + m₂·1,20 m/s = 0, ponownie 2 kg. Dodatnia zgodna wartość zamyka oba bilanse.

Normalna i styczna sprawdzają osobne warunki

Impuls na drugi krążek ma składowe (1,8; 2,4) N·s, długość 3 N·s i kierunek n. Dla t = (−4/5; 3/5) iloczyn (1,8; 2,4)·t = −1,44 + 1,44 = 0, więc nie ma impulsu stycznego.

Początkowe gₙ = 3 m/s. Po kontakcie u₁·n = 3,2·0,6 − 2,4·0,8 = 0, natomiast u₂·n = 0,90·0,6 + 1,20·0,8 = 1,50 m/s. Zatem:

e=-\frac{0-1{,}50}{3}=0{,}50.

Składowe styczne pierwszego krążka wynoszą przed i po −4 m/s, a drugiego przed i po zero. Jest więc spełniony mocniejszy warunek niż sama niezmieniona suma pędów stycznych.

Energia i ograniczenie wnioskowania

Energia początkowa to 12,5 J. Końcowa wynosi (1/2)(3,2² + 2,4²) + (2/2)(0,90² + 1,20²) = 8 + 2,25 = 10,25 J. Ubytek 2,25 J zgadza się z (μ/2)(1 − e²)gₙ² = (1/3)·(3/4)·9 J.

Sama u₁ ustaliłaby J = 3 N·s, lecz nie rozdzieliłaby wpływów masy i restytucji. Przy tej samej normalnej oraz tym samym nadlocie para m₂ = 1 kg i e = 1 także daje J = 3 N·s oraz tę samą u₁. Drugi krążek uzyskałby wtedy składowe 1,8 oraz 2,4 m/s, inne od danych. To właśnie drugi zarejestrowany wektor rozstrzyga między tymi modelami.

Odpowiedź: m₂ = 2 kg, e = 0,50 i D = 2,25 J. Jeden tor końcowy bez danych o drugim ciele nie identyfikuje tutaj obu parametrów.

Powiązana teoria

Czy wynik opisuje to zderzenie? Rekonstrukcja i sprawdzanie kontaktu

Dalsza lektura

Materiał referencyjny

Najpierw spróbuj samodzielnie. Zapisz dane, wybierz prawa fizyczne i sprawdź jednostki. Przejdź do zadań ze sprawdzaniem odpowiedzi »

Ostatnie materiały autora

Wszystkie materiały autora »

Komentarze (0)

Nie ma jeszcze opublikowanych komentarzy. Rozpocznij rozmowę o tym materiale.

Dodaj komentarz

Możesz komentować jako gość lub zalogować się, aby użyć danych konta. Utwórz konto

Emotikony

Zaznacz tekst i wybierz formatowanie lub użyj Ctrl/Cmd+B, I, U w polu komentarza. Znaczniki HTML nie są wykonywane.

Wybór wszystkich komentarzy obejmuje odpowiedzi. Powiadomienia wymagają potwierdzenia adresu; zrezygnujesz z nich przez link w wiadomości.

← Wróć do działu: Zadania Do góry ↑
Nie znalazłeś szukanego materiału? Napisz do nas — pomóż nam rozwijać Fizykę dla każdego.