v2.0.9817.33678
Fizyka dla każdego
Akustyka: impedancja, odbicie i pomiar fali · 1 min czytania

Przejście do mniejszej impedancji odwraca ciśnienie odbite

Opublikowano: 17.11.2026
Wyślij link e-mailem Własna poczta Komentarze: 0

Oceń ten artykuł: od 1 do 5 gwiazdek
(0 głosów) . Jeszcze nie oddano głosów.

Kliknij gwiazdkę, aby od razu oddać ocenę. Klawiaturą wybierz gwiazdkę klawiszem Tab i naciśnij Enter lub spację. Jeden głos na materiał z danej przeglądarki.

Fala biegnie z płynu o z₁ = 1500 Pa·s/m do płynu o z₂ = 500 Pa·s/m. Na granicy pi = 0,900 Pa · cos(ωt). W modelu jednej bezstratnej, płaskiej granicy oblicz Pr, Pt, Ui, Ur i Ut. Która wielkość zmienia fazę przy odbiciu: ciśnienie czy składowa prędkości?

Pokaż rozwiązanieUkryj rozwiązanie
Wskazówka

rp jest teraz ujemne. Zachowaj oba minusy w Ur = −Pr/z₁, zanim określisz zwrot prędkości.

Rozwiązanie

1. Mniejsza impedancja daje ujemny współczynnik ciśnienia

r_p=\frac{500-1500}{500+1500}=-\frac12,\qquad t_p=\frac12.

Pr = −0,450 Pa, a Pt = 0,450 Pa. Fizyczna amplituda ciśnienia odbitego jest dodatnia i wynosi 0,450 Pa; minus koduje fazę π względem padającego. W chwili największego dodatniego pi odbite zaburzenie jest rozrzedzeniem.

2. Prędkości na granicy dodają się

U_i=\frac{0{,}900\ \mathrm{Pa}}{1500\ \mathrm{Pa\,s/m}}=0{,}000600\ \mathrm{m/s}=0{,}600\ \mathrm{mm/s}.

U_r=-\frac{-0{,}450\ \mathrm{Pa}}{1500\ \mathrm{Pa\,s/m}}=0{,}000300\ \mathrm{m/s}=0{,}300\ \mathrm{mm/s}.

U_t=\frac{0{,}450\ \mathrm{Pa}}{500\ \mathrm{Pa\,s/m}}=0{,}000900\ \mathrm{m/s}=0{,}900\ \mathrm{mm/s}.

W ostatnich równościach wyniki w m/s przeliczono na mm/s. Warunki graniczne dają 0,900 − 0,450 = 0,450 Pa i 0,600 + 0,300 = 0,900 mm/s.

3. Fazę trzeba przypisać do konkretnej wielkości

Odbite ciśnienie jest przeciwne w fazie do padającego. Natomiast składowa prędkości odbitej w tej samej osi jest zgodna w fazie z padającą: ru = +1/2. Nie ma sprzeczności — dla fali wracającej w lewo relacja między ciśnieniem a prędkością zawiera minus.

Gdy z₂ stopniowo maleje do zera, ciśnienie całkowite na granicy dąży do zera, a prędkość do dwukrotności Ui. Obliczony przypadek jest skończonym przykładem tego samego zachowania, a nie granicą całkowitego odbicia.

Powiązana teoria

Odbicie dźwięku: skąd biorą się znaki ciśnienia i prędkości?

Dalsza lektura

Materiał referencyjny

Najpierw spróbuj samodzielnie. Zapisz dane, wybierz prawa fizyczne i sprawdź jednostki. Przejdź do zadań ze sprawdzaniem odpowiedzi »

Ostatnie materiały autora

Wszystkie materiały autora »

Komentarze (0)

Nie ma jeszcze opublikowanych komentarzy. Rozpocznij rozmowę o tym materiale.

Dodaj komentarz

Możesz komentować jako gość lub zalogować się, aby użyć danych konta. Utwórz konto

Emotikony

Zaznacz tekst i wybierz formatowanie lub użyj Ctrl/Cmd+B, I, U w polu komentarza. Znaczniki HTML nie są wykonywane.

Wybór wszystkich komentarzy obejmuje odpowiedzi. Powiadomienia wymagają potwierdzenia adresu; zrezygnujesz z nich przez link w wiadomości.

← Wróć do działu: Zadania Do góry ↑
Nie znalazłeś szukanego materiału? Napisz do nas — pomóż nam rozwijać Fizykę dla każdego.