v2.0.9818.20647
Fizyka dla każdego

Rankingi materiałów

Odkrywaj popularne opracowania oraz ostatnio dodane i zmienione publikacje.

Odsłony nie oznaczają liczby unikalnych osób. Oceny mają skalę 1–5; przy jednakowej średniej wyżej jest materiał z większą liczbą głosów.

Materiały: 1999 · strona 111 z 167.

Jeden stopień niepewności: jak dokładnie znamy parametr zderzenia?

Dla a=22,752 fm ustalono θ=60,0° z małą niepewnością standardową u(θ)=1,0°. Traktuj a jako dokładne. Wyznacz b oraz liniowe przybliżenie u(b). Porównaj względną niepewność z pomiarem θ=160,0° o tej samej u(θ). W obu przypadkach użyj u(b)/b≈u(θ)/sinθ.

Opublikowano w: Rozpraszanie Rutherforda: tor, przekrój czynny i wnioskowanie Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Jeden stopień niepewności: jak dokładnie znamy parametr zderzenia?

3 odsłon · bez ocen

Cały pas od sześćdziesięciu do stu dwudziestu stopni

Dla α–Au przy E=5,00 MeV przyjmij a=22,752 fm. Oblicz przekrój rozpraszania w całym zakresie 60°≤θ≤120°, przy wszystkich azymutach. Porównaj go z przekrojem θ≥90°. Wyniki podaj w fm² i barnach; 1 barn=100 fm².

Opublikowano w: Rozpraszanie Rutherforda: tor, przekrój czynny i wnioskowanie Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Cały pas od sześćdziesięciu do stu dwudziestu stopni

3 odsłon · bez ocen

Szeroka akceptacja kątowa: dokładna całka i przybliżenie w środku

Idealny detektor obejmuje wszystkie azymuty i zakres 80°≤θ≤100°. Dla a=22,752 fm oblicz dokładny przekrój σ w tym pasie oraz przybliżenie σśr=(dσ/dΩ)(90°)ΔΩ. Użyj ΔΩ=2π(cos80°−cos100°). O ile procent przybliżenie różni się od wyniku dokładnego?

Opublikowano w: Rozpraszanie Rutherforda: tor, przekrój czynny i wnioskowanie Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Szeroka akceptacja kątowa: dokładna całka i przybliżenie w środku

3 odsłon · bez ocen

Dwie folie o tej samej masie powierzchniowej i pułapka zależności Z²

Detektorem o małej akceptacji kątowej, ustawionym pod tym samym niezerowym kątem θ, porównujemy cienkie folie złota (Z=79, Mmol=197 g/mol) i glinu (Z=13, Mmol=27 g/mol). Mają jednakową masę na jednostkę powierzchni, a wiązka, energia w miejscu rozproszenia, geometria i wydajność są jednakowe. W przybliżeniu ciężkiego celu i pojedynczego rozpraszania oblicz stosunek zliczeń Au/Al. Porównaj go z wynikiem dla jednakowej liczby jąder na powierzchnię. Następnie oceń zmianę sygnału, jeśli w jednej tarczy energia spada z 5,0 do 4,5 MeV, przy pozostałych wielkościach stałych.

Opublikowano w: Rozpraszanie Rutherforda: tor, przekrój czynny i wnioskowanie Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Dwie folie o tej samej masie powierzchniowej i pułapka zależności Z²

3 odsłon · bez ocen

Alfa przy złocie: punkt zwrotu i energia sto femtometrów od jądra

Alfa o energii kinetycznej 5,00 MeV daleko od nieruchomego jądra złota (Z=79) nadlatuje czołowo. Przyjmij z=2 oraz e²/(4πε₀)=1,440 MeV·fm. Oblicz najmniejszą odległość, energię kinetyczną przy r=100 fm i stosunek szybkości w tym miejscu do szybkości początkowej. Czy otrzymana odległość jest pomiarem promienia jądra?

Opublikowano w: Rozpraszanie Rutherforda: tor, przekrój czynny i wnioskowanie Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Alfa przy złocie: punkt zwrotu i energia sto femtometrów od jądra

3 odsłon · bez ocen

Najbliższy punkt toru, w którym cząstka wciąż się porusza

Alfa o E=4,00 MeV nadlatuje na nieruchome jądro złota z parametrem b=30,0 fm. Przyjmij κ=227,52 MeV·fm. Wyznacz rₘᵢₙ oraz energię kinetyczną w najbliższym punkcie. Wyjaśnij, dlaczego zerowa prędkość radialna nie pozwala użyć samego E=κ/rₘᵢₙ.

Opublikowano w: Rozpraszanie Rutherforda: tor, przekrój czynny i wnioskowanie Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Najbliższy punkt toru, w którym cząstka wciąż się porusza

3 odsłon · bez ocen

Napięcie okładek i siły działające na jon o ładunku 2e

W selektorze E = 4800 V/m jest skierowane w górę, Bₛ = 0,160 T — do czytelnika, a jony wlatują w prawo. Odstęp okładek wynosi 8,00 mm. Wyznacz szybkość ruchu bez odchylenia, napięcie między okładkami i wartości obu sił dla q = +2e. Przyjmij e = 1,602176634 · 10⁻¹⁹ C. Która okładka ma wyższy potencjał? Czy podwojenie ładunku wymaga zmiany szybkości?

Opublikowano w: Selektor prędkości i pomiar masy do ładunku Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Napięcie okładek i siły działające na jon o ładunku 2e

3 odsłon · bez ocen

Wolniejszy jon, szybszy jon i zmiana znaku ładunku

Pola mają E = 9000 V/m w górę i Bₛ = 0,300 T do czytelnika. Trzy jony o ładunku +e wlatują w prawo z szybkościami 20,0; 30,0; 40,0 km/s. Oblicz początkową składową Fᵧ siły wypadkowej, przyjmując dodatni zwrot w górę i e = 1,602176634 · 10⁻¹⁹ C. Następnie zmień tylko ładunki na −e. Który ruch pozostaje prostoliniowy? Czy obliczone początkowe siły określają cały tor?

Trzy dodatnie jony poruszają się w prawo. Pole elektryczne jest skierowane w górę, a magnetyczne do czytelnika. Przy szybkościach 20, 30 i 40 km/s siła elektryczna jest jednakowa; siła magnetyczna rośnie. Wypadkowa na wejściu jest skierowana kolejno w górę, równa zeru i w dół.
Porównanie dla E = 9000 V/m i Bₛ = 0,30 T. Strzałki pokazują siły w chwili wejścia, a nie całe tory cząstek. W środkowym przypadku prędkość pozostaje stała w całym jednorodnym obszarze. Powiększ rysunek.
Opublikowano w: Selektor prędkości i pomiar masy do ładunku Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Wolniejszy jon, szybszy jon i zmiana znaku ładunku

3 odsłon · bez ocen

Porównanie Otto–Diesel przy jednakowym dopływie ciepła

Dwa idealne obiegi mają n = 0,100 mol, T₁ = 300 K, p₁ = 100 kPa, r = 4 i γ = 1,50. Każdy pobiera ciepło Q = nCV,m·600 K, czyli około 997,7355 J. Przyjmij R = 8,314462618 J/(mol·K).

Wyznacz T₃ w obu obiegach, ρ w Dieslu oraz obie prace netto i sprawności. Porównaj ciśnienia maksymalne i powiedz, dlaczego nie jest to porównanie przy jednakowym maksymalnym obciążeniu ciśnieniowym.

Opublikowano w: Silniki cieplne: obiegi Otta i Diesla oraz warunki porównania Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Porównanie Otto–Diesel przy jednakowym dopływie ciepła

3 odsłon · bez ocen

Większa praca mimo niższej sprawności przy wspólnej temperaturze

Porównaj Otto i Diesel dla n = 0,100 mol, T₁ = 300 K, r = 9, γ = 1,50 oraz tej samej maksymalnej temperatury T₃ = 1800 K. Przyjmij R = 8,314462618 J/(mol·K). Pozostałe założenia obiegów są idealne.

Oblicz ciepło pobrane, pracę netto i sprawność obu cykli. Który daje więcej pracy na obieg, a który lepiej wykorzystuje każdą jednostkę ciepła? Porównaj wyniki z odniesieniem Carnota 1 − T₁/T₃.

Opublikowano w: Silniki cieplne: obiegi Otta i Diesla oraz warunki porównania Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Większa praca mimo niższej sprawności przy wspólnej temperaturze

3 odsłon · bez ocen

Który stopień sprężania daje największą pracę przy limicie temperatury?

Rozważ idealny Otto dla n = 0,0500 mol, γ = 1,50, T₁ = 300 K i T₃ = Tmax = 2700 K. Stałe pojemności cieplne są założeniem gazu modelowego. Przyjmij R = 8,314462618 J/(mol·K), a r traktuj jako zmienną.

Wyznacz r maksymalizujące pracę netto na obieg. Oblicz tę pracę i sprawność. Porównaj z r = 4 i r = 16 oraz znajdź graniczny r, przy którym nie można już doprowadzić dodatniego ciepła bez przekroczenia Tmax.

Opublikowano w: Silniki cieplne: obiegi Otta i Diesla oraz warunki porównania Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Który stopień sprężania daje największą pracę przy limicie temperatury?

3 odsłon · bez ocen

Ujemna zdolność układu i rzeczywiste ognisko za nim

Dwie dodatnie cienkie soczewki o f₁ = 10 cm i f₂ = 15 cm dzieli d = 30 cm. Pada na nie wiązka równoległa do osi. Wyznacz Φ, F, A, odległość tylnego ogniska od L₂ oraz położenie H′ względem L₂. Wyjaśnij, jak ujemne F może współistnieć z rzeczywistym zbiegiem za L₂.

Opublikowano w: Układy oddzielonych soczewek: obrazowanie, lunety i pomiar Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Ujemna zdolność układu i rzeczywiste ognisko za nim

3 odsłon · bez ocen

Nie znalazłeś szukanego materiału? Napisz do nas — pomóż nam rozwijać Fizykę dla każdego.