v2.0.9817.33678
Fizyka dla każdego
Efekt Halla: nośniki, pomiar i granice interpretacji · 1 min czytania

Większy prąd: większy sygnał, ale czy ten sam pomiar?

Opublikowano: 17.11.2026
Wyślij link e-mailem Własna poczta Komentarze: 0

Oceń ten artykuł: od 1 do 5 gwiazdek
(0 głosów) . Jeszcze nie oddano głosów.

Kliknij gwiazdkę, aby od razu oddać ocenę. Klawiaturą wybierz gwiazdkę klawiszem Tab i naciśnij Enter lub spację. Jeden głos na materiał z danej przeglądarki.

Przy B₀ = 0,400 T i t = 0,100 mm po pełnym odwracaniu pola i prądu otrzymano: H = −0,400 mV przy |I| = 1,00 mA; H = −0,800 mV przy 2,00 mA; H = −1,400 mV przy 4,00 mA. Opór między stykami prądowymi wynosił kolejno 500 Ω, 500 Ω i 560 Ω. Oblicz H/|I| oraz moce grzania. Czy wyniki wspierają użycie jednej stałej RH dla całej serii? Dla środkowego punktu każdy z czterech surowych odczytów miał niezależną niepewność standardową 0,040 mV. Przyjmij u(t) = 0,002 mm, u(I₀) = 0,010 mA i u(B₀) = 0,002 T, również niezależne. Oblicz u(H) i względną niepewność standardową RH.

Pokaż rozwiązanieUkryj rozwiązanie
Wskazówka

Sygnał należy porównać po podzieleniu przez prąd. Moc to I²R. W czterostanowej kombinacji każdy surowy odczyt ma współczynnik o module 1/4; sumuj wariancje, nie same niepewności.

Rozwiązanie

Ilorazy H/|I| wynoszą kolejno −0,400 Ω, −0,400 Ω i −0,350 Ω. Ostatni moduł jest o 12,5% mniejszy. Przy stałych B₀ i t oznacza to taką samą względną zmianę wyznaczonego |RH|: z 1,00 · 10⁻⁴ do 8,75 · 10⁻⁵ m³/C. Samo odwracanie nie przywróciło stałości parametru.

Moce I²R to 0,500 mW, 2,00 mW i 8,96 mW. Opór oraz znormalizowany sygnał zmieniły się przy największej mocy. Jest to powód, aby sprawdzić temperaturę, powrót do małego prądu, zależność od czasu i kontakty. Dane nie dowodzą samodzielnie, że jedyną przyczyną jest grzanie; nie uzasadniają jednak bezkrytycznego użycia jednego stałego modelu dla całej serii.

Niepewność środkowego punktu

Cztery niezależne wariancje mają mnożnik (1/4)², więc:

u(H)=\sqrt{4\left(\frac{0{,}040\,\mathrm{mV}}4\right)^2}=0{,}020\,\mathrm{mV}.

Względne niepewności wynoszą 0,020/0,800 = 2,50% dla H, 2,00% dla t, 0,50% dla I₀ i 0,50% dla B₀. Ponieważ niezależność podano w treści:

\frac{u(R_H)}{|R_H|}=\sqrt{0{,}0250^2+0{,}0200^2+0{,}0050^2+0{,}0050^2}=0{,}03279\approx3{,}28\%.

Dla środkowego punktu u(RH) ≈ 3,28 · 10⁻⁶ m³/C. To niepewność standardowa w zadanym modelu, nie automatycznie przedział o 95% poziomie ufności. Brak niepewności trzeciego punktu nie pozwala z samej różnicy 12,5% przeprowadzić pełnego testu statystycznego. Nadal możemy wskazać rozbieżność i zaplanować kontrolę, zamiast uznać większy sygnał za lepszy wynik.

Powiązana teoria

Jak wydzielić napięcie Halla z czterech odczytów?

Dalsza lektura

Materiał referencyjny

Najpierw spróbuj samodzielnie. Zapisz dane, wybierz prawa fizyczne i sprawdź jednostki. Przejdź do zadań ze sprawdzaniem odpowiedzi »

Ostatnie materiały autora

Wszystkie materiały autora »

Komentarze (0)

Nie ma jeszcze opublikowanych komentarzy. Rozpocznij rozmowę o tym materiale.

Dodaj komentarz

Możesz komentować jako gość lub zalogować się, aby użyć danych konta. Utwórz konto

Emotikony

Zaznacz tekst i wybierz formatowanie lub użyj Ctrl/Cmd+B, I, U w polu komentarza. Znaczniki HTML nie są wykonywane.

Wybór wszystkich komentarzy obejmuje odpowiedzi. Powiadomienia wymagają potwierdzenia adresu; zrezygnujesz z nich przez link w wiadomości.

← Wróć do działu: Zadania Do góry ↑
Nie znalazłeś szukanego materiału? Napisz do nas — pomóż nam rozwijać Fizykę dla każdego.