v2.0.9818.20647
Fizyka dla każdego

Rankingi materiałów

Odkrywaj popularne opracowania oraz ostatnio dodane i zmienione publikacje.

Odsłony nie oznaczają liczby unikalnych osób. Oceny mają skalę 1–5; przy jednakowej średniej wyżej jest materiał z większą liczbą głosów.

Materiały: 1999 · strona 150 z 167.

Jednakowa siła na trójkąt i prostokąt, różne momenty

Dwie pionowe płyty oddzielają wodę od powietrza; ciśnienie atmosferyczne jest takie samo po obu stronach. Trójkąt równoramienny ma wierzchołek przy powierzchni, wysokość H = 1,50 m i podstawę b = 2,0 m na dole. Prostokąt o szerokości 1,0 m i wysokości 1,50 m sięga od głębokości 0,25 m do 1,75 m. Przyjmij ρ = 1000 kg/m³ oraz g = 10 m/s². a) Pokaż, że siły na obie płyty są równe. b) Oblicz głębokości ich środków parcia oraz momenty względem poziomej osi na powierzchni wody. c) Wyjaśnij, dlaczego średnia skrajnych ciśnień nie daje poprawnej siły na trójkąt.

Dwie pionowe płyty mają pole 1,5 metra kwadratowego i środek pola na głębokości 1 m. Trójkąt ma wierzchołek przy powierzchni i podstawę 2 m na głębokości 1,5 m. Prostokąt ma szerokość 1 m i sięga od 0,25 m do 1,75 m.
Wymiary obu płyt są w tej samej skali. Równe pole i głębokość środka pola zapewniają tę samą siłę, ale nie to samo położenie środka parcia. Powiększ rysunek.
Opublikowano w: Parcie hydrostatyczne, środek parcia i klapy na zawiasach Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Jednakowa siła na trójkąt i prostokąt, różne momenty

1 odsłon · bez ocen

Okrągły właz: obrót przy zachowaniu głębokości środka

Okrągły płaski właz ma promień R = 0,50 m. Jego środek C znajduje się hC = 2,0 m pod powierzchnią wody, a płaszczyzna włazu jest nachylona o α = 60° do poziomu. Po drugiej stronie jest gaz o ciśnieniu równym ciśnieniu nad wodą. Przyjmij ρ = 1000 kg/m³ i g = 10 m/s². Dla koła A = πR² oraz IC = πR⁴/4 względem dowolnej średnicy. a) Wyznacz F, przesunięcie środka parcia po płycie i jego głębokość. b) Co zmieni się po ustawieniu włazu poziomo przy zachowaniu hC? c) Co dałoby podwojenie gęstości cieczy bez zmiany geometrii i ciśnienia gazu?

Opublikowano w: Parcie hydrostatyczne, środek parcia i klapy na zawiasach Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Okrągły właz: obrót przy zachowaniu głębokości środka

1 odsłon · bez ocen

Więcej odbicia, mniej ogrzewania: porównanie trzech powierzchni

W próżni wiązka o natężeniu I = 720 W/m² pada prostopadle na całą powierzchnię A = 0,250 m². Porównaj nieprzezroczyste powierzchnie: całkowicie pochłaniającą, idealnie odbijającą wstecz oraz o współczynniku odbicia R = 0,40. Oblicz moc padającą, siłę i ciśnienie promieniowania dla każdej. Dla R = 0,40 wyznacz także moc pochłoniętą. Przyjmij c = 3,00·10⁸ m/s, pomijalną szybkość powierzchni i brak dodatkowego odrzutu cieplnego.

Opublikowano w: Fale elektromagnetyczne: geometria, energia i pęd Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Więcej odbicia, mniej ogrzewania: porównanie trzech powierzchni

1 odsłon · bez ocen

Trójkątny impuls: energia, siła maksymalna i zmiana szybkości

Na nieprzezroczystą powierzchnię pada prostopadle cały impuls wiązki. Moc uśredniona po szybkich drganiach pola rośnie liniowo od 0 do 3,00 kW w czasie 4,00 µs, a następnie maleje liniowo do zera w chwili 12,00 µs. Powierzchnia odbija zwierciadlanie część R = 0,60 energii; resztę pochłania. Jej masa wynosi m = 2,00 mg i początkowo spoczywa. Oblicz energię impulsu, energię pochłoniętą, maksymalną siłę, impuls siły i końcową zmianę szybkości. Przyjmij c = 3,00·10⁸ m/s, brak innych sił oraz pomijalny odrzut cieplny podczas impulsu.

Opublikowano w: Fale elektromagnetyczne: geometria, energia i pęd Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Trójkątny impuls: energia, siła maksymalna i zmiana szybkości

1 odsłon · bez ocen

Z mikrometrów na teraherce bez zgubienia mocy

W temperaturze 300 K radiancja przy 10,000 µm wynosi 9,92403333 W/(m²·sr·µm). Oblicz odpowiadającą częstotliwość i radiancję na THz. Dla małego przedziału Δλ = 0,100 µm wokół tego punktu porównaj lokalne przybliżenia BλΔλ i BνΔν. Następnie przelicz dokładnie granice pełnego pasma 8–12 µm i porównaj jego szerokość w THz z wynikiem użycia pochodnej w środku tego szerokiego przedziału.

Opublikowano w: Promieniowanie Plancka i radiometria pasmowa Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Z mikrometrów na teraherce bez zgubienia mocy

1 odsłon · bez ocen

Filtr 400–700 nm: dlaczego moc rośnie szybciej niż T do czwartej?

Ta sama czarna powierzchnia emituje najpierw przy 3000 K, a potem przy 6000 K. Idealny filtr przepuszcza 400–700 nm. Dla tych temperatur obliczone całki bezwymiarowe z x³/(exp(x) − 1), z granicami właściwymi dla filtra, wynoszą odpowiednio 0,5254841360 i 2,4400476858. Korzystając z π⁴/15 ≈ 6,493939402 i σ = 5,670374419·10⁻⁸ W/(m²·K⁴), znajdź udziały F, emitancje pasma oraz stosunek mocy. Wyjaśnij zgodność z prawem Stefana–Boltzmanna.

Opublikowano w: Promieniowanie Plancka i radiometria pasmowa Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Filtr 400–700 nm: dlaczego moc rośnie szybciej niż T do czwartej?

1 odsłon · bez ocen

Pięć próbek widma: sprawdź przybliżenie jedną długością fali

Dla 3000 K dostępne są następujące próbki dokładnego widma. Są danymi modelu, nie wynikiem pomiaru:

λ [µm]Bλ [W/(m²·sr·µm)]
0,40072197,6423
0,475203022,8603
0,550386543,0705
0,625581006,1885
0,700750597,6163

Przybliż radiancję pasma 400–700 nm metodą wartości w środku oraz złożoną metodą Simpsona z wagami 1, 4, 2, 4, 1 i krokiem hλ = 0,075 µm. Porównaj obie wartości z dokładniejszą całką 118303,6818 W/(m²·sr). Czy różnica metod jest niepewnością pomiaru?

Opublikowano w: Promieniowanie Plancka i radiometria pasmowa Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Pięć próbek widma: sprawdź przybliżenie jedną długością fali

1 odsłon · bez ocen

Ustawienie półfalówki dla zadanej osi wyjściowej

Liniowo spolaryzowana wiązka ma oś pod +20° względem laboratoryjnego x. Chcemy uzyskać oś pod −40° za idealną półfalówką. Wyznacz kąt β osi szybkiej i sprawdź rozwiązanie przez rozkład pola w osiach płytki. Czy ustawienie β + 90° da inną oś wyjściową? Wszystkie kąty mierzymy od +x w stronę +y.

Opublikowano w: Polaryzacja eliptyczna, płytki falowe i pomiar stanu światła Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Ustawienie półfalówki dla zadanej osi wyjściowej

1 odsłon · bez ocen

Podniesiony balast: ta sama objętość, inne położenie środka masy

Na rysunku pozostałe części modelu mają 90 kg i środek masy na z = 0,20 m. Balast 30 kg przesuwamy z z = 0,10 m na z = 0,70 m; po zmianie jest sztywno zamocowany. Woda ma gęstość 1000 kg/m³; g = 10 N/kg.

a) Oblicz położenie G przed zmianą i po niej. b) Wyznacz potrzebną wypartą objętość i wypór w obu pionowych położeniach. c) Czy niezmieniony wypór dowodzi niezmienionej stateczności? Wyjaśnij również, dlaczego G nie przesuwa się o całe 0,60 m.

Dwa położenia tego samego balastu 30 kg: 0,10 m i 0,70 m nad dnem. Pozostałe 90 kg ma środek masy na 0,20 m. Całkowity środek masy podnosi się z 0,175 m do 0,325 m, ale zanurzenie 0,20 m i środek wyporu na 0,10 m są wspólne.
Przesuwamy istniejącą masę, nie dodajemy nowej. Wymiary przekroju i wysokości są w jednej skali; z = 0 oznacza spód zamkniętego modelu. Rysunki pokazują rozpatrywane położenia pionowe, bez rozstrzygania ich stateczności. Powiększ rysunek.
Opublikowano w: Stateczność pływania, metacentrum i próba przechyłów Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Podniesiony balast: ta sama objętość, inne położenie środka masy

1 odsłon · bez ocen

Słońce i Księżyc: dwa różne porównania

Użyj innego zestawu zaokrąglonych danych ćwiczeniowych: μK = 4,90·10¹² m³/s², DK = 3,60·10⁸ m; μS = 1,327·10²⁰ m³/s², DS = 1,50·10¹¹ m. Oblicz gS/gK i KS/KK. Wyjaśnij, dlaczego nie należy z pierwszego ilorazu wnioskować o dominującym wymuszeniu pływowym.

Opublikowano w: Grawitacja różnicowa, pole pływowe i granice modelu równowagi Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Słońce i Księżyc: dwa różne porównania

1 odsłon · bez ocen

Ile metrów okładziny potrzeba według modelu?

Sala ma V=250 m³ i początkowe A=20,0 m² w rozpatrywanym paśmie. Chcemy uzyskać modelowy czas T60=1,00 s, wymieniając fragment ściany z materiału αstary=0,15 na αnowy=0,75. a) Wyznacz wymagane A. b) Znajdź potrzebny przyrost A. c) Oblicz powierzchnię wymiany S. d) Podaj dwa powody, dla których obliczona liczba nie gwarantuje takiego wyniku w rzeczywistej sali.

Opublikowano w: Akustyka pomiarowa: logarytmy, poziom równoważny i pogłos Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Ile metrów okładziny potrzeba według modelu?

1 odsłon · bez ocen

Odczyt zaniku, T20 i ograniczenie przez tło

W nagraniu po wyłączeniu źródła względny poziom dźwięku wynosi −5 dB w chwili 0,10 s, −25 dB w 0,50 s oraz −35 dB w 0,70 s. Przyjmij w tym zadaniu liniowy zanik w decybelach. a) Oblicz czas T20 między −5 a −25 dB. b) Oszacuj T60 przez ekstrapolację. c) Sprawdź wynik z odcinka −5 do −35 dB. d) Jeżeli V=150 m³, oszacuj A z wzoru Sabine’a. e) Wyjaśnij, czemu poziom tła bliski −35 dB osłabiłby wiarygodność pomiaru.

Opublikowano w: Akustyka pomiarowa: logarytmy, poziom równoważny i pogłos Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Odczyt zaniku, T20 i ograniczenie przez tło

1 odsłon · bez ocen

Nie znalazłeś szukanego materiału? Napisz do nas — pomóż nam rozwijać Fizykę dla każdego.