v2.0.9818.20647
Fizyka dla każdego

Rankingi materiałów

Odkrywaj popularne opracowania oraz ostatnio dodane i zmienione publikacje.

Odsłony nie oznaczają liczby unikalnych osób. Oceny mają skalę 1–5; przy jednakowej średniej wyżej jest materiał z większą liczbą głosów.

Materiały: 1999 · strona 94 z 167.

Dokładność odczytu a dokładność lokalizacji

Odstęp S−P wynosi 20,0±0,6 s; vP=6 km/s, vS=3,5 km/s są dokładnie znane tylko na potrzeby zadania. a) Oblicz L. b) Przenieś podaną niepewność odstępu na L. c) Wyjaśnij, dlaczego wynik nie określa pełnej niepewności lokalizacji rzeczywistego wstrząsu.

Opublikowano w: Sejsmologia: fale, epicentrum i geometria źródła Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Dokładność odczytu a dokładność lokalizacji

4 odsłon · bez ocen

Od światła do kilowatogodzin: powierzchnia, sprawność i czas

Moduł o mocy kilkuset watów nie wytwarza tylu watów przez każdą godzinę dnia. Oddzielimy chwilową moc światła od energii zgromadzonej w czasie, a sprawność modułu od strat pozostałych urządzeń.

Opublikowano w: Fotowoltaika: charakterystyka źródła, energia i łączenie modułów Komentarze (0) Czytaj więcej » — Od światła do kilowatogodzin: powierzchnia, sprawność i czas

4 odsłon · bez ocen

Nagrzany moduł: sprawność względna i strata po przekształceniu

Dydaktyczny moduł ma powierzchnię odniesienia 1,80 m² i sprawność w MPP równą 20% przy temperaturze ogniw 25°C. Przy G = 750 W/m² używamy modelu η(Tc) = 0,20[1 + γ(Tc − 25°C)], gdzie γ = −0,004 K⁻¹. Temperatura ogniw wynosi 50°C. Przekształtnik przekazuje odbiornikowi 95% mocy elektrycznej odebranej w MPP. a) Oblicz moc padającą, moc MPP przy 25°C i przy 50°C oraz moc u odbiornika. b) Podaj sprawność modułu przy 50°C. c) Oceń odejmowanie 10 punktów procentowych od początkowych 20%.

Opublikowano w: Fotowoltaika: charakterystyka źródła, energia i łączenie modułów Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Nagrzany moduł: sprawność względna i strata po przekształceniu

4 odsłon · bez ocen

Dlaczego coraz grubsza osłona nie zatrzymuje tej samej liczby fotonów?

Gdy wstawiamy kolejne warstwy materiału między wiązkę fotonów a detektor, sygnał maleje. Ale w idealnym pomiarze każda dodatkowa warstwa usuwa podobny ułamek pozostałej wiązki, nie stałą liczbę fotonów.

Opublikowano w: Promieniowanie gamma: osłabienie wiązki i wiarygodność pomiaru Komentarze (0) Czytaj więcej » — Dlaczego coraz grubsza osłona nie zatrzymuje tej samej liczby fotonów?

4 odsłon · bez ocen

Gaz Fermiego przy zerowej temperaturze: kula stanów, energia i ciśnienie

W temperaturze dążącej do zera idealny gaz fermionów nadal ma dodatnią energię kinetyczną i ciśnienie. Zobaczymy to bez dodawania nowej siły: wystarczy policzyć dostępne stany i obsadzić je zgodnie z zakazem Pauliego. Przy okazji odróżnimy energię Fermiego od średniej energii cząstki.

Opublikowano w: Statystyki kwantowe: obsady, spin i idealny gaz Fermiego Komentarze (0) Czytaj więcej » — Gaz Fermiego przy zerowej temperaturze: kula stanów, energia i ciśnienie

4 odsłon · bez ocen

Izotermy gazu rzeczywistego: punkt krytyczny i granice modelu

Program potrafi narysować falującą izotermę z równania van der Waalsa. Czy każdy jej punkt opisuje stan, który można utrzymać w naczyniu? Sprawdzimy znak nachylenia, wyprowadzimy punkt krytyczny i zobaczymy, dlaczego dopasowanie dwóch wielkości krytycznych nie gwarantuje trzeciej.

Opublikowano w: Gazy rzeczywiste: równanie stanu, rozwinięcie wirialne i punkt krytyczny Komentarze (0) Czytaj więcej » — Izotermy gazu rzeczywistego: punkt krytyczny i granice modelu

4 odsłon · bez ocen

Gaz rzeczywisty: co zmienia ciśnienie względem pV = nRT?

Dwie próbki mogą mieć tę samą temperaturę i liczbę moli w tej samej objętości, a mimo to wywierać inne ciśnienia. Wielkość cząsteczek i ich przyciąganie działają w przeciwnych kierunkach. Nauczymy się rozdzielać te poprawki i sprawdzać, czy wynik równania gazu doskonałego jest wystarczający.

Opublikowano w: Gazy rzeczywiste: równanie stanu, rozwinięcie wirialne i punkt krytyczny Komentarze (0) Czytaj więcej » — Gaz rzeczywisty: co zmienia ciśnienie względem pV = nRT?

4 odsłon · bez ocen

4 odsłon · bez ocen

Niepewność obejmuje oba rodzaje stanu końcowego

W izolowanym naczyniu o pomijalnej pojemności jest 0,200 kg wody. Jej temperatura początkowa mieści się w przedziale 41–43°C. Dodajemy 0,100 kg lodu w −10°C. Pozostałe dane i stałe z lekcji uznaj za dokładne. Czy można stwierdzić, że cały lód się stopi? Oblicz stany dla obu krańców i zakres możliwej temperatury końcowej oraz pozostałej masy lodu.

Opublikowano w: Kalorymetria: równowaga lodu i wody Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Niepewność obejmuje oba rodzaje stanu końcowego

4 odsłon · bez ocen

Czy lepsze zwilżanie zrównoważy szerszą rurkę?

Ciecz ma γ = 0,064 N/m, ρ = 1000 kg/m³, a g = 10 m/s². Pierwsza rurka ma r₁ = 0,40 mm i θ₁ = 60°. Druga, z innego materiału, ma r₂ = 0,80 mm. Jaki kąt θ₂ da tę samą dodatnią wysokość co w pierwszej? Czy byłoby to możliwe dla r₂ = 1,00 mm przy dowolnym kącie od 0° do 180°? Uzasadnij ograniczenie.

Kąt 60° wewnątrz cieczy daje menisk wklęsły, kąt 120° — wypukły. Normalna wskazuje od cieczy ku gazowi.
W obu przekrojach ciecz leży poniżej powierzchni. Pomarańczowa linia pokazuje styczną, a łuk porównuje ją z pionową ścianką. To lokalne przybliżenie kołowe, nie dokładny profil przy dowolnym promieniu rurki. Powiększ rysunek.
Opublikowano w: Kapilarność: krzywizna, zwilżanie i pomiar Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Czy lepsze zwilżanie zrównoważy szerszą rurkę?

4 odsłon · bez ocen

Ile jest stanów? Nierozróżnialność, obsady i zakaz Pauliego

Dwie cząstki i trzy dostępne stany mogą dać dziewięć, sześć albo trzy stany układu. Wynik zależy od tego, co wolno odróżniać i czy obowiązuje zakaz Pauliego. Zaczniemy od małych zbiorów, które można wypisać w całości, zanim przejdziemy do gazu zawierającego ogromną liczbę cząstek.

Opublikowano w: Statystyki kwantowe: obsady, spin i idealny gaz Fermiego Komentarze (0) Czytaj więcej » — Ile jest stanów? Nierozróżnialność, obsady i zakaz Pauliego

4 odsłon · bez ocen

Maszyna Atwooda z masywnym krążkiem: więzy, bezwładność i naprężenia

Dwie masy połączone liną poruszają się razem, a krążek również trzeba rozpędzić. Jeden parametr wystarczy, aby zapisać energię całego układu. Po znalezieniu przyspieszenia odzyskamy różne naprężenia po obu stronach liny.

Opublikowano w: Mechanika Lagrange’a: współrzędne, więzy i prawa zachowania Komentarze (0) Czytaj więcej » — Maszyna Atwooda z masywnym krążkiem: więzy, bezwładność i naprężenia

4 odsłon · bez ocen

Nie znalazłeś szukanego materiału? Napisz do nas — pomóż nam rozwijać Fizykę dla każdego.