6 materiałów wraz z podkategoriami · strona 1 z 2.
RSS materiałów w tej kategorii
Ten sam wybór: Teoria · Zadania.
W układzie inercjalnym ciało o zerowej sile wypadkowej zachowuje stały wektor prędkości. W układzie przyspieszającym względem niego opis tego samego ruchu jest inny. Aby zapisać równanie ruchu w przyspieszającym układzie, wprowadzamy siłę bezwładności. Nie jest ona nowym oddziaływaniem ani „kontrreakcją” z III zasady Newtona; wynika z wyboru układu odniesienia.
Wagon rusza, a kulka na gładkiej podłodze przesuwa się względem niego do tyłu. Z peronu nie widać siły popychającej kulkę wstecz. To podłoga przyspiesza pod kulką. Oba opisy mogą być poprawne, ale nie wolno mieszać ich w jednym równaniu.
Piłka mija balkon podczas wznoszenia, a później podczas spadania. W obu chwilach jest na tej samej wysokości. Nie oznacza to jednak, że ma tę samą prędkość: zgadza się szybkość, zmienia się zwrot.
Puszczamy kulkę i mierzymy czas, po którym dociera do podłoża. Chcemy z tego czasu wyznaczyć wysokość. Zadanie jest proste, dopóki pamiętamy, co znaczy „puszczamy”: prędkość początkowa ma być zerowa względem nieruchomego podłoża.