v2.0.9818.20647
Fizyka dla każdego
Indukcyjność wzajemna, połączenia cewek i energia sprzężonego pola · 1 min czytania

Dwa wyniki miernika nie wyznaczają obu indukcyjności własnych

Opublikowano: 17.11.2026
Wyślij link e-mailem Własna poczta Komentarze: 0

Oceń ten artykuł: od 1 do 5 gwiazdek
(0 głosów) . Jeszcze nie oddano głosów.

Kliknij gwiazdkę, aby od razu oddać ocenę. Klawiaturą wybierz gwiazdkę klawiszem Tab i naciśnij Enter lub spację. Jeden głos na materiał z danej przeglądarki.

Zachowały się tylko dwa syntetyczne odczyty: Lzg = 180 mH i Lprz = 20,0 mH. Wiadomo, że model dwóch nieruchomych cewek jest liniowy i pasywny. Możesz wykorzystać warunek M² ≤ L₁L₂, który wynika z nieujemności energii pola.

Oblicz M i L₁ + L₂. Znajdź cały dopuszczalny przedział L₁. Sprawdź pary (50,0 mH; 50,0 mH), (20,0 mH; 80,0 mH) i (10,0 mH; 90,0 mH). Dla każdej oblicz k i wyjaśnij, czy dwa odczyty pozwalają wskazać jedną parę.

Pokaż rozwiązanieUkryj rozwiązanie
Wskazówka

Po wyznaczeniu sumy S wstaw L₂ = S − L₁ do nierówności L₁L₂ ≥ M². Szukasz przedziału między pierwiastkami równania kwadratowego.

Rozwiązanie

Wielkości jednoznacznie wyznaczone

M=\frac{180-20{,}0}{4}=40{,}0\,\mathrm{mH},\qquad S=L_1+L_2=\frac{180+20{,}0}{2}=100\,\mathrm{mH}.

Nie rozdzielamy S na dwie połówki bez dodatkowego założenia. Oznaczmy liczbę wyrażającą L₁ w mH przez x; wtedy L₂ w tych samych jednostkach ma wartość 100 − x.

Warunek pasywności ogranicza możliwości

x(100-x)\geq40^2,\qquad x^2-100x+1600\leq0.

Równanie graniczne ma pierwiastki (100 ± √(10000 − 6400))/2 = (100 ± 60)/2, czyli 20 i 80. Parabola jest skierowana w górę, zatem nierówność zachodzi między nimi:

20{,}0\,\mathrm{mH}\leq L_1\leq80{,}0\,\mathrm{mH},\qquad L_2=100\,\mathrm{mH}-L_1.

Wykres L2 w milihenrach względem L1 w milihenrach. Prosta L2 równe 100 minus L1 ma dopuszczalny odcinek od 20,80 przez 50,50 do 80,20. Poza nim iloczyn L1 L2 jest mniejszy od M do kwadratu dla M równego 40 mH.
Dwa pomiary szeregowe określają sumę indukcyjności i M. Kolorowy odcinek zawiera wszystkie pary zgodne dodatkowo z warunkiem nieujemnej energii. Powiększ rysunek.

Trzy propozycje

Dla 50,0 i 50,0 mH otrzymujemy k = 40,0/50,0 = 0,800. Para jest dopuszczalna. Dla 20,0 i 80,0 mH pierwiastek z iloczynu wynosi 40,0 mH, więc k = 1: to idealna granica pełnego sprzężenia. Dla 10,0 i 90,0 mH pierwiastek wynosi 30,0 mH, a k = 4/3 > 1. Tę parę odrzucamy jako niezgodną z pasywnym modelem.

Oba poprawne przykłady odtwarzają 180 i 20,0 mH. Co więcej, robi to każda para z podanego przedziału. Dwa pomiary określają linię możliwych parametrów, a warunek energii skraca ją do odcinka; nie wybiera jednego punktu. Potrzebny jest dodatkowy niezależny pomiar.

Powiązana teoria

Cewki sprzężone połączone szeregowo: znak sprzężenia i pomiar M

Dalsza lektura

Materiał referencyjny

Najpierw spróbuj samodzielnie. Zapisz dane, wybierz prawa fizyczne i sprawdź jednostki. Przejdź do zadań ze sprawdzaniem odpowiedzi »

Ostatnie materiały autora

Wszystkie materiały autora »

Komentarze (0)

Nie ma jeszcze opublikowanych komentarzy. Rozpocznij rozmowę o tym materiale.

Dodaj komentarz

Możesz komentować jako gość lub zalogować się, aby użyć danych konta. Utwórz konto

Emotikony

Zaznacz tekst i wybierz formatowanie lub użyj Ctrl/Cmd+B, I, U w polu komentarza. Znaczniki HTML nie są wykonywane.

Wybór wszystkich komentarzy obejmuje odpowiedzi. Powiadomienia wymagają potwierdzenia adresu; zrezygnujesz z nich przez link w wiadomości.

← Wróć do działu: Zadania Do góry ↑
Nie znalazłeś szukanego materiału? Napisz do nas — pomóż nam rozwijać Fizykę dla każdego.