v2.0.9817.33678
Fizyka dla każdego
Efekt Halla: nośniki, pomiar i granice interpretacji · 1 min czytania

Poszerzenie czujnika przy stałym prądzie i przy stałym napięciu

Opublikowano: 17.11.2026
Wyślij link e-mailem Własna poczta Komentarze: 0

Oceń ten artykuł: od 1 do 5 gwiazdek
(0 głosów) . Jeszcze nie oddano głosów.

Kliknij gwiazdkę, aby od razu oddać ocenę. Klawiaturą wybierz gwiazdkę klawiszem Tab i naciśnij Enter lub spację. Jeden głos na materiał z danej przeglądarki.

Próbka elektronowa ma n = 1,25 · 10²² m⁻³, ruchliwość μ = 0,100 m²/(V·s), szerokość w = 4,00 mm, grubość t = 0,200 mm i długość l = 20,0 mm. Pole B = +0,400 T. Początkowo płynie I = +10,0 mA. Przyjmij jednorodny model jednego rodzaju nośników i e = 1,60 · 10⁻¹⁹ C. Oblicz początkowe UH i podłużne napięcie Ux. Porównaj skutki dwukrotnego zwiększenia w oraz, osobno, t: najpierw przy tym samym prądzie, potem przy tym samym Ux. Materiał i długość pozostają niezmienione; pomiń wpływ pola na opór.

Pokaż rozwiązanieUkryj rozwiązanie
Wskazówka

Przy stałym prądzie skorzystaj z UH = −IB/(ent). Przy stałym napięciu najpierw wyznacz nowy prąd z oporu R = l/(enμwt). Porównania dotyczą dwóch osobnych zmian geometrii.

Rozwiązanie

Współczynnik Halla wynosi −1/(en) = −5,00 · 10⁻⁴ m³/C. Początkowo:

U_H=-\frac{0{,}0100\cdot0{,}400}{(1{,}60\cdot10^{-19})(1{,}25\cdot10^{22})(2{,}00\cdot10^{-4})}\,\mathrm V=-0{,}0100\,\mathrm V.

Przewodność właściwa σ = enμ = 200 S/m. Opór odcinka l to R = l/(σwt) = 125 Ω, więc Ux = IR = 1,25 V. Ux oznacza spadek potencjału wzdłuż +x; jest innym napięciem niż poprzeczne UH.

Źródło utrzymuje 10,0 mA

Po podwojeniu szerokości opór i Ux maleją dwukrotnie. Dryf oraz Ey również maleją dwukrotnie, ale odległość między brzegami rośnie dwukrotnie. UH pozostaje równe −10,0 mV. Po osobnym podwojeniu grubości szerokość się nie zmienia: UH maleje do −5,00 mV. W obu przypadkach Ux = 0,625 V.

Źródło utrzymuje 1,25 V

Podwojenie któregokolwiek wymiaru przekroju zmniejsza opór o połowę i zwiększa prąd do 20,0 mA. Gdy podwajamy w, grubość we wzorze na UH jest stała, więc dostajemy −20,0 mV. Gdy podwajamy t, dwukrotnie większy prąd i dwukrotnie większa grubość skracają się: UH = −10,0 mV.

Można to sprawdzić bez ponownego liczenia prądu. Przy stałych Ux i l pole podłużne jest stałe, więc dryf −μUx/l i Ey są stałe. Napięcie poprzeczne rośnie wtedy z w, a nie z odwrotnością t. Wnioski pozornie sprzeczne opisują dwa różne sposoby zasilania.

Powiązana teoria

Efekt Halla: który brzeg próbki ma wyższy potencjał?

Dalsza lektura

Materiał referencyjny

Najpierw spróbuj samodzielnie. Zapisz dane, wybierz prawa fizyczne i sprawdź jednostki. Przejdź do zadań ze sprawdzaniem odpowiedzi »

Ostatnie materiały autora

Wszystkie materiały autora »

Komentarze (0)

Nie ma jeszcze opublikowanych komentarzy. Rozpocznij rozmowę o tym materiale.

Dodaj komentarz

Możesz komentować jako gość lub zalogować się, aby użyć danych konta. Utwórz konto

Emotikony

Zaznacz tekst i wybierz formatowanie lub użyj Ctrl/Cmd+B, I, U w polu komentarza. Znaczniki HTML nie są wykonywane.

Wybór wszystkich komentarzy obejmuje odpowiedzi. Powiadomienia wymagają potwierdzenia adresu; zrezygnujesz z nich przez link w wiadomości.

← Wróć do działu: Zadania Do góry ↑
Nie znalazłeś szukanego materiału? Napisz do nas — pomóż nam rozwijać Fizykę dla każdego.