Zgłoś komentarz

Zgłoszenie przeczyta moderator. Jego treść pozostaje prywatna.

Stanisław

Zrozumieć STW Ebook "Gorset Einsteina" to wędrówka przez Wszechświat poczynając od Wielkiego Wybuchu Wielki Wybuch gęsta gorąca osobliwość, która daje początek wszystkiemu energii, materii, oddziaływaniom, przestrzeni i czasu oraz innym jeszcze na obecnym etapie niezbadanym formom istnienia Wszechświata. Powszechnie uznany model prawdopodobnych narodzin Wszechświata. Wyobraźmy sobie, że z osobliwości tej w początkowym stadium ewolucji wszechświata powstaje tylko jeden obiekt materialny z wysoko rozwiniętą na nim cywilizacją i zadajmy pytanie, czy zamieszkujący go osobnicy mogą śledzić jego zachowanie w otoczeniu (energii, przestrzeni)? Odpowiedź musi jednoznacznie brzmieć nie, ponieważ nie mogą odnieś względem, czego badać zachowanie się zamieszkiwanego przez nich obiektu. Niemożliwym a raczej pozbawionym sensu byłoby także twierdzić, że obiekt ich jest w ruchu, lub spoczywa. Mogą jedynie badać zachowania i relacje zachodzące na samym obiekcie a także chronologicznie porządkować występujące na nim zdarzenia. Wyobraźmy sobie ponownie wszechświat, który w kolejnym etapie swojego rozwoju stanowią nie jeden, lecz tylko dwa obiekty materialne z własnymi wysoko rozwiniętymi cywilizacjami Obserwatorzy świata nauki obu cywilizacji pilnie wsłuchują się w otoczenie z nadzieją, że dotrą do nich sygnały pochodzące z innych obiektów. Po pewnym czasie dostrzegają się wzajemnie nie bezpośrednio (wzrokowo), lecz za pomocą swoich radioteleskopów, jako odległe sąsiednie obiekty. Metodami pomiarowymi próbują określić swoje wzajemne relacje czasoprzestrzenne, jak odległy jest sąsiedni obiekt oraz czy wzajemnie zbliżają się do siebie, oddalają, czy też pozostają w stałej odległości. Każda grupa obserwatorów ma własny wzorzec czasu bazujący na bardzo dokładnych zegarach atomowych zbudowanych na bazie tego samego pierwiastka. Do pomiaru długości – odległości obserwatorzy obu obiektów stosują tą samą metodykę pomiaru radarowego, dla której sygnał pomiarowy s w każdym układzie ma stałą wartość prędkości c. Zakładają także, że prędkość sygnału pomiarowego w próżni c jest niezmienna w warunkach otoczenia danego obiektu jak również w przestrzeni pomiędzy obiektami. Załóżmy dodatkowo, że obiekty te są identyczne, co do wielkości, budowy i struktury. Ponieważ rozważamy stadium wszechświata, w którym istnieją tylko dwa obiekty, obiekty te wzajemnie oddziałują na siebie i swoje otoczenie identycznie, także otoczenie oddziałuje na nie identycznie. Oznacza to, że na obu obiektach panują identyczne warunki. Nie ma, więc najmniejszych podstaw ani uzasadnienia, aby twierdzić, że takie samo zjawisko (na bazie, którego zbudowany jest zegar) zachodzące na jednym obiekcie zachodzi inaczej na drugim obiekcie. Zegary atomowe wykonane na bazie tego samego pierwiastka na obu obiektach chodzą identycznie – czas na obu obiektach płynie tak samo niezależnie, z jaką prędkością stałą czy zmienną obiekty te poruszają się względem siebie. Jak zsynchronizować zegary na obu obiektach oraz inne zagadnienia związane z relatywistycznymi efektami opisuje „Gorset Einsteina”