v2.0.9817.33678
Fizyka dla każdego
Manewry orbitalne: impulsy, energia i spotkanie · 1 min czytania

Wysokość nad Ziemią nie zastępuje promienia orbity

Opublikowano: 17.11.2026
Wyślij link e-mailem Własna poczta Komentarze: 0

Oceń ten artykuł: od 1 do 5 gwiazdek
(0 głosów) . Jeszcze nie oddano głosów.

Kliknij gwiazdkę, aby od razu oddać ocenę. Klawiaturą wybierz gwiazdkę klawiszem Tab i naciśnij Enter lub spację. Jeden głos na materiał z danej przeglądarki.

W uproszczonym modelu Ziemi przyjmij R = 6400 km i μ = 398600 km³/s². Satelita przechodzi z wysokości h₁ = 600 km na h₂ = 35600 km. Wyznacz promienie, półoś transferu i oba impulsy. Oblicz też szybkość startową, jaką błędnie przewidziałoby podstawienie 600 km zamiast r₁, i oceń ten wynik.

Pokaż rozwiązanieUkryj rozwiązanie
Wskazówka

Dodaj R do każdej wysokości przed wyznaczeniem a i szybkości. W zadaniu nie wymagamy, by końcowy okres był dokładnie równy dobie; duża wysokość sama nie definiuje orbity geostacjonarnej.

Rozwiązanie

1. Zmieniamy punkt odniesienia odległości

r₁ = 6400 + 600 = 7000 km, r₂ = 6400 + 35600 = 42000 km. Stąd a = 24500 km. W polu centralnym odległości we wzorach mierzy się od środka Ziemi, nie od powierzchni.

Dwa koła o wspólnym środku i styczna półelipsa. Impuls A wprowadza statek na elipsę, impuls B na koło docelowe. Ciało centralne leży w ognisku elipsy.
A oznacza początek przelotu, B jego koniec. Rysunek pokazuje kolejność i styczność torów, nie skalę liczbowych danych każdego zadania. Powiększ rysunek.

2. Odejmujemy szybkości w miejscach impulsów

Na kołach v₁ ≈ 7,54605 km/s i v₂ ≈ 3,08066 km/s. Dla a = 24500 km na elipsie otrzymujemy vA ≈ 9,88010 km/s i vB ≈ 1,64668 km/s. Zatem:

\Delta v_1\approx+2{,}33405\ \mathrm{km/s},\qquad \Delta v_2\approx+1{,}43398\ \mathrm{km/s},\qquad \Delta v_{\mathrm{razem}}\approx3{,}76803\ \mathrm{km/s}.

3. Wykrywamy błąd odległości

Niepoprawny rachunek √(398600/600) daje około 25,77466 km/s zamiast 7,54605 km/s. Używa on promienia mniejszego od promienia Ziemi i w dodatku stosuje model zewnętrznego pola tam, gdzie nie wolno go użyć. Nie jest szybkością satelity 600 km nad powierzchnią.

Wyniki manewru dotyczą idealnych orbit w jednej płaszczyźnie. Nie obejmują startu rakiety ani zmiany nachylenia. Do nazwania orbity geostacjonarną potrzebny jest właściwy okres, kołowość, płaszczyzna równika i zgodny zwrot obiegu — sama wysokość nie wystarcza.

Powiązana teoria

Transfer Hohmanna: dwa impulsy między kołowymi orbitami

Dalsza lektura

Materiał referencyjny

Najpierw spróbuj samodzielnie. Zapisz dane, wybierz prawa fizyczne i sprawdź jednostki. Przejdź do zadań ze sprawdzaniem odpowiedzi »

Ostatnie materiały autora

Wszystkie materiały autora »

Komentarze (0)

Nie ma jeszcze opublikowanych komentarzy. Rozpocznij rozmowę o tym materiale.

Dodaj komentarz

Możesz komentować jako gość lub zalogować się, aby użyć danych konta. Utwórz konto

Emotikony

Zaznacz tekst i wybierz formatowanie lub użyj Ctrl/Cmd+B, I, U w polu komentarza. Znaczniki HTML nie są wykonywane.

Wybór wszystkich komentarzy obejmuje odpowiedzi. Powiadomienia wymagają potwierdzenia adresu; zrezygnujesz z nich przez link w wiadomości.

← Wróć do działu: Zadania Do góry ↑
Nie znalazłeś szukanego materiału? Napisz do nas — pomóż nam rozwijać Fizykę dla każdego.