v2.0.9817.20094
Fizyka dla każdego

Dyfuzja i transport losowy · wirtualne doświadczenie

Błądzenie losowe: średnia, rozrzut i dryf

Porównaj dokładny rozkład końcowych położeń z drogą każdej cząstki. Zmień szanse kierunków i rozdziel ruch średniej od poszerzania chmury.

Najpierw przewidź

Czy zerowe średnie położenie oznacza, że cząstki stoją? Przewidź, co stanie się z drogą, średnią oraz rozrzutem po zwiększeniu szansy kroku w prawo z 50% do 100%.

Próba do obliczenia bez sterowania: ℓ = 0,5 mm, τ = 0,1 s, p = 75% oraz n = 16. Czas wynosi 1,6 s, droga 8 mm, średnie położenie 4 mm, wariancja 3 mm², odchylenie standardowe √3 mm ≈ 1,73205 mm, a √⟨x²⟩ = √19 mm ≈ 4,35890 mm. v = 2,5 mm/s i D = 0,9375 mm²/s. Dla porównania przy p = 50% średnia wynosi 0, σ = 2 mm, D = 1,25 mm²/s, a droga nadal 8 mm. Przy p = 100% każda realizacja kończy się w x = 8 mm, rozrzut i D są zerowe, a droga pozostaje taka sama.

Przykład do porównania

To stały przykład obliczeniowy dla warunków podanych w podpisie. Zmiana ustawień modelu nie zmienia tej tabeli.

Próba: ℓ = 0,5 mm, τ = 0,1 s, p = 75%, n = 16
Wielkość Wartość
Czas t = nτ 1,6 s
Droga nℓ 8 mm
Średnie położenie 4 mm
Wariancja σ² 3 mm²
Odchylenie standardowe σ 1,73205 mm
Pierwiastek √⟨x²⟩ 4,35890 mm
Prędkość dryfu v 2,5 mm/s
Współczynnik D 0,9375 mm²/s
Ustaw doświadczenie
0

Porównaj swoje próby

Zapisz ustawienia i odczyty, zmień jeden parametr i zapisz kolejną próbę. To wyniki modelu. Tabela pozostaje na tej stronie do jej zamknięcia; możesz pobrać ją jako CSV. Wyczyszczenie tabeli możesz cofnąć do chwili zapisania nowej próby.

Brak zapisanych prób. Możesz porównać do 20 prób.

Jak działa ten model?

Pionek startuje w x = 0. Co czas τ przesuwa się o +ℓ z prawdopodobieństwem p albo o −ℓ z prawdopodobieństwem 1 − p. Wszystkie decyzje są niezależne. Suwak czasu w tym doświadczeniu liczy kroki n; fizyczny czas t = nτ odczytasz pod wykresem. Odtwarzanie pokazuje kolejne n w przyspieszonym tempie, a nie w rzeczywistych sekundach.

Słupki nie są trajektorią ani losową próbką. Pokazują dokładne prawdopodobieństwa wszystkich dozwolonych położeń po wybranej liczbie kroków. Po k krokach w prawo i n − k w lewo położenie wynosi x = (2k − n)ℓ. Prawdopodobieństwo tego wyniku to liczba odpowiednich kolejności pomnożona przez pᵏ(1 − p)ⁿ⁻ᵏ. Przy n = 0 jedynym wynikiem jest x = 0, z prawdopodobieństwem 1.

Ustaw p = 50% i n = 4. Otrzymasz pięć położeń z wagami 1, 4, 6, 4, 1 podzielonymi przez 16. Do środka prowadzi sześć kolejności, a do każdego skrajnego końca tylko jedna. W skończonej serii rzutów monetą histogram zazwyczaj nie będzie dokładnie równy tym wagom. Tutaj nie losujemy danych, dzięki czemu możesz sprawdzić rachunek bez szumu próby.

Droga każdej realizacji wynosi nℓ. Średnia położeń to n(2p − 1)ℓ. Wariancja, czyli średni kwadrat odchylenia od tej średniej, wynosi 4np(1 − p)ℓ². Odchylenie standardowe σ jest pierwiastkiem z wariancji. Zielona linia zaznacza średnią, a pomarańczowy odcinek średnią ±σ. Ten odcinek nie obejmuje wszystkich możliwych wyników i nie jest przedziałem ufności dla średniej.

Przy p = 50% średnia jest zerowa, a σ = ℓ√n. Droga rośnie proporcjonalnie do n, lecz szerokość tylko jak √n. Porównaj n = 4, 16 i 64: liczba kroków za każdym razem rośnie czterokrotnie, a σ dwukrotnie. Osie dopasowują się do parametrów; rozmiar rysunku w pikselach nie zastępuje odczytu jednostek.

Przy p różnym od 50% chmura także się przesuwa. Wtedy √⟨x²⟩ zawiera zarówno wariancję, jak i kwadrat średniej: √⟨x²⟩ = √(σ² + ⟨x⟩²). Dzieląc średnią przez t otrzymujemy v = (2p − 1)ℓ/τ. Z wariancji σ² = 2Dt wynika D = 2p(1 − p)ℓ²/τ. To współczynnik rozprzestrzeniania wokół średniej. Nie wyznaczaj go z samego ⟨x²⟩ przy niezerowym dryfie.

Przy p = 0% albo 100% wszystkie realizacje są jednakowe. Rozrzut i D wynoszą zero, chociaż droga i wartość położenia rosną. Przy n = 0 rozrzut też jest zerowy, ale parametry v i D opisują nadal reguły kolejnych kroków; nie są obliczane przez niedozwolone dzielenie 0/0.

Zapisz do notatnika próby dla n = 16 przy p = 50%, 75% i 100%, zachowując ℓ = 0,5 mm oraz τ = 0,1 s. Porównaj średnią, σ i drogę. Następnie podwój tylko τ: rozkład po tej samej liczbie kroków pozostanie identyczny, lecz czas wzrośnie dwukrotnie, a v i D zmaleją dwukrotnie. W rzeczywistym doświadczeniu długość i czas mikroskopowego kroku nie muszą być niezależnymi pokrętłami.

Założenia i granice

  • Jednowymiarowe, niezależne kroki o dokładnie tej samej długości i jednakowych odstępach czasu. p jest stałe w całej próbie; nie ma ścian, pamięci kroków ani oddziaływań między cząstkami.
  • To dokładny model dyskretny dla n od 0 do 128, a nie losowanie pojedynczej realizacji ani symulacja zderzeń cząsteczek cieczy. Ułamkowe kroki nie należą do modelu.
  • D = 2p(1 − p)ℓ²/τ wyznaczamy z centralnej wariancji. Przybliżenie ciągłego równania dyfuzji wymaga dodatkowo odpowiednio dużych skal; rozkład dyskretny nadal ma ograniczony zasięg i dozwolone parzystością położenia.
  • Odległość RMS, odchylenie standardowe, średnie położenie i droga są osobnymi wielkościami. Wyniki zespołu nie mówią, że każda cząstka osiągnie wskazaną odległość.

Sprawdź samodzielnie

Dla ℓ = 0,5 mm, τ = 0,1 s, p = 75% i n = 16 wyznacz średnią, wariancję, σ, √⟨x²⟩, drogę i czas. Co zmieni się po zwiększeniu p do 100%?

Sprawdź rozwiązanie

Średnia wynosi 16·(2·0,75 − 1)·0,5 mm = 4 mm. Wariancja to 4·16·0,75·0,25·0,5² = 3 mm², a σ = √3 mm ≈ 1,73205 mm. √⟨x²⟩ = √(3 + 16) mm = √19 mm ≈ 4,35890 mm. Droga wynosi 8 mm, a czas 1,6 s. Prędkość dryfu v = 2,5 mm/s, D = 0,9375 mm²/s; sprawdzenie 2Dt daje 3 mm². Przy p = 100% średnia i √⟨x²⟩ rosną do 8 mm, ale σ, wariancja i D spadają do zera. Droga i czas się nie zmieniają.

Podstawy fizyczne

Nie znalazłeś szukanego materiału? Napisz do nas — pomóż nam rozwijać Fizykę dla każdego.