v2.0.9818.1161
Fizyka dla każdego
Polaryzacja eliptyczna, płytki falowe i pomiar stanu światła · 1 min czytania

Dwie ćwierćfalówki: ta sama barwa projektowa, inna wrażliwość

Opublikowano: 17.11.2026
Wyślij link e-mailem Własna poczta Komentarze: 0

Oceń ten artykuł: od 1 do 5 gwiazdek
(0 głosów) . Jeszcze nie oddano głosów.

Kliknij gwiazdkę, aby od razu oddać ocenę. Klawiaturą wybierz gwiazdkę klawiszem Tab i naciśnij Enter lub spację. Jeden głos na materiał z danej przeglądarki.

Dla stałej modelowej dwójłomności Δn = 0,0120 i projektowej długości fali 600 nm porównaj płytki o grubościach d₀ = λ₀/(4Δn) oraz d₃ = (3 + 1/4)λ₀/Δn. Oblicz ich grubości, a następnie retardacje modulo 360° przy 620 nm. Liniowe wejście jest pod 45° do osi szybkiej. Wyznacz stosunek mniejszej do większej półosi na wyjściu. Co ogranicza użyteczność tego modelu dla prawdziwego kryształu?

Pokaż rozwiązanieUkryj rozwiązanie
Wskazówka

Obie pełne retardacje pomnóż przez 600/620, zanim usuniesz całkowite obroty. Przy równych amplitudach i końcowej fazie między 0 a 90° stosunek półosi wynosi tan(δ/2). Dane są inne niż na rysunku w lekcji.

Rozwiązanie

Grubości i pełna retardacja

d₀ = 600 nm/0,0480 = 12,50 μm. Dla m = 3 otrzymujemy d₃ = 3,25 · 600 nm/0,0120 = 162,50 μm, czyli 13 razy więcej. Przy 600 nm retardacje wynoszą 90° i 3 · 360° + 90° = 1170°. Obie są równoważne ćwierćfalówce dla tej barwy.

Najpierw nowa długość fali, potem modulo

Przy 620 nm: Δ₀ = 90° · 600/620 ≈ 87,0968°, natomiast Δ₃ = 1170° · 600/620 ≈ 1132,2581°. Dopiero teraz odejmujemy trzy pełne obroty od drugiej liczby: δ₃ ≈ 52,2581°. Gdyby najpierw zastąpić 1170° przez 90° i dopiero przeskalować, utracilibyśmy rzeczywistą wrażliwość grubszego elementu.

Kształt wyjścia i granica modelu

Obie fazy należą do przedziału 0–90°, więc krótsza półoś podzielona przez dłuższą wynosi tan(δ/2). Dla pierwszej płytki tan43,5484° ≈ 0,9506, a dla drugiej tan26,1290° ≈ 0,4905. Pierwsza daje prawie koło, druga wyraźną elipsę. Natężenie pozostaje takie samo w obu idealnych elementach.

Wykres z lekcji dotyczy innych grubości i innej barwy projektowej; nie odczytujemy z niego odpowiedzi do tego zadania. Założenie stałego Δn pomija dyspersję. W rzeczywistym krysztale trzeba znać Δn(λ), temperaturę, kąt padania i konstrukcję elementu. Obliczenie wyjaśnia czułość na barwę w modelu; nie zastępuje pomiaru rzeczywistej płytki.

Powiązana teoria

Płytki falowe: dwójłomność, ćwierćfalówka i półfalówka

Dalsza lektura

Materiał referencyjny

Najpierw spróbuj samodzielnie. Zapisz dane, wybierz prawa fizyczne i sprawdź jednostki. Przejdź do zadań ze sprawdzaniem odpowiedzi »

Ostatnie materiały autora

Wszystkie materiały autora »

Komentarze (0)

Nie ma jeszcze opublikowanych komentarzy. Rozpocznij rozmowę o tym materiale.

Dodaj komentarz

Możesz komentować jako gość lub zalogować się, aby użyć danych konta. Utwórz konto

Emotikony

Zaznacz tekst i wybierz formatowanie lub użyj Ctrl/Cmd+B, I, U w polu komentarza. Znaczniki HTML nie są wykonywane.

Wybór wszystkich komentarzy obejmuje odpowiedzi. Powiadomienia wymagają potwierdzenia adresu; zrezygnujesz z nich przez link w wiadomości.

← Wróć do działu: Zadania Do góry ↑
Nie znalazłeś szukanego materiału? Napisz do nas — pomóż nam rozwijać Fizykę dla każdego.