Niedopasowanie dwóch liniowych źródeł: dlaczego suma maksimów bywa nieosiągalna?
Dwa dydaktyczne moduły opisują proste: IA(U) = 2,0 A · [1 − U/(12 V)] i IB(U) = 1,0 A · [1 − U/(12 V)], każda wyłącznie dla 0 ≤ U ≤ 12 V. Moduł B modeluje słabsze oświetlenie, ale nie jest to dokładny model rzeczywistego zacienienia. Nie ma obejść, a stanów o ujemnym napięciu nie rozpatrujemy. a) Znajdź maksimum mocy każdego modułu osobno. b) Oblicz maksimum połączenia równoległego. c) Dla szeregu wyraź UA i UB przez wspólny I, ustal wspólną dziedzinę i oblicz maksimum mocy. d) Porównaj je z sumą osobnych maksimów.
Pokaż rozwiązanieUkryj rozwiązanie
W tym zadaniu
Wskazówka
Uzupełnij kwadrat w funkcji mocy. W szeregu otrzymasz UA = 12 V − (6 Ω)I i UB = 12 V − (12 Ω)I. Wspólny prąd musi utrzymywać oba napięcia nieujemne.
Rozwiązanie
Osobne moduły
Dla A moc jest równa PA(U) = (2,0 A)U − U²/(6 Ω). Parabola osiąga maksimum przy U = 6,0 V, gdzie IA = 1,0 A i PA,max = 6,0 W. Dla B przy tym samym napięciu IB = 0,50 A, więc maksimum wynosi 3,0 W. Suma osobnych maksimów to 9,0 W.
Równolegle: maksima mają wspólne napięcie
Prądy dodajemy przy jednakowym U: Ir(U) = 3,0 A · [1 − U/(12 V)]. Maksimum przypada na U = 6,0 V i I = 1,50 A, co daje 9,0 W. W tym szczególnym modelu nie ma straty niedopasowania w połączeniu równoległym: napięcia osobnych MPP były identyczne. Nie jest to ogólna reguła dla dowolnych dwóch modułów.
Szeregowo: wspólny prąd i ograniczona dziedzina
Po odwróceniu równań UA = 12 V − (6 Ω)I, UB = 12 V − (12 Ω)I. Pierwszy moduł dopuszcza w opisanym obszarze 0 ≤ I ≤ 2,0 A, drugi 0 ≤ I ≤ 1,0 A. Wspólna dziedzina wynosi więc 0 ≤ I ≤ 1,0 A. Sumowanie daje Us = 24 V − (18 Ω)I i
P_s(I)=8{,}0\,\mathrm W-(18\,\Omega)\left(I-\frac23\,\mathrm A\right)^2.
Maksimum 8,0 W wypada dla I = 2/3 A, wewnątrz dozwolonego przedziału. Wtedy UA = 8,0 V, UB = 4,0 V, a napięcie gałęzi wynosi 12,0 V. Kontrola mocy: (8,0 + 4,0) V · (2/3) A = 8,0 W.
Co nazywamy stratą niedopasowania?
Względem 9,0 W możliwych do odebrania osobno brakuje 1,0 W, czyli 11,11%. Oba moduły w szeregu nadal oddają dodatnią moc, ale żaden nie pracuje we własnym MPP. Osobne maksima wymagały różnych prądów: 1,0 A i 0,50 A. Wspólna gałąź nie może spełnić obu warunków.
Nie badaliśmy napięć ujemnych. Nie wolno więc przedłużać prostych do tego obszaru i ogłaszać wyniku dla rzeczywistej pracy zaporowej. Model pokazuje tylko mechanizm niedopasowania przy jasno określonej dziedzinie.
Powiązana teoria
Łączenie modułów PV: wspólny prąd, wspólne napięcie i skutki cienia
Dalsza lektura
Najpierw spróbuj samodzielnie. Zapisz dane, wybierz prawa fizyczne i sprawdź jednostki. Przejdź do zadań ze sprawdzaniem odpowiedzi »
← Wróć do działu: Zadania Do góry ↑
Komentarze (0)
Nie ma jeszcze opublikowanych komentarzy. Rozpocznij rozmowę o tym materiale.
RSS komentarzy · Powiadomienia e-mail
Dodaj komentarz
Możesz komentować jako gość lub zalogować się, aby użyć danych konta. Utwórz konto