Schemat obwodu: połączenia są ważniejsze od kształtu przewodów
Przesunięcie symbolu na kartce nie musi zmienić obwodu. Zmienia go dopiero inne połączenie zacisków. Zaczniemy od nazwania węzłów i zbudujemy schemat, z którego da się jednoznacznie odczytać miejsce amperomierza, woltomierza oraz wyłącznika.
W tym materiale
Przesunięcie symbolu na kartce nie musi zmienić obwodu. Zmienia go dopiero inne połączenie zacisków. Zaczniemy od nazwania węzłów i zbudujemy schemat, z którego da się jednoznacznie odczytać miejsce amperomierza, woltomierza oraz wyłącznika.
Potrzebne wiadomości: Natężenie prądu, napięcie, opór i prosty obwód ze źródłem.
Najpierw symbole i węzły
Rezystor oznaczamy prostokątem, mierniki okręgami z literami A i V, wyłącznik przerwą z ruchomym stykiem, a ogniwo parą równoległych kresek: dłuższa oznacza biegun dodatni. Zwykły odcinek przewodu łączy punkty tego samego węzła w idealnym modelu. Kropka w rozgałęzieniu oznacza połączenie. Samo skrzyżowanie kresek bez kropki nie jest w tym rysunku połączeniem; przy wątpliwości lepiej przewody rozsunąć.
Przerysowanie bez zmiany połączeń
Zaznacz kolorem wszystkie odcinki tego samego idealnego węzła. Możesz je rozciągać i zginać na kartce bez zmiany modelu, ale nie możesz przenieść końca elementu do innego węzła. Dwa rezystory o obu wspólnych końcach są równoległe niezależnie od ich położenia na rysunku. Dwa elementy są w prostej gałęzi szeregowej, jeśli przez oba musi płynąć ten sam prąd i między nimi nie ma dodatkowej drogi odpływu.
Dobrym sprawdzianem jest lista połączeń: R₁ między B i C, R₂ między B i C, źródło między pozostałymi wskazanymi punktami. Porównaj ją przed przerysowaniem i po nim. Ładniejszy szkic jest użyteczny tylko wtedy, gdy opisuje ten sam obwód.
Amperomierz mierzy prąd gałęzi, woltomierz różnicę potencjałów
Żeby zmierzyć prąd rezystora, rozcinamy jego gałąź i włączamy w nią amperomierz. Aby zmierzyć napięcie rezystora, podłączamy woltomierz do obu jego końców. Idealny amperomierz ma zerowy opór, idealny woltomierz nieskończenie duży. W rysunku z idealnym V prąd płynący przez A jest więc prądem R. Dla rzeczywistego V amperomierz w tym położeniu mierzy sumę prądu R i prądu woltomierza.
Dla idealnego źródła 6 V i R=30 Ω, przy zamkniętym wyłączniku, wskazania wynoszą 0,20 A i 6 V. Po otwarciu wyłącznika prąd znika. Ponieważ B i C są nadal połączone rezystorem, ich napięcie w stanie ustalonym wynosi zero. Napięcie źródła nie musi wtedy występować na odbiorniku. Są to schematy edukacyjne: rzeczywiste próby wykonujemy wyłącznie na przygotowanym szkolnym źródle niskiego napięcia z ograniczeniem prądu, po odłączeniu zasilania na czas zmian. Nigdy nie łączymy amperomierza bezpośrednio między biegunami źródła.
Przerwa nie oznacza braku napięcia
Przy otwartym wyłączniku idealny prąd wynosi zero. Na rezystorze U=IR=0, ale na przerwie może wystąpić pełne napięcie źródła. Można to sprawdzić obchodząc pętlę: suma zmian potencjału pozostaje równa zero. Nie wolno przenieść wskazania woltomierza z rezystora na wyłącznik tylko dlatego, że oba są na tym samym rysunku.
Rzeczywisty miernik zmienia sieć
Woltomierz o skończonym RV tworzy dodatkową gałąź. Dla 6 V, R=30 Ω oraz RV=300 Ω prądy gałęzi wynoszą 0,20 A i 0,020 A. Amperomierz przed rozdzieleniem pokaże 0,220 A. Naiwne U/I=27,27 Ω jest oporem połączenia równoległego, nie samego R. To modelowo duże obciążenie dobrane do pokazania błędu.
Przesunięcie amperomierza do gałęzi R usuwa ten konkretny składnik prądu z odczytu, lecz jego własny opór może wprowadzić inną poprawkę. Dlatego dobór układu pomiarowego zależy od relacji oporów, a nie od jednej bezwyjątkowo najlepszej pozycji symbolu A.
Zadania do tego tematu
- Narysuj pomiar prądu i napięcia jednego rezystora
- Otwarty wyłącznik: gdzie jest napięcie?
- Dwa rezystory na krzywym rysunku: seria czy równoległość?
Komentarze (0)
Nie ma jeszcze opublikowanych komentarzy. Rozpocznij rozmowę o tym materiale.
RSS komentarzy · Powiadomienia e-mail
Dodaj komentarz
Możesz komentować jako gość lub zalogować się, aby użyć danych konta. Utwórz konto