Walec i obręcz z tej samej wysokości
Jednorodny walec (I=mR²/2) i cienka obręcz (I=mR²) staczają się bez poślizgu od spoczynku z wysokości 0,60 m. Przyjmij g=10 m/s² i brak strat. Oblicz szybkości na dole.
Pokaż rozwiązanieUkryj rozwiązanie
W tym zadaniu
Wskazówka
W każdym bilansie dodaj energię obrotu.
Rozwiązanie
Bilans energii z obrotem
Oba ciała startują od spoczynku. Pomijamy straty, a warunek braku poślizgu daje ω=v/R. Energia na dole ma dwa składniki: mv²/2 oraz Iω²/2. Po zapisaniu I=βmR² otrzymujemy mgh=mv²(1+β)/2. Masa i promień skracają się, lecz współczynnik β nadal opisuje kształt.
Podstawiamy dwa momenty bezwładności
Dla walca β=1/2: v²=2·10·0,60/(1+1/2)=8 m²/s². Dla obręczy β=1: v²=12/2=6 m²/s². Bierzemy dodatnie pierwiastki, bo pytanie dotyczy szybkości. Walec osiąga około 2,83 m/s, obręcz 2,45 m/s.
Wstawiamy więź toczenia do bilansu energii
mgh=\frac12mv^2+\frac12I_C\left(\frac vR\right)^2\ \Longrightarrow\ 2gh=v^2\left(1+\frac{I_C}{mR^2}\right).
Pomnożyliśmy obie strony przez 2/m i wyłączyliśmy v². Dla walca v²=(12 m²/s²)/(3/2)=8 m²/s², a dla obręczy v²=(12 m²/s²)/2=6 m²/s². Nie skracamy składnika obrotowego dlatego, że promień się skrócił: po nim pozostał współczynnik 1/2 albo 1.
Wynik
Dla walca v^2=12/(3/2)=8, czyli v≈2,83 m/s. Dla obręczy v²=12/2=6, czyli v≈2,45 m/s. Walec jest szybszy, mimo że masa skraca się w obu rachunkach.
Dlaczego wyniki nie są równe?
Przy tej samej szybkości środka obręcz potrzebuje większego udziału energii obrotowej. Z tej samej energii potencjalnej zostaje więc mniej na ruch środka. Gdyby pominąć obrót, otrzymalibyśmy √12≈3,46 m/s, wynik większy od obu poprawnych i opisujący inny model.
Wariant: czterokrotnie większa wysokość zwiększyłaby obie szybkości dwukrotnie, a ich stosunek pozostałby √(8/6)=√(4/3). Wynik wymaga utrzymania toczenia bez poślizgu. Brak strat energii nie dowodzi sam, że tarcie statyczne jest wystarczająco duże; to osobny warunek dynamiczny, który sprawdzamy przy zadaniach o współczynniku tarcia.
Dodatkowa kontrola
Dla walca na dole energia postępowa na kilogram masy wynosi v²/2=4 J/kg, a obrotowa βv²/2=2 J/kg. Razem 6 J/kg, czyli gh. Dla obręczy są to po 3 J/kg. Oba bilanse wykorzystują tę samą dostępną energię; różnią się jej podziałem, a nie całkowitą ilością.
Powiązana teoria
Toczenie bez poślizgu: dwa składniki jednej energii
Dalsza lektura
Najpierw spróbuj samodzielnie. Zapisz dane, wybierz prawa fizyczne i sprawdź jednostki. Przejdź do zadań ze sprawdzaniem odpowiedzi »
← Wróć do działu: Zadania Do góry ↑
Komentarze (0)
Nie ma jeszcze opublikowanych komentarzy. Rozpocznij rozmowę o tym materiale.
RSS komentarzy · Powiadomienia e-mail
Dodaj komentarz
Możesz komentować jako gość lub zalogować się, aby użyć danych konta. Utwórz konto