v2.0.9818.20647
Fizyka dla każdego

Rankingi materiałów

Odkrywaj popularne opracowania oraz ostatnio dodane i zmienione publikacje.

Odsłony nie oznaczają liczby unikalnych osób. Oceny mają skalę 1–5; przy jednakowej średniej wyżej jest materiał z większą liczbą głosów.

Materiały: 1999 · strona 141 z 167.

1 odsłon · bez ocen

Czy tarcie utrzyma punkt w spoczynku na tarczy?

Na poziomej tarczy obracającej się z Ω = 3,0 rad/s leży klocek o masie m = 0,40 kg w odległości r = 0,60 m od osi. Współczynnik tarcia statycznego wynosi μs = 0,50, przyjmij g = 10 m/s². Czy spoczynek względem tarczy jest możliwy? Oblicz największe |Ω| dla takiego spoczynku i wyjaśnij rolę siły Coriolisa przed poślizgiem.

Opublikowano w: Obracające się układy odniesienia i siła Coriolisa Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Czy tarcie utrzyma punkt w spoczynku na tarczy?

1 odsłon · bez ocen

Dwa detektory oddalone o 3000 km

Dwa modelowe detektory dzieli B=3000 km, a sygnał w drugim jest opóźniony o 7 ms. Użyj c=300 000 km/s. Sprawdź, czy opóźnienie jest dopuszczalne, oraz oblicz długość rzutu bazy wzdłuż kierunku propagacji. Czy wynik wyznacza jeden punkt na niebie?

Opublikowano w: Grawitacja i fale grawitacyjne Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Dwa detektory oddalone o 3000 km

1 odsłon · bez ocen

Dwukrotnie krótsze działanie napędu w stałym polu grawitacyjnym

Pionowy model pojazdu ma m_0=120\ \mathrm{kg}, m_f=60\ \mathrm{kg}, u=600\ \mathrm{m/s} i g=10\ \mathrm{m/s^2}. Startuje ze spoczynku, a ciąg jest pionowy. Pomijamy opór powietrza i wkład ciśnienia. Dla q=3\ \mathrm{kg/s} oblicz czas działania napędu, prędkość końcową oraz przyspieszenie na początku i tuż przed wyłączeniem napędu. Potem zmień wyłącznie q na 6 kg/s i porównaj prędkości końcowe.

Opublikowano w: Dynamika układów o zmiennej masie Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Dwukrotnie krótsze działanie napędu w stałym polu grawitacyjnym

1 odsłon · bez ocen

Odczytaj szybkość wylotu z modelowej serii

Modelowa tabela w powiązanej lekcji zawiera pary (t,m,v): (1 s, 11 kg, 7,402 m/s), (2 s, 10 kg, 16,464 m/s), (3 s, 9 kg, 27,536 m/s), (4 s, 8 kg, 41,093 m/s). Początkowo m_0=12\ \mathrm{kg} i v_0=0; przyjmij g=10\ \mathrm{m/s^2}. Odtwórz q i u. Wyjaśnij, dlaczego u obliczone bez poprawki grawitacyjnej byłoby błędne. Po 4 s ciąg zostaje wyłączony: przewidź prędkość po 5 s.

Opublikowano w: Dynamika układów o zmiennej masie Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Odczytaj szybkość wylotu z modelowej serii

1 odsłon · bez ocen

Podłoże zmienia bilans: za mały ciąg na początku

Modelowy pojazd spoczywa na poziomej podstawie. Jego początkowa masa to 50 kg, strumień wyrzucanej masy 1 kg/s, szybkość wylotu względem pojazdu 400 m/s, a g=10\ \mathrm{m/s^2}. Pomijamy inne pionowe siły. Oblicz początkowy ciąg i siłę podparcia. Ustal, dla jakich mas ciąg byłby większy od ciężaru. Dlaczego obliczenie a=uq/m-g=-2\ \mathrm{m/s^2} nie opisuje początkowego ruchu stojącego pojazdu?

Opublikowano w: Dynamika układów o zmiennej masie Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Podłoże zmienia bilans: za mały ciąg na początku

1 odsłon · bez ocen

Nacisk, ładunek i odczyt napięcia

Czułość czujnika to 200 pC/N, zmiana siły wynosi 30 N. Pojemność elementu to 15 nF, a kabla i wejścia 5 nF. a) Wyznacz Q. b) Oblicz U. c) Podaj czułość napięciową w mV/N. d) Wyjaśnij zakres ważności odpowiedzi.

Opublikowano w: Piezoelektryczność: siła, upływ ładunku i kalibracja Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Nacisk, ładunek i odczyt napięcia

1 odsłon · bez ocen

Mały sygnał — zadanie: dodatni i ujemny przyrost po 20 mV

Modelowa dioda ma n = 2,00, Is = 1,00 nA, T = 300 K i IQ = 1,00 mA. Napięcie samej diody zmieniamy kolejno o +20,0 mV i −20,0 mV. Oblicz oba dokładne przyrosty prądu oraz przewidywania stycznej. Wyjaśnij, dlaczego symetryczna zmiana napięcia daje różne wartości bezwzględne ΔI.

Opublikowano w: Diody nieliniowe: punkt pracy, mały sygnał i pomiary Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Mały sygnał — zadanie: dodatni i ujemny przyrost po 20 mV

1 odsłon · bez ocen

Dioda wykładnicza: skąd bierze się punkt pracy?

Dioda nie ustala sama prądu, a zasilacz nie narzuca jednocześnie dowolnego prądu i dowolnego napięcia diody. Stan obwodu musi pasować do obu elementów. Znajdziemy go jako przecięcie dwóch charakterystyk i sprawdzimy przez bilans mocy.To rozwinięcie modelu stałego spadku napięcia. Używamy umownej diody o podanych parametrach, nie charakterystyki konkretnego produktu.

Opublikowano w: Diody nieliniowe: punkt pracy, mały sygnał i pomiary Komentarze (0) Czytaj więcej » — Dioda wykładnicza: skąd bierze się punkt pracy?

1 odsłon · bez ocen

Dioda wykładnicza — zadanie: mały prąd zaporowy i dodatnia moc

Odwróć polaryzację źródła: E = −0,500 V, R = 1,00 kΩ, Is = 20,0 nA, n = 2,00 i T = 300 K. Użyj pełnego równania diody bez przebicia. Wyznacz I oraz UD, oceń przybliżenie I ≈ −Is i sprawdź znaki mocy.

Opublikowano w: Diody nieliniowe: punkt pracy, mały sygnał i pomiary Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Dioda wykładnicza — zadanie: mały prąd zaporowy i dodatnia moc

1 odsłon · bez ocen

Echo od oddalającego się zwierciadła i energia odbitego fotonu

Laboratoryjny nadajnik wysyła monochromatyczne światło o fwe = 5,00 · 10¹⁴ Hz prostopadle do płaskiego zwierciadła oddalającego się z V = 0,60c. Światło odbite wraca do nieruchomego odbiornika przy nadajniku. Zakładamy idealne odbicie, stałe V i pomijalny odrzut od wiązki. Znajdź częstotliwość padającą i odbitą w układzie zwierciadła, częstotliwość echa w laboratorium oraz stosunek energii pojedynczego fotonu po i przed odbiciem. Niezależnie sprawdź stosunek częstotliwości na czasach powrotu dwóch impulsów. Jak z samego stosunku fecho/fwe odtworzyć β?

Nadajnik i odbiornik spoczywają po lewej. Światło biegnie w prawo do zwierciadła oddalającego się z 0,60c, po odbiciu biegnie w lewo. W osobnym panelu układu zwierciadła oba kierunki mają jednakową częstotliwość f prim. Częstotliwości w laboratorium oznaczono jako dane wejściowe i niewiadomą.
Schemat kierunków, bez skali. Zmiana układu jest potrzebna przed odbiciem i po nim. Równość częstotliwości przy odbiciu dotyczy układu idealnego zwierciadła. Powiększ rysunek.
Opublikowano w: Relatywistyczne kierunki wiązek, czasy sygnałów i aberracja światła Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Echo od oddalającego się zwierciadła i energia odbitego fotonu

1 odsłon · bez ocen

Dwie oddzielone soczewki: obraz pośredni i przedmiot pozorny

Po dołożeniu drugiej soczewki trzeba sprawdzić, jaka wiązka do niej dociera. Może już rozbiegać się od obrazu pośredniego albo dopiero zmierzać ku miejscu, w którym ten obraz powstałby bez drugiej soczewki. Oba przypadki opisuje to samo równanie, jeśli zachowamy znaki odległości.

Opublikowano w: Układy oddzielonych soczewek: obrazowanie, lunety i pomiar Komentarze (0) Czytaj więcej » — Dwie oddzielone soczewki: obraz pośredni i przedmiot pozorny

1 odsłon · bez ocen

Nie znalazłeś szukanego materiału? Napisz do nas — pomóż nam rozwijać Fizykę dla każdego.