v2.0.9818.20647
Fizyka dla każdego

Rankingi materiałów

Odkrywaj popularne opracowania oraz ostatnio dodane i zmienione publikacje.

Odsłony nie oznaczają liczby unikalnych osób. Oceny mają skalę 1–5; przy jednakowej średniej wyżej jest materiał z większą liczbą głosów.

Materiały: 1999 · strona 149 z 167.

Jak bardzo zmienia się współczynnik powietrza?

Powietrze wyżej ma temperaturę T₀ = 293 K i n₀ = 1,000290. Przy powierzchni drogi temperatura wynosi 333 K. Przyjmij stałe ciśnienie i przybliżenie n−1 ∝ 1/T. Oblicz n przy drodze i sprawdź, która warstwa ma mniejszy współczynnik.

Opublikowano w: Optyka atmosfery: tęcza, miraż i halo lodowe Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Jak bardzo zmienia się współczynnik powietrza?

1 odsłon · bez ocen

Moc czynna, bierna i pozorna: co pokazuje przebieg mocy?

Dwa urządzenia mogą pobierać ten sam prąd przy tym samym napięciu, a mimo to otrzymywać w ciągu sekundy różne ilości energii. Trzeba sprawdzić, w jakich chwilach płynie prąd względem zmian napięcia. Z przebiegów wyprowadzimy trzy wielkości używane do opisu mocy i ustalimy, dlaczego współczynnik mocy nie jest sprawnością.

Opublikowano w: Moc prądu przemiennego, bilanse i kompensacja Komentarze (0) Czytaj więcej » — Moc czynna, bierna i pozorna: co pokazuje przebieg mocy?

1 odsłon · bez ocen

Moc wraca do źródła: od przebiegów do energii w pięciu sekundach

Odbiornik zasilany napięciem sinusoidalnym o U = 120 V pobiera prąd o I = 5,00 A, opóźniony o 60°. Częstotliwość wynosi 50 Hz, a napięcie ma maksimum w t = 0. Wszystkie podane U i I są skuteczne. Wyznacz P, Q, S i p(t), a także minimum i maksimum mocy chwilowej. Oblicz energię netto pobraną przez 5,00 s. Wyjaśnij, jak dodatnia energia netto może współistnieć z ujemną mocą chwilową.

Dla napięcia skutecznego 120 V i prądu 5 A opóźnionego o 60 stopni moc chwilowa w okresie 20 ms zmienia się od minus 300 do 900 W. Jej średnia wynosi 300 W. W górnym panelu napięcie i prąd podzielono przez ich własne amplitudy.
Ujemne fragmenty p(t) oznaczają zwrot energii przez zaciski odbiornika. Średnia pozostaje dodatnia. Napięcie i prąd w górnym panelu pokazano w skali względnej. Powiększ rysunek.
Opublikowano w: Moc prądu przemiennego, bilanse i kompensacja Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Moc wraca do źródła: od przebiegów do energii w pięciu sekundach

1 odsłon · bez ocen

Mały otwór przechwytuje tylko część wiązki

Wiązka o mocy P_b = 24,0 mW ma jednorodny kołowy przekrój o promieniu r_b = 2,00 mm. Współosiowy kołowy otwór odbiornika, prostopadły do wiązki, ma promień a = 1,00 mm. Oblicz natężenie i moc przechodzącą przez otwór. Potem bez strat rozszerzono wiązkę do promienia 4,00 mm; jej moc całkowita pozostała taka sama. Wyznacz nowe wartości i stosunek amplitud pola elektrycznego przed rozszerzeniem i po nim. Pomijamy dyfrakcję na otworze i rozpatrujemy energię, która przez niego przeszła.

Opublikowano w: Fale elektromagnetyczne: geometria, energia i pęd Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Mały otwór przechwytuje tylko część wiązki

1 odsłon · bez ocen

Nieznana gałąź: od różnicy mocy do równoważnego RC

Dwie gałęzie są połączone równolegle do napięcia U = 100 V o częstotliwości 50 Hz. Cały układ pobiera P = 900 W i Q = +100 var. Znana gałąź pobiera P₁ = 500 W i Q₁ = +400 var. Oblicz moce oraz wskaz prądu drugiej gałęzi. Znajdź jej równoważną impedancję i wartości szeregowego R oraz C, które odtworzą ten wynik przy 50 Hz. Czy pomiar dowodzi, że rzeczywista gałąź ma właśnie taki układ elementów?

Opublikowano w: Moc prądu przemiennego, bilanse i kompensacja Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Nieznana gałąź: od różnicy mocy do równoważnego RC

1 odsłon · bez ocen

Dwa odbiorniki po 1000 VA: czy wystarczy źródło 1500 VA?

Idealne źródło sinusoidalnego napięcia 100 V ma dopuszczalną moc pozorną 1500 VA. Dwie równoległe gałęzie mają odpowiednio P₁ = P₂ = 600 W, Q₁ = +800 var oraz Q₂ = −800 var. Sprawdź prąd każdej gałęzi, prąd i moc pozorną źródła. Następnie zastąp drugą gałąź odbiornikiem o P₂ = 600 W i Q₂ = +800 var. Czy ograniczenie źródła nadal jest spełnione? Oceń jedynie podany limit wartości skutecznej; pomiń rozruch i inne ograniczenia urządzeń.

Opublikowano w: Moc prądu przemiennego, bilanse i kompensacja Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Dwa odbiorniki po 1000 VA: czy wystarczy źródło 1500 VA?

1 odsłon · bez ocen

Obracające się osie: to samo położenie, różne prędkości

Kamera nieruchoma nad stołem i kamera obracająca się wokół jego środka mogą zarejestrować ten sam ruch jako prostą i jako krzywą. Zaczniemy od samych współrzędnych. Ustalimy, co zmienia obrót osi, a co wynika dodatkowo z ich ruchu w czasie.

Opublikowano w: Obracające się układy odniesienia i siła Coriolisa Komentarze (0) Czytaj więcej » — Obracające się osie: to samo położenie, różne prędkości

1 odsłon · bez ocen

Jeden punkt i osie obrócone o 30 stopni

W pewnej chwili osie S′ są obrócone o +30° względem S. Punkt P ma w S współrzędne x = √3 m, y = 1 m. Oblicz x′ i y′, a następnie wróć do x i y transformacją odwrotną. Jaką odległość OP otrzymujemy w obu opisach? Czy sam ten rachunek pozwala stwierdzić, że punkt się porusza?

Opublikowano w: Obracające się układy odniesienia i siła Coriolisa Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Jeden punkt i osie obrócone o 30 stopni

1 odsłon · bez ocen

Walec: czas wypłynięcia trzech czwartych wody i średni przepływ

Otwarty zbiornik o polu A = 200 cm² ma mały otwór o polu a = 0,40 cm². Początkowy poziom nad otworem wynosi H = 0,80 m. Przyjmij Cd = 0,65, g = 10 m/s² oraz quasi-ustalony wypływ ze stałym współczynnikiem. a) Oblicz początkową objętość i przepływ. b) Ile czasu potrzeba do spadku poziomu do 0,20 m? c) Jaki jest średni przepływ w tym przedziale? d) Porównaj go z przepływem początkowym i końcowym. Wszystkie czasy odnoszą się do tego modelu.

Opublikowano w: Opróżnianie zbiornika, kalibracja wypływu i rola geometrii Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Walec: czas wypłynięcia trzech czwartych wody i średni przepływ

1 odsłon · bez ocen

Zbuduj drugi stan i sprawdź jego dwa węzły

Z ψ₁ = √2ξψ₀ i dψ₀/dξ = −ξψ₀ zbuduj ψ₂ = a†ψ₁/√2, gdzie a† = (ξ − d/dξ)/√2. Następnie sprawdź normalizację, podaj węzły, parzystość i stosunek ρ₂(0)/ρ₀(0). Dlaczego samo porównanie gęstości w zerze nie daje prawdopodobieństwa znalezienia cząstki dokładnie w zerze? Możesz użyć trzech całek Gaussa podanych w poprzednim zadaniu.

Opublikowano w: Kwantowy oscylator harmoniczny: lokalizacja, stany i wzbudzenie Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Zbuduj drugi stan i sprawdź jego dwa węzły

1 odsłon · bez ocen

Czy odczytana energia pasuje do idealnego oscylatora?

W modelowej pułapce odstęp sąsiednich energii wynosi ΔE = 2,00 meV, a ℓ = 10,0 nm. Energię liczymy od minimum potencjału. Uczeń podał, że stan stacjonarny o energii 9,00 meV ma n = 4, Δx = 30,0 nm i zerową średnią energię kinetyczną, bo gęstość się nie porusza. Sprawdź każde stwierdzenie. Wyznacz poprawne Δx, Δp, ⟨K⟩, ⟨V⟩ i klasyczną amplitudę A. Czy 8,00 meV może być wynikiem dokładnego pomiaru energii tego idealnego modelu?

Opublikowano w: Kwantowy oscylator harmoniczny: lokalizacja, stany i wzbudzenie Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Czy odczytana energia pasuje do idealnego oscylatora?

1 odsłon · bez ocen

Stan n = 99: mały odstęp energii, ale nadal bez klasycznego toru

Oscylator ma ℓ = 1,00 nm i jest w pojedynczym stanie energii n = 99. Oblicz E₉₉/(ℏω), względny odstęp sąsiednich poziomów ΔE/E₉₉, klasyczną amplitudę A dla tej energii oraz Δx. Dla klasycznego oscylatora obserwowanego w losowej chwili wyprowadź P(|x| < A/2). Porównaj je z podaną całką kwantową 0,331295906 w tym samym przedziale. Czy duże n pozwala uznać ρ₉₉(x) za gęstość klasyczną w każdym punkcie? Co dzieje się przy x = 0?

Opublikowano w: Kwantowy oscylator harmoniczny: lokalizacja, stany i wzbudzenie Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Stan n = 99: mały odstęp energii, ale nadal bez klasycznego toru

1 odsłon · bez ocen

Nie znalazłeś szukanego materiału? Napisz do nas — pomóż nam rozwijać Fizykę dla każdego.