v2.0.9817.33678
Fizyka dla każdego
Manewry orbitalne: impulsy, energia i spotkanie · 1 min czytania

Bilans energii satelity o znanej masie

Opublikowano: 17.11.2026
Wyślij link e-mailem Własna poczta Komentarze: 0

Oceń ten artykuł: od 1 do 5 gwiazdek
(0 głosów) . Jeszcze nie oddano głosów.

Kliknij gwiazdkę, aby od razu oddać ocenę. Klawiaturą wybierz gwiazdkę klawiszem Tab i naciśnij Enter lub spację. Jeden głos na materiał z danej przeglądarki.

Modelowy satelita o masie 1200 kg przechodzi z koła r₁ = 10000 km na koło r₂ = 20000 km w polu μ = 400000 km³/s². Masę traktuj jako stałą na potrzeby porównania energii mechanicznej. Oblicz energię właściwą obu kół i elipsy, zmiany energii w każdym impulsie oraz całkowity przyrost energii satelity w dżulach. Czy wynik mówi, ile paliwa zużyto?

Pokaż rozwiązanieUkryj rozwiązanie
Wskazówka

Najpierw ε = −μ/(2a). Na kołach podstaw a = r, na elipsie a = (r₁ + r₂)/2. 1 km²/s² to 10⁶ J/kg.

Rozwiązanie

1. Trzy poziomy energii

Na pierwszym kole ε₁ = −20 MJ/kg. Elipsa ma a = 15000 km, więc εt = −40/3 MJ/kg ≈ −13,33333 MJ/kg. Na drugim kole ε₂ = −10 MJ/kg.

2. Różnice w impulsach

\Delta\varepsilon_1=-\frac{40}{3}-(-20)=\frac{20}{3}\ \mathrm{MJ/kg},\qquad \Delta\varepsilon_2=-10-\left(-\frac{40}{3}\right)=\frac{10}{3}\ \mathrm{MJ/kg}.

Suma wynosi +10 MJ/kg. W swobodnym przelocie nie powstaje dodatkowa zmiana ε. Rysunek geometryczny pozwala przypisać pierwszą różnicę do A, drugą do B:

Dwa koła o wspólnym środku i styczna półelipsa. Impuls A wprowadza statek na elipsę, impuls B na koło docelowe. Ciało centralne leży w ognisku elipsy.
A oznacza początek przelotu, B jego koniec. Rysunek pokazuje kolejność i styczność torów, nie skalę liczbowych danych każdego zadania. Powiększ rysunek.

3. Wracamy do energii całego satelity

1200 kg · 10·10⁶ J/kg = 1,20·10¹⁰ J = 12,0 GJ. Na impulsy przypada odpowiednio 8,0 GJ i 4,0 GJ zmiany energii mechanicznej przy przyjętej stałej masie.

To nie energia chemiczna zużytego paliwa. Do jej wyznaczenia potrzebne byłyby m.in. własności napędu, masa wyrzucana przez silnik i bilans całego układu z gazami wylotowymi. Założenie stałej masy jest tu narzędziem porównania stanów orbitalnych, a nie modelem spalania.

Powiązana teoria

Manewr orbitalny: przyrost energii i koszt Δv

Dalsza lektura

Materiał referencyjny

Najpierw spróbuj samodzielnie. Zapisz dane, wybierz prawa fizyczne i sprawdź jednostki. Przejdź do zadań ze sprawdzaniem odpowiedzi »

Ostatnie materiały autora

Wszystkie materiały autora »

Komentarze (0)

Nie ma jeszcze opublikowanych komentarzy. Rozpocznij rozmowę o tym materiale.

Dodaj komentarz

Możesz komentować jako gość lub zalogować się, aby użyć danych konta. Utwórz konto

Emotikony

Zaznacz tekst i wybierz formatowanie lub użyj Ctrl/Cmd+B, I, U w polu komentarza. Znaczniki HTML nie są wykonywane.

Wybór wszystkich komentarzy obejmuje odpowiedzi. Powiadomienia wymagają potwierdzenia adresu; zrezygnujesz z nich przez link w wiadomości.

← Wróć do działu: Zadania Do góry ↑
Nie znalazłeś szukanego materiału? Napisz do nas — pomóż nam rozwijać Fizykę dla każdego.