v2.0.9802.37465
Fizyka dla każdego

Indukcja i prądnice · wirtualne doświadczenie

Prądnica: kiedy strumień jest największy, a kiedy napięcie?

Obracaj cewkę, śledź przesunięte wykresy strumienia i SEM oraz sprawdzaj, jak częstotliwość i obciążenie zmieniają prąd, moment siły i przekazywaną energię.

Najpierw przewidź

Gdy strumień przez cewkę osiąga maksimum, czy napięcie też jest największe? Przewidź, co podwojenie częstotliwości zrobi z amplitudą SEM, średnią mocą i energią przekazaną w jednym obrocie.

Przykład bez animacji: N = 50, B = 0,2 T, A = 0,05 m², f = 1 Hz i θ₀ = 0° dają Ψ(t) = 0,5 cos(2πt) Wb oraz ε(t) = π sin(2πt) V. Przy t = 0 strumień jest największy, a SEM wynosi zero. Po 0,25 s strumień jest zerowy, natomiast SEM osiąga π V ≈ 3,142 V. Dla R = 10 Ω chwilowy prąd wynosi około 0,3142 A, moment napędzający 0,1571 N·m, a moc 0,9870 W. Ciepło oddane od t = 0 do tej chwili wynosi około 0,1234 J. Wartość skuteczna pełnego okresu to 2,221 V, a średnia moc 0,4935 W.

Ustaw doświadczenie
0

Porównaj swoje próby

Zapisz ustawienia i odczyty, zmień jeden parametr i zapisz kolejną próbę. To wyniki modelu. Tabela pozostaje na tej stronie do jej zamknięcia; możesz pobrać ją jako CSV.

Brak zapisanych prób. Możesz porównać do 20 prób.

Jak działa ten model?

Cewka obraca się w jednorodnym polu magnetycznym. Zielona strzałka n jest normalną, czyli wektorem prostopadłym do jej powierzchni. Pomarańczowy odcinek pokazuje przekrój płaszczyzny cewki w widoku wzdłuż osi obrotu, a nie pełny trójwymiarowy przewód. Kąt θ mierzymy między polem B skierowanym w prawo a normalną n. Uruchom model i zatrzymaj go kolejno przy największym strumieniu i przy przejściu strumienia przez zero.

Częstotliwość f mówi, ile pełnych obrotów cewka wykonuje w sekundę. Zatem ω = 2πf, a θ(t) = θ₀ + ωt. Strumień jednego zwoju to Φ = BA cos θ; suma strumieni wszystkich N identycznych zwojów to Ψ = NΦ. W prawie Faradaya różniczkujemy Ψ: ε = −dΨ/dt = NBAω sin θ. Liczbę zwojów mnożymy tylko raz. Na stronie wyświetlamy osobno Φ i Ψ, żeby łatwo sprawdzić ten krok.

Przy θ = 0° strumień jest największy. W tej jednej chwili wykres strumienia ma poziomą styczną, więc SEM wynosi zero. Przy θ = 90° strumień przechodzi przez zero, ale zmienia się najszybciej: SEM ma dodatnie maksimum. Przy 180° SEM ponownie jest zerowa, a przy 270° osiąga ujemne maksimum. To następstwo różniczkowania cosinusa, nie opóźnienia przewodów. Wykresy mają różne jednostki i własne skale. Podwojenie liczby zwojów zwiększa oba odczyty, choć automatycznie przeskalowany wykres może wyglądać tak samo.

Wybór znaku dodatniej SEM jest powiązany z normalną n regułą prawej dłoni: gdy zgięte palce prawej dłoni wskazują dodatni obieg, wyprostowany kciuk wskazuje dodatnią normalną. Przy samym oporniku prąd ma ten sam znak co SEM: I = ε/R. Gdy napięcie zmienia znak, prąd również zmienia zwrot, ale moc I²R nie staje się ujemna. Cewka ma pierścienie ślizgowe; nie dodajemy komutatora prostującego napięcie.

Źródłem energii elektrycznej jest praca obracającego cewkę mechanizmu. Moment sił magnetycznych przeciwdziała obrotowi. Przy stałej dodatniej ω równoważący go moment zewnętrzny wynosi Mnap = NBA·I sin θ. Iloczyn Mnap·ω daje εI = I²R. W chwilach zerowej SEM prąd i moment obciążenia także są zerowe. Między tymi chwilami silnik lub ręka musi dostarczać pracę. Model utrzymuje zadaną częstotliwość; nie symuluje zwalniania swobodnie obracającej się cewki.

Amplituda SEM wynosi ε₀ = NBA·2πf, a wartość skuteczna pełnej sinusoidy to ε₀/√2. Średnia moc w zamkniętym obwodzie to ε₀²/(2R). Podwojenie f podwaja amplitudę i wartość skuteczną, lecz zwiększa średnią moc czterokrotnie. Pełny obrót trwa teraz dwa razy krócej, więc energia przekazana w jednym obrocie rośnie tylko dwukrotnie. Wartości średniej mocy nie wolno utożsamiać z mocą w każdej chwili.

Ćwiczenie z notatnikiem: ustaw θ₀ = 0° i f = 1 Hz. Zapisz odczyty przy t = 0; 0,25; 0,50; 0,75; 1,00 s. Najpierw wyjaśnij znaki SEM na podstawie nachylenia wykresu Ψ(t), a dopiero potem porównaj liczby. Połącz punkty w dwa wykresy. Nie zastępuj chwilowej pochodnej ilorazem −ΔΨ/Δt między bardzo odległymi punktami: ten iloraz wyznacza średnią SEM na przedziale.

Otwórz obwód, zachowując ruch cewki. Strumień i SEM pozostaną takie same, ale prąd, moment sił magnetycznych i moc w oporniku spadną do zera. W tym idealnym modelu samoindukcja i straty mechaniczne są pominięte. Gdy f = 0, cewka stoi: może mieć niezerowy strumień, jednak nie wytwarza SEM. Zmiana fazy początkowej opisuje inną orientację w chwili t = 0; zmiana kontrolki nie udaje rzeczywistego impulsowego przestawienia cewki.

Założenia i granice

  • N jednakowych zwojów ma tę samą powierzchnię A i ten sam strumień. Pole jest jednorodne i nie zmienia się w czasie; obrót jest jednostajny wokół osi prostopadłej do B.
  • Obciążenie jest czysto rezystancyjne. R oznacza całkowity opór zamkniętego obwodu. Pomijamy samoindukcję, tarcie, straty w rdzeniu oraz wpływ prądu cewki na zadane pole.
  • Dodatnia ω oznacza obrót normalnej przeciwnie do wskazówek zegara na rysunku. Dodatni moment napędzający jest skierowany wzdłuż osi +z do czytelnika; moment sił magnetycznych ma przeciwny znak.
  • Czas suwaka jest czasem fizycznym, a nie ułamkiem okresu. Wartość skuteczna i średnia moc dotyczą pełnego okresu sinusoidy, nie dowolnego fragmentu widocznego wykresu. Dla f = 0 obie wartości są równe zero.
  • Wybrany stan obwodu dotyczy całej próby od t = 0. Model nie przedstawia stanów przejściowych przełączania. Ciepło jest całką z mocy chwilowej; dlatego przy niepełnym okresie nie musi równać się mocy średniej pomnożonej przez czas.

Sprawdź samodzielnie

Cewka ma N = 50, A = 0,05 m², B = 0,2 T i R = 10 Ω. Dla θ₀ = 0° porównaj f = 1 Hz i f = 2 Hz. Oblicz amplitudy SEM, średnie moce oraz energie oddane w jednym pełnym obrocie. Czy podwojenie liczby zwojów zamiast częstotliwości da taki sam wynik dla energii jednego obrotu?

Sprawdź rozwiązanie

Iloczyn NBA wynosi 50·0,2 T·0,05 m² = 0,5 Wb. Dla 1 Hz mamy ω = 2π rad/s i ε₀ = π V ≈ 3,142 V. Średnia moc to π²/(2·10) W ≈ 0,4935 W. Okres trwa 1 s, więc energia jednego obrotu wynosi około 0,4935 J. Dla 2 Hz amplituda wynosi 2π V ≈ 6,283 V, średnia moc 4π²/20 W ≈ 1,974 W, a okres 0,5 s. Energia jednego obrotu to około 0,9870 J — dwa razy więcej, mimo czterokrotnej mocy. Podwojenie N przy zachowaniu 1 Hz też podwaja amplitudę i zwiększa moc czterokrotnie, ale okres pozostaje 1 s. Energia jednego obrotu wzrasta wtedy czterokrotnie, do około 1,974 J. Porównania zakładają niezmienione R i B oraz napęd zdolny utrzymać zadane obroty; rzeczywista dodatkowa długość przewodu mogłaby zmienić opór cewki.

Podstawy fizyczne

Nie znalazłeś szukanego materiału? Napisz do nas — pomóż nam rozwijać Fizykę dla każdego.