v2.0.9818.20647
Fizyka dla każdego

Rankingi materiałów

Odkrywaj popularne opracowania oraz ostatnio dodane i zmienione publikacje.

Odsłony nie oznaczają liczby unikalnych osób. Oceny mają skalę 1–5; przy jednakowej średniej wyżej jest materiał z większą liczbą głosów.

Materiały: 1999 · strona 136 z 167.

2 odsłon · bez ocen

O jeden procent cieplejsze źródło: o ile rośnie emisja?

Idealizowane ciało czarne o temperaturze T wysyła strumień 238 W/m². Temperatura absolutna rośnie o 1%, a pozostałe warunki nie zmieniają się. a) Oblicz czynnik zmiany strumienia. b) Oblicz nowy strumień. c) Porównaj wynik z liniowym przybliżeniem 4% i wyjaśnij, dlaczego nie należy liczyć procentów na stopniach Celsjusza.

Opublikowano w: Bilans radiacyjny planety: odbicie, emisja i czas odpowiedzi Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — O jeden procent cieplejsze źródło: o ile rośnie emisja?

2 odsłon · bez ocen

Dobór odbiornika: duże napięcie nie musi dawać dużej mocy

Model generatora ma α = 0,040 V/K i R = 3,00 Ω. Temperatury jego powierzchni są utrzymywane na 350 K i 300 K, niezależnie od obciążenia. Oblicz I, U i P dla Rₗ = 1,00 Ω, 3,00 Ω oraz 9,00 Ω. Wyznacz największą moc i sprawdź oba przypadki graniczne: odbiornik odłączony i idealne zwarcie. Wszystkie parametry są modelowe i stałe; nie jest to instrukcja zwierania fizycznego modułu.

Opublikowano w: Termoelektryczność: termopara, generator i chłodzenie Peltiera Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Dobór odbiornika: duże napięcie nie musi dawać dużej mocy

2 odsłon · bez ocen

Chłodziarka Peltiera: co chłodzi, co grzeje i jak policzyć COP?

Po zasileniu modułu termoelektrycznego jedna strona może odbierać ciepło od chłodzonego przedmiotu. Większy prąd nie zawsze pomaga: transport Peltiera rośnie liniowo z prądem, lecz grzanie Joule’a rośnie z jego kwadratem. Policzymy wszystkie składniki, a następnie sprawdzimy, czy radiator potrafi utrzymać założoną temperaturę.

Opublikowano w: Termoelektryczność: termopara, generator i chłodzenie Peltiera Komentarze (0) Czytaj więcej » — Chłodziarka Peltiera: co chłodzi, co grzeje i jak policzyć COP?

2 odsłon · bez ocen

Termopara: ogrzane zaciski i pozorny spadek temperatury

Modelowa termopara ma stałą czułość α = 42 µV/K, zdefiniowaną dla wskazanej biegunowości. Woltomierz o pomijalnym obciążeniu pokazuje U = 2,94 mV, a oba zaciski odniesienia mają 22°C. Oblicz temperaturę końca pomiarowego. Następnie zaciski ogrzewają się do 27°C, podczas gdy badany koniec zachowuje temperaturę. Jakie będzie napięcie? Co pokaże algorytm, który nadal używa 22°C? Pozostałe błędy pomijamy.

Opublikowano w: Termoelektryczność: termopara, generator i chłodzenie Peltiera Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Termopara: ogrzane zaciski i pozorny spadek temperatury

2 odsłon · bez ocen

Nieliniowa termopara: dlaczego nie dodajemy temperatur po odczycie z tabeli?

W modelu dydaktycznym E(θ) = aθ + bθ², gdzie θ jest wartością liczbową temperatury w °C, a = 0,040 mV i b = 0,000020 mV. Funkcja odnosi napięcie do 0°C i obowiązuje dla 0 ≤ θ ≤ 200. Mierzymy U = 5,232 mV przy θᵣ = 30. Wyznacz θₘ. Sprawdź też algorytm, który rozwiązuje E(θ*) = U, a następnie podaje θ* + 30. O ile różnią się wyniki? Dane są syntetyczne i nie opisują oznaczonego typu termopary.

Opublikowano w: Termoelektryczność: termopara, generator i chłodzenie Peltiera Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Nieliniowa termopara: dlaczego nie dodajemy temperatur po odczycie z tabeli?

2 odsłon · bez ocen

Czy wejście woltomierza zmienia wynik termopary?

Modelowa para ma α = 40 µV/K i rezystancję całego toru Rₛ = 200 Ω. Końcówka ma 80°C, a oba zaciski odniesienia 25°C. Porównaj wskazania woltomierzy o rezystancjach wejściowych Rᵥ = 1,00 MΩ oraz Rᵥ = 10,0 kΩ. Oblicz napięcia i temperatury wyznaczone naiwnie ze wzoru Tₘ = Tᵣ + U/α. Temperatura odniesienia jest znana dokładnie; pomijamy prądy polaryzacji, offset oraz zmianę temperatur przez bardzo małe prądy pomiarowe. Który błąd usuwa poprawka (Rₛ + Rᵥ)/Rᵥ, a którego nie usunie?

Opublikowano w: Termoelektryczność: termopara, generator i chłodzenie Peltiera Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Czy wejście woltomierza zmienia wynik termopary?

2 odsłon · bez ocen

Dwa przyspieszenia prowadzą na wolniejszą orbitę

Statek przechodzi transferem Hohmanna z koła r₁ = 10000 km na koło r₂ = 20000 km. Przyjmij μ = 400000 km³/s². Oblicz cztery szybkości: przed i po pierwszym impulsie oraz przed i po drugim. Podaj znaki obu Δv i ich łączny koszt. Czy sama różnica końcowej i początkowej szybkości da ten koszt?

Opublikowano w: Manewry orbitalne: impulsy, energia i spotkanie Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Dwa przyspieszenia prowadzą na wolniejszą orbitę

2 odsłon · bez ocen

Wysokość nad Ziemią nie zastępuje promienia orbity

W uproszczonym modelu Ziemi przyjmij R = 6400 km i μ = 398600 km³/s². Satelita przechodzi z wysokości h₁ = 600 km na h₂ = 35600 km. Wyznacz promienie, półoś transferu i oba impulsy. Oblicz też szybkość startową, jaką błędnie przewidziałoby podstawienie 600 km zamiast r₁, i oceń ten wynik.

Opublikowano w: Manewry orbitalne: impulsy, energia i spotkanie Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Wysokość nad Ziemią nie zastępuje promienia orbity

2 odsłon · bez ocen

Porównanie gwiazdy i trójkąta przy 400 V

Trzy jednakowe rezystory R=80 Ω łączymy w myślowym doświadczeniu raz w gwiazdę, raz w trójkąt, przy symetrycznym napięciu liniowym 400 V. a) Wyznacz napięcie i prąd fazowy każdego połączenia. b) Znajdź prąd liniowy. c) Porównaj moce całkowite. To rachunek idealny, nie instrukcja pracy przy sieci.

Opublikowano w: Prąd trójfazowy: gwiazda, trójkąt, moc i bilans prądów Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Porównanie gwiazdy i trójkąta przy 400 V

2 odsłon · bez ocen

Gwiazdowy zestaw oporników: prąd i łączna moc

Trzy jednakowe oporniki R=40 Ω tworzą symetryczny odbiornik gwiazdowy. Napięcie skuteczne między przewodami liniowymi wynosi 400 V. a) Oblicz napięcie jednej gałęzi. b) Oblicz prąd jednej gałęzi i prąd liniowy. c) Oblicz moc czynną całego zestawu, zakładając czysto rezystancyjne oporniki. d) Sprawdź wynik, korzystając na dwa sposoby z danych liniowych i fazowych.

Opublikowano w: Prąd trójfazowy: gwiazda, trójkąt, moc i bilans prądów Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Gwiazdowy zestaw oporników: prąd i łączna moc

2 odsłon · bez ocen

Układ afokalny: luneta, powiększenie kątowe i szerokość wiązki

Luneta ustawiona na odległy przedmiot może wypuszczać wiązkę równoległą, chociaż zmienia pozorną wielkość oglądanego obiektu. Zobaczymy, jak zerowa zdolność skupiająca współistnieje z powiększeniem kątowym i zmianą średnicy wiązki.

Opublikowano w: Układy oddzielonych soczewek: obrazowanie, lunety i pomiar Komentarze (0) Czytaj więcej » — Układ afokalny: luneta, powiększenie kątowe i szerokość wiązki

2 odsłon · bez ocen

Nie znalazłeś szukanego materiału? Napisz do nas — pomóż nam rozwijać Fizykę dla każdego.