v2.0.9818.20647
Fizyka dla każdego

Rankingi materiałów

Odkrywaj popularne opracowania oraz ostatnio dodane i zmienione publikacje.

Odsłony nie oznaczają liczby unikalnych osób. Oceny mają skalę 1–5; przy jednakowej średniej wyżej jest materiał z większą liczbą głosów.

Materiały: 1999 · strona 161 z 167.

Trzy stacje sejsmiczne: obliczanie epicentrum z odległości

Po pojedynczym sejsmogramie wiemy, jak daleko mógł znajdować się wstrząs. Dopiero kilka stacji pozwala znaleźć wspólny punkt. Rysujemy nie kierunki fal, lecz okręgi o promieniach równych oszacowanym odległościom.

Opublikowano w: Sejsmologia: fale, epicentrum i geometria źródła Komentarze (0) Czytaj więcej » — Trzy stacje sejsmiczne: obliczanie epicentrum z odległości

0 odsłon · bez ocen

Odtwórz długość rezonatora i odbicie luster z widma

W idealnym, bezstratnym rezonatorze o jednakowych lustrach zmierzono FSR = 15,0 GHz i pełną szerokość pojedynczego rezonansu δν₁/₂ = 0,300 GHz. Ośrodek ma n = 1,50 i pomijalną dyspersję w tym paśmie. Wyznacz L i współczynnik odbicia natężenia R. Użyj dokładnego warunku połowy wysokości; c = 299 792 458 m/s. Jak zmieniłaby się interpretacja szerokości, gdyby źródło samo miało szeroką linię?

Opublikowano w: Interferometria pomiarowa: droga optyczna, gaz, koherencja i rezonanse Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Odtwórz długość rezonatora i odbicie luster z widma

0 odsłon · bez ocen

Dwa rzędy, jeden odczyt i czułość na zmianę długości

Przyjmij w tym zadaniu c = 3,00·10⁸ m/s. Idealny rezonator w próżni ma L = 3,00 mm i sumę faz odbicia w pełnym obiegu równą 0 modulo 2π. Sprawdź, czy częstotliwości νₐ = 500,000 THz i νᵦ = 500,050 THz są rezonansami oraz wyznacz ich rzędy m. Czy pojedynczy maksymalny odczyt transmisji rozróżni te linie? Następnie wydłuż L o 10,0 pm, śledząc ten sam rząd m = 10 000. Oblicz zmianę jego częstotliwości; porównaj dokładny iloraz z przybliżeniem liniowym.

Opublikowano w: Interferometria pomiarowa: droga optyczna, gaz, koherencja i rezonanse Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Dwa rzędy, jeden odczyt i czułość na zmianę długości

0 odsłon · bez ocen

Parametry i zwrot fali zapisanej równaniem

W próżni zadano Eᵧ = (90 V/m) cos[2π(x/(4,00 m)−(7,50·10⁷ Hz)t)]. Zakładamy jedną liniowo spolaryzowaną falę i c = 3,00·10⁸ m/s. Wyznacz f, λ, T i B₀, zapisz B_z(x,t) ze znakiem zgodnym z kierunkiem ruchu. Następnie oblicz oba pola w x = 2,00 m, t = 0 oraz w x = 1,00 m, t = 0. Czy minus przy wartości pola w pierwszym punkcie zmienia kierunek propagacji?

Opublikowano w: Fale elektromagnetyczne: geometria, energia i pęd Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Parametry i zwrot fali zapisanej równaniem

0 odsłon · bez ocen

Ćwierć okresu między wskazaniami: fala czy położenie sond?

Modelowa fala biegnie w stronę +x z częstotliwością f = 150 MHz. E ma składową y, a B składową z. Zapisano poniższe zsynchronizowane wartości; 266,67 nT jest zaokrągleniem. Przyjmij c = 3,00·10⁸ m/s. Czy tabela może dotyczyć jednej fali biegnącej w tym samym punkcie? Podaj poprawną serię B dla tego samego punktu. Następnie sprawdź, czy pierwotną serię można otrzymać, umieszczając sondę B o d = 0,50 m dalej w kierunku propagacji, bez opóźnienia elektroniki.

Modelowe wskazania w czterech chwilach
t/TEᵧ (V/m)B_z (nT)
0800
0,250266,67
0,50−800
0,750−266,67
Opublikowano w: Fale elektromagnetyczne: geometria, energia i pęd Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Ćwierć okresu między wskazaniami: fala czy położenie sond?

0 odsłon · bez ocen

Czy jedna głębokość wystarcza do nazwania wody płytką?

Porównaj dwa doświadczenia przy g = 10 m/s². A: h = 0,40 m, λ = 80 m. B: h = 10 m, λ = 2π m. Oblicz kh i pełne prędkości. W A oceń procentowe zawyżenie vf przez √(gh), a w B sprawdź iloraz vg/vf. Nie opisuj doświadczenia A jako rzeczywistej dużej fali: amplituda jest dowolnie mała.

Opublikowano w: Dyspersja i propagacja grup falowych Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Czy jedna głębokość wystarcza do nazwania wody płytką?

0 odsłon · bez ocen

Wyznacz głębokość z pomiaru fali

W jednorodnym kanale, bez prądu tła, zmierzono λ = 4π m i T = 4π/√10 s. Przyjmij g = 10 m/s² oraz liniowy model fal grawitacyjnych. Wyznacz h. Inny zespół dla tej samej λ podał prędkość fazową 5 m/s. Czy jakakolwiek dodatnia głębokość może dać drugi wynik w tym modelu?

Opublikowano w: Dyspersja i propagacja grup falowych Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Wyznacz głębokość z pomiaru fali

0 odsłon · bez ocen

Zacieniona grupa pobiera moc: bilans przed i po obejściu

Rozważ dwa podane, ustalone stany dydaktycznej gałęzi przy prądzie 2,0 A. Bez obejścia grupa A ma UA = 10 V, a grupa B ma UB = −3,0 V. Znaki odpowiadają dodatniej mocy oddawanej przez źródło. W drugim stanie grupa A nadal ma 10 V, a grupę B omija dioda o spadku 0,30 V; upraszczamy, że cały prąd gałęzi płynie tą diodą, a prąd ogniw B jest pomijalny. a) Oblicz napięcie i moc całej gałęzi w obu stanach. b) Wskaż element pobierający moc i jej wartość. c) Czy dioda przywraca 20 V albo dowodzi, że każdy cień usuwa tylko moc zasłoniętej powierzchni?

Opublikowano w: Fotowoltaika: charakterystyka źródła, energia i łączenie modułów Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Zacieniona grupa pobiera moc: bilans przed i po obejściu

0 odsłon · bez ocen

Niedopasowanie dwóch liniowych źródeł: dlaczego suma maksimów bywa nieosiągalna?

Dwa dydaktyczne moduły opisują proste: IA(U) = 2,0 A · [1 − U/(12 V)] i IB(U) = 1,0 A · [1 − U/(12 V)], każda wyłącznie dla 0 ≤ U ≤ 12 V. Moduł B modeluje słabsze oświetlenie, ale nie jest to dokładny model rzeczywistego zacienienia. Nie ma obejść, a stanów o ujemnym napięciu nie rozpatrujemy. a) Znajdź maksimum mocy każdego modułu osobno. b) Oblicz maksimum połączenia równoległego. c) Dla szeregu wyraź UA i UB przez wspólny I, ustal wspólną dziedzinę i oblicz maksimum mocy. d) Porównaj je z sumą osobnych maksimów.

Opublikowano w: Fotowoltaika: charakterystyka źródła, energia i łączenie modułów Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Niedopasowanie dwóch liniowych źródeł: dlaczego suma maksimów bywa nieosiągalna?

0 odsłon · bez ocen

Moc ogniwa z tabeli napięć i prądów

Dla tego samego oświetlenia i temperatury uzyskano dydaktyczne pary (U [V]; I [A]): (0,00; 5,0), (0,20; 4,9), (0,40; 4,6), (0,50; 4,0), (0,54; 3,2), (0,58; 1,5), (0,60; 0,0). a) Oblicz moc w każdym punkcie i wybierz najlepszy z podanych. b) Dobierz opornik, dla którego ta para spełnia prawo Ohma. c) Oblicz współczynnik wypełnienia oszacowany z próbek. d) Oceń zdanie: „ogniwo daje 3,00 W, bo ma 0,60 V i 5,0 A”. Czy tabela wyznacza dokładny MPP?

Opublikowano w: Fotowoltaika: charakterystyka źródła, energia i łączenie modułów Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Moc ogniwa z tabeli napięć i prądów

0 odsłon · bez ocen

Co można odtworzyć z pomiaru odbicia 6,25%?

Przy padaniu prostopadłym z ośrodka o n₁ = 1,00 na pojedynczą przezroczystą granicę zmierzono R = 0,0625. Zakładamy rzeczywiste dodatnie n i μ = μ₀. Wiadomo dodatkowo, że n₂ > n₁. Wyznacz n₂, r i t. Jak zmieniłaby się jednoznaczność odpowiedzi bez informacji o kolejności współczynników załamania? Rozważ matematycznie także dodatnie n₂ < 1.

Opublikowano w: Optyka falowa: odbicie, transmisja i polaryzacja na granicy Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Co można odtworzyć z pomiaru odbicia 6,25%?

0 odsłon · bez ocen

0 odsłon · bez ocen

Nie znalazłeś szukanego materiału? Napisz do nas — pomóż nam rozwijać Fizykę dla każdego.