v2.0.9818.20647
Fizyka dla każdego

Rankingi materiałów

Odkrywaj popularne opracowania oraz ostatnio dodane i zmienione publikacje.

Odsłony nie oznaczają liczby unikalnych osób. Oceny mają skalę 1–5; przy jednakowej średniej wyżej jest materiał z większą liczbą głosów.

Materiały: 1999 · strona 165 z 167.

Podwojona temperatura: czynnik 32 w widmie i 16 w mocy

Porównaj Bλ dla T₁ = 3000 K, λ₁ = 1,00 µm z wartością dla T₂ = 6000 K, λ₂ = 0,500 µm. Bez całkowania znajdź stosunek radiancji. Następnie porównaj radiancję całego pasma 1,00–2,00 µm przy 3000 K z radiancją pasma 0,500–1,00 µm przy 6000 K. Na końcu sprawdź, czy podwojenie temperatury przy jednej ustalonej λ = 1,00 µm daje któryś z tych samych mnożników.

Opublikowano w: Promieniowanie Plancka i radiometria pasmowa Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Podwojona temperatura: czynnik 32 w widmie i 16 w mocy

0 odsłon · bez ocen

Radiometr 8–12 µm: cztery moce z jednego bilansu

Źródło szare ma Ts = 500 K i ε = 0,60. Otacza je izotropowe czarne tło o Tb = 300 K. Układ zbierający ma G = 10⁻⁶ m²·sr i τ = 0,80 w paśmie 8–12 µm. Całki Plancka w tym paśmie wynoszą Bs = 289,833022 i Bb = 38,500424 W/(m²·sr). Oblicz moc emisji własnej za optyką, moc odbitego tła, całą moc wychodzącą oraz różnicę względem czarnego odniesienia o Tb. Co stanie się z sumą i różnicą, gdy źródło ostygnie do 300 K? Sprawdź też granice ε = 0 oraz ε = 1.

Opublikowano w: Promieniowanie Plancka i radiometria pasmowa Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Radiometr 8–12 µm: cztery moce z jednego bilansu

0 odsłon · bez ocen

Dwa tła zamiast zgadywania emisyjności

W idealnym modelu szarej, nieprzezroczystej powierzchni utrzymujemy stałe Ts i ε, zmieniając tylko izotropowe czarne otoczenie. Zmierzona radiancja pasma 8–12 µm wynosi L₁ = 189,299983 W/(m²·sr) przy tle 300 K oraz L₂ = 227,396165 W/(m²·sr) przy tle 400 K. Radiancje czarnych teł to Bb,₁ = 38,500424 i Bb,₂ = 133,740880 W/(m²·sr). Wyznacz ε i radiancję czarnego źródła Bs(Ts). Wybierz Ts z tabeli modelu: 450 K → 204,823023; 500 K → 289,833022; 550 K → 387,120651 W/(m²·sr). Wyjaśnij, dlaczego metoda zawodzi dla równych teł lub ε = 0.

Opublikowano w: Promieniowanie Plancka i radiometria pasmowa Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Dwa tła zamiast zgadywania emisyjności

0 odsłon · bez ocen

Dwie ćwierćfalówki: ta sama barwa projektowa, inna wrażliwość

Dla stałej modelowej dwójłomności Δn = 0,0120 i projektowej długości fali 600 nm porównaj płytki o grubościach d₀ = λ₀/(4Δn) oraz d₃ = (3 + 1/4)λ₀/Δn. Oblicz ich grubości, a następnie retardacje modulo 360° przy 620 nm. Liniowe wejście jest pod 45° do osi szybkiej. Wyznacz stosunek mniejszej do większej półosi na wyjściu. Co ogranicza użyteczność tego modelu dla prawdziwego kryształu?

Opublikowano w: Polaryzacja eliptyczna, płytki falowe i pomiar stanu światła Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Dwie ćwierćfalówki: ta sama barwa projektowa, inna wrażliwość

0 odsłon · bez ocen

Ponton w przechyle: ciężar i wypór równe, moment niezerowy

Dla modelowego pontonu z rysunku zanurzona objętość wynosi 2,88 m³, masa całkowita 2880 kg, gęstość wody 1000 kg/m³, a g = 10 N/kg. W pokazanym przechyle w prawo współrzędne poziome wynoszą xB = 0,205 m i xG = 0,100 m. Oś x jest skierowana w prawo; moment dodatni zwiększa ten przechył.

a) Sprawdź bilans sił pionowych. b) Oblicz moment względem G i określ jego zwrot. c) Przy tej samej masie i geometrii zanurzenia inny rozkład ładunku daje xG = 0,240 m. Co zmienia się w bilansie sił i momentów?

Ponton pionowy i przechylony w prawo o 11,54 stopnia. Woda pozostaje pozioma. W przechyle środek wyporu B ma x równe 0,205 m, a środek masy G 0,100 m; pionowe siły mają równe wartości i tworzą moment przeciwny do przechyłu.
Przekroje tego samego prostopadłościennego pływaka w jednakowej skali. Zanurzona objętość i masa są stałe. Kształt części pod wodą wyznacza B. To geometria konkretnego położenia, jeszcze bez przybliżenia metacentrycznego. Oś x leży w układzie związanym z wodą, a zero w środku przecięcia powierzchni z przekrojem. Powiększ rysunek.
Opublikowano w: Stateczność pływania, metacentrum i próba przechyłów Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Ponton w przechyle: ciężar i wypór równe, moment niezerowy

0 odsłon · bez ocen

Środek wyporu dwóch połączonych części

Sztywny model w niewielkim przechyle w prawo wypiera ciecz dwiema rozłącznymi częściami. Dla rozpatrywanego położenia poniższe objętości i współrzędne ich środków są już znane. Połączenie pozostaje nad wodą. Przyjmij ρ = 1000 kg/m³, g = 10 N/kg.

Modelowe dane zanurzonej geometrii
CzęśćV (m³)x środka (m)
Lewa0,012−0,30
Prawa0,018+0,30

a) Wyznacz masę całego modelu potrzebną do równowagi pionowej i xB. b) Dla xG = 0 oblicz moment; znak dodatni oznacza obrót w prawo. c) Powtórz ocenę momentu dla xG = 0,080 m. Dlaczego średnia arytmetyczna −0,30 i +0,30 nie daje tutaj xB?

Opublikowano w: Stateczność pływania, metacentrum i próba przechyłów Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Środek wyporu dwóch połączonych części

0 odsłon · bez ocen

Dwa maksima amplitudy i zwrot obiegu elipsy

W próżni w jednym punkcie Eₓ = 3,00 cosωt V/m oraz Eᵧ = 4,00 sinωt V/m. Fala biegnie w +z. Przyjmij Z₀ = 377 Ω. Wyznacz kształt toru i jego półosie, pole w chwilach 0, T/4 i T/2 oraz średnie natężenie. Opisz zwrot na rysunku z +x w prawo, +y w górę, +z ku obserwatorowi. Czy wartość |E| jest stała?

Opublikowano w: Polaryzacja eliptyczna, płytki falowe i pomiar stanu światła Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Dwa maksima amplitudy i zwrot obiegu elipsy

0 odsłon · bez ocen

Ta sama moc: pole liniowe i kołowe mają różne amplitudy

Dwie płaskie fale w próżni mają jednakowe średnie natężenie 6,00 W/m². Pierwsza jest liniowa: Eₓ = E₀ cosωt, Eᵧ = 0. Druga jest kołowa: Eₓ = A cosωt, Eᵧ = A sinωt. Dla Z₀ = 377 Ω oblicz E₀ i A. Porównaj maksymalną i średnią kwadratową wartość |E|. Czy z jednakowej mocy wynika E₀ = A?

Opublikowano w: Polaryzacja eliptyczna, płytki falowe i pomiar stanu światła Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Ta sama moc: pole liniowe i kołowe mają różne amplitudy

0 odsłon · bez ocen

Odtwórz fazę w trzeciej ćwiartce z sześciu odczytów

Modelowe odczyty natężenia w W/m² wynoszą I₀ = 9, I₉₀ = 4, I₄₅ = 3,5 oraz I₁₃₅ = 9,5. Po ćwierćfalówce o szybkiej osi x otrzymano IQ,45 = (13 + 6√3)/2 oraz IQ,135 = (13 − 6√3)/2. Wyznacz a/b i różnicę faz δ w przedziale 0 ≤ δ < 2π. Sprawdź zgodność ze stanem w pełni spolaryzowanym. Dlaczego sam arccos nie daje właściwego wyniku?

Opublikowano w: Polaryzacja eliptyczna, płytki falowe i pomiar stanu światła Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Odtwórz fazę w trzeciej ćwiartce z sześciu odczytów

0 odsłon · bez ocen

Niepewność z dwóch kierunków i kąta łamiącego

W modelowym pomiarze w powietrzu n₀=1 uzyskano A=50° i δ_min=30°. Standardowa niepewność A wynosi 2′. Odchylenie jest różnicą dwóch niezależnych kierunków, każdy o standardowej niepewności 1′. A zmierzono niezależnie od nich. Pomijamy inne składniki i traktujemy n₀ jako dokładne. Oblicz n oraz liniowo przybliżoną standardową niepewność u(n). Czy wolno wstawić do pochodnych liczby 2 i √2 bez przeliczenia minut?

Opublikowano w: Pryzmat: geometria, minimalne odchylenie i pomiar współczynnika Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Niepewność z dwóch kierunków i kąta łamiącego

0 odsłon · bez ocen

Jeden odrzut a ciągły strumień tej samej masy

Układ o początkowej masie 20 kg spoczywa w przestrzeni bez sił zewnętrznych. Ma odrzucić 10 kg. W wariancie A odrzuca całą porcję jednorazowo; po rozdzieleniu jej prędkość względem pozostałych 10 kg wynosi −8 m/s. W wariancie B wyrzuca tę masę ciągle z chwilową prędkością względną −8 m/s. Oblicz końcową prędkość pozostałej części w obu wariantach. Nie zakładaj jednakowego wydatku energii.

Opublikowano w: Dynamika układów o zmiennej masie Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Jeden odrzut a ciągły strumień tej samej masy

0 odsłon · bez ocen

Zmiana granicznego współczynnika

W modelu m = 720 kg, S = 12,0 m², ρ = 1,20 kg/m³, g = 9,81 m/s². Dwie konfiguracje mają C_L,max = 1,50 oraz 1,20. Oblicz minimalne szybkości wynikające tylko z modelu i ich stosunek. Podaj jedno ograniczenie wyniku.

Opublikowano w: Aerodynamika: ciśnienie dynamiczne, siła nośna i szybowanie Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Zmiana granicznego współczynnika

0 odsłon · bez ocen

Nie znalazłeś szukanego materiału? Napisz do nas — pomóż nam rozwijać Fizykę dla każdego.