v2.0.9818.1161
Fizyka dla każdego
Kwantowy oscylator harmoniczny: lokalizacja, stany i wzbudzenie · 1 min czytania

Dozwolone przejścia: parzystość nie daje całej odpowiedzi

Opublikowano: 17.11.2026
Wyślij link e-mailem Własna poczta Komentarze: 0

Oceń ten artykuł: od 1 do 5 gwiazdek
(0 głosów) . Jeszcze nie oddano głosów.

Kliknij gwiazdkę, aby od razu oddać ocenę. Klawiaturą wybierz gwiazdkę klawiszem Tab i naciśnij Enter lub spację. Jeden głos na materiał z danej przeglądarki.

Idealny oscylator ma ℏω = 0,120 eV. Pole działa przez H′(t) = −qℰ(t)x. W pierwszym rzędzie słabego wzbudzenia porównaj |⟨1|x|0⟩|² oraz |⟨3|x|2⟩|² i ich stosunek. Sprawdź osobno 0 → 2 i 0 → 3. Oblicz częstotliwość oraz długość fali w próżni fotonu rezonansowego dla dozwolonego przejścia. Czy po zastąpieniu x przez x² przejście 0 → 2 pozostaje zerowe? Użyj h = 6,62607015 · 10⁻³⁴ J·s, 1 eV = 1,602176634 · 10⁻¹⁹ J i c = 299792458 m/s.

Pokaż rozwiązanieUkryj rozwiązanie
Wskazówka

Działaj operatorem na ket początkowy, a dopiero potem wykonuj rzut na stan końcowy. Przy x² występuje dwukrotne podnoszenie, którego nie ma w x.

Rozwiązanie

1. Porównujemy elementy liniowego sprzężenia

x|0⟩ = ℓ|1⟩/√2, więc |⟨1|x|0⟩|² = ℓ²/2. Dla x|2⟩ składowa w |3⟩ ma amplitudę √3ℓ/√2, zatem |⟨3|x|2⟩|² = 3ℓ²/2. Stosunek wynosi 3 przy jednakowych pozostałych czynnikach wzbudzenia. To porównanie siły sprzężenia dla przygotowanych stanów, nie automatyczny stosunek natężeń całej próbki o nieznanych populacjach.

Składowych |2⟩ ani |3⟩ w x|0⟩ nie ma. Oba przejścia 0 → 2 i 0 → 3 znikają w rozpatrywanym rzędzie. Dla 0 → 2 wystarcza argument parzystości; 0 → 3 pokazuje, że sama przeciwna parzystość nie wystarcza do przejścia.

2. Obliczamy częstotliwość i falę

Energia fotonu dozwolonego przejścia to ΔE = 0,120 · 1,602176634 · 10⁻¹⁹ J ≈ 1,92261 · 10⁻²⁰ J. Stąd f = ΔE/h ≈ 2,90 · 10¹³ Hz i λ = c/f ≈ 1,03 · 10⁻⁵ m = 10,3 μm. Częstotliwość f nie jest częstością kołową ω; pominięcie 2π między nimi zmieniłoby wynik.

3. Sprawdzamy inne oddziaływanie

W x²|0⟩ część (ℓ²/2)(a†)²|0⟩ = ℓ²|2⟩/√2 daje ⟨2|x²|0⟩ = ℓ²/√2, czyli nie zero. Moduł kwadratu wynosi ℓ⁴/2. W takim sprzężeniu rezonansowa częstość kołowa dla 0 → 2 wynosi 2ω. Nie porównujemy bezpośrednio wielkości ℓ² i ℓ⁴ jako prawdopodobieństw: operatory mają różne jednostki i wymagają odpowiednich współczynników oddziaływania.

Wynik: stosunek 3; liniowe 0 → 2 i 0 → 3 zerowe w pierwszym rzędzie; foton około 29,0 THz i 10,3 μm; kwadratowe 0 → 2 jest niezerowe.

Powiązana teoria

Co wzbudza oscylator: reguły przejść i granica klasyczna

Dalsza lektura

Materiał referencyjny

Najpierw spróbuj samodzielnie. Zapisz dane, wybierz prawa fizyczne i sprawdź jednostki. Przejdź do zadań ze sprawdzaniem odpowiedzi »

Ostatnie materiały autora

Wszystkie materiały autora »

Komentarze (0)

Nie ma jeszcze opublikowanych komentarzy. Rozpocznij rozmowę o tym materiale.

Dodaj komentarz

Możesz komentować jako gość lub zalogować się, aby użyć danych konta. Utwórz konto

Emotikony

Zaznacz tekst i wybierz formatowanie lub użyj Ctrl/Cmd+B, I, U w polu komentarza. Znaczniki HTML nie są wykonywane.

Wybór wszystkich komentarzy obejmuje odpowiedzi. Powiadomienia wymagają potwierdzenia adresu; zrezygnujesz z nich przez link w wiadomości.

← Wróć do działu: Zadania Do góry ↑
Nie znalazłeś szukanego materiału? Napisz do nas — pomóż nam rozwijać Fizykę dla każdego.