v2.0.9817.33678
Fizyka dla każdego
Wzmacniacze operacyjne: sprzężenie, bilans prądu i granice modelu · 1 min czytania

Czy zamienione wejścia nadal tworzą wtórnik?

Opublikowano: 17.11.2026
Wyślij link e-mailem Własna poczta Komentarze: 0

Oceń ten artykuł: od 1 do 5 gwiazdek
(0 głosów) . Jeszcze nie oddano głosów.

Kliknij gwiazdkę, aby od razu oddać ocenę. Klawiaturą wybierz gwiazdkę klawiszem Tab i naciśnij Enter lub spację. Jeden głos na materiał z danej przeglądarki.

W układzie I wejście + otrzymuje stałe 0,600 V, a wyjście jest połączone z wejściem −. W układzie II sygnał 0,600 V doprowadzono do wejścia −, a wyjście do wejścia +. W obu układach wzmocnienie otwartej pętli wynosi A = 100, prądy wejść są zerowe, a zakres wyjścia to ±4,00 V. Wyznacz algebraiczny punkt pracy liniowego modelu. Następnie dla każdego układu rozważ mały dodatni wzrost wyjścia przy niezmienionym sygnale. Czy odpowiedź wzmacniacza przeciwdziała temu wzrostowi? Załóż prostą dynamikę jednobiegunową, bez dodatkowych opóźnień.

Pokaż rozwiązanieUkryj rozwiązanie
Wskazówka

W pierwszym układzie różnica wejść to 0,600 V − uwy, w drugim uwy − 0,600 V. Istnienie algebraicznego rozwiązania nie rozstrzyga o jego stabilności.

Rozwiązanie

1. Dwa rozwiązania algebraiczne

Dla układu I mamy uwy = 100(0,600 − uwy), czyli 101 uwy = 60,0 V i uwy ≈ 0,59406 V. Dla układu II mamy uwy = 100(uwy − 0,600), czyli 99 uwy = 60,0 V i uwy ≈ 0,60606 V. Obie liczby mieszczą się między granicami. Samo sprawdzenie zakresu nie wystarcza.

2. Sprawdzamy reakcję na zaburzenie

W układzie I dodatni wzrost wyjścia zwiększa u₋ i zmniejsza różnicę wejść. Wzmacniacz wymusza korektę w dół. Przy założonej prostej dynamice jest to stabilna praca z ujemnym sprzężeniem.

W układzie II dodatni wzrost wyjścia zwiększa u₊ i zwiększa różnicę wejść. Odpowiedź idzie w tę samą stronę i wzmacnia zaburzenie. Punkt 0,60606 V jest niestabilny; w praktycznym starcie w tym modelu drobne odchylenie kieruje układ ku jednej z granic.

3. Sprawdzenie przez model czasowy

Dla dodatniej stałej czasowej τ przyjmijmy τ duwy/dt = A(u₊ − u₋) − uwy. Odchylenie δ od punktu pracy spełnia w układzie I równanie τ dδ/dt = −101δ, a w B τ dδ/dt = +99δ. Pierwsze zanika, drugie narasta. Dla układu II nie znamy końcowego znaku wyjścia bez warunku początkowego. Stosowanie reguły równości wejść bez sprawdzenia sprzężenia ukryłoby tę różnicę.

Powiązana teoria

Wzmacniacz operacyjny: co wyrównuje napięcia wejściowe?

Dalsza lektura

Materiał referencyjny

Najpierw spróbuj samodzielnie. Zapisz dane, wybierz prawa fizyczne i sprawdź jednostki. Przejdź do zadań ze sprawdzaniem odpowiedzi »

Ostatnie materiały autora

Wszystkie materiały autora »

Komentarze (0)

Nie ma jeszcze opublikowanych komentarzy. Rozpocznij rozmowę o tym materiale.

Dodaj komentarz

Możesz komentować jako gość lub zalogować się, aby użyć danych konta. Utwórz konto

Emotikony

Zaznacz tekst i wybierz formatowanie lub użyj Ctrl/Cmd+B, I, U w polu komentarza. Znaczniki HTML nie są wykonywane.

Wybór wszystkich komentarzy obejmuje odpowiedzi. Powiadomienia wymagają potwierdzenia adresu; zrezygnujesz z nich przez link w wiadomości.

← Wróć do działu: Zadania Do góry ↑
Nie znalazłeś szukanego materiału? Napisz do nas — pomóż nam rozwijać Fizykę dla każdego.