v2.0.9818.20647
Fizyka dla każdego

Rankingi materiałów

Odkrywaj popularne opracowania oraz ostatnio dodane i zmienione publikacje.

Odsłony nie oznaczają liczby unikalnych osób. Oceny mają skalę 1–5; przy jednakowej średniej wyżej jest materiał z większą liczbą głosów.

Materiały: 1999 · strona 146 z 167.

1 odsłon · bez ocen

Dwa uzwojenia o różnej liczbie zwojów: sprawdzenie wzajemności

Idealizujemy dwa długie współosiowe uzwojenia powietrzne o wspólnej długości ℓ = 0,300 m i tym samym przekroju A = 5,00 cm². Mają N₁ = 600 i N₂ = 120 zwojów. Przyjmij μ₀ = 4π · 10⁻⁷ H/m, pomiń efekty końcowe i strumień rozproszenia. Kropki odpowiadają zgodnym zwrotom pola.

Oblicz M. Gdy i₁ = 1,50 A, oblicz strumień jednego zwoju Φ₂₁ i strumień skojarzony Ψ₂₁. Następnie porównaj napięcia na otwartym uzwojeniu: najpierw di₁/dt = 80,0 A/s i i₂ = 0, a potem di₂/dt = 80,0 A/s i i₁ = 0. Czy jednakowe M wymaga jednakowych strumieni na pojedynczy zwój w obu doświadczeniach przy prądzie 1,50 A?

Opublikowano w: Indukcyjność wzajemna, połączenia cewek i energia sprzężonego pola Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Dwa uzwojenia o różnej liczbie zwojów: sprawdzenie wzajemności

1 odsłon · bez ocen

Odpompowana komórka nie musi być pusta

Początkowo gaz w komórce ma nₐ = 1,000120 przy ciśnieniu bezwzględnym pₐ = 30,0 kPa. Długość warstwy gazu L = 30,0 mm, a λ₀ = 500 nm. Podczas odpompowywania liczba cykli zmienia się o M = −9,60. Wyznacz końcowy nᵦ. Czy można uznać końcowy stan za próżnię? Przy stałej temperaturze i modelu n − 1 = Kp oszacuj pᵦ.

Opublikowano w: Interferometria pomiarowa: droga optyczna, gaz, koherencja i rezonanse Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Odpompowana komórka nie musi być pusta

1 odsłon · bez ocen

Ogrzewanie przy stałym ciśnieniu czy w zamkniętej objętości?

Przy T₁ = 300 K gaz ma n₁ = 1,000280. Jedno ramię Michelsona zawiera sztywną komórkę L = 50,0 mm, a λ₀ = 633 nm. Gaz ogrzano do T₂ = 330 K, utrzymując stałe ciśnienie przez wymianę gazu z otoczeniem. Przyjmij n − 1 proporcjonalne do gęstości i model gazu doskonałego. Oblicz n₂ oraz podpisany przyrost M. Jak zmieniłaby się odpowiedź po szczelnym zamknięciu komórki przy stałej objętości? Zaniedbaj rozszerzalność obudowy i zmianę polaryzowalności cząsteczek.

Opublikowano w: Interferometria pomiarowa: droga optyczna, gaz, koherencja i rezonanse Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Ogrzewanie przy stałym ciśnieniu czy w zamkniętej objętości?

1 odsłon · bez ocen

1 odsłon · bez ocen

Lustro przesunięte o sto nanometrów

W pojedynczym ramieniu interferometru lustro oddala się o 100 nm, a drugie pozostaje w miejscu. Laser ma λ=500 nm. O ile rośnie całkowita różnica dróg i różnica faz? Jaką błędną odpowiedź otrzyma ktoś, kto zapomni o powrocie wiązki?

Opublikowano w: Grawitacja i fale grawitacyjne Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Lustro przesunięte o sto nanometrów

1 odsłon · bez ocen

Naczynie zmienia masę stopionego lodu

W kalorymetrze o Ck = 50 J/K jest 0,20 kg wody. Woda i naczynie mają 20°C. Dodajemy 0,10 kg lodu w −10°C. Korzystając ze stałych podanych w lekcji i zakładając izolację, oblicz temperaturę oraz masy obu faz po osiągnięciu równowagi. Porównaj z wynikiem po pominięciu pojemności naczynia.

Opublikowano w: Kalorymetria: równowaga lodu i wody Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Naczynie zmienia masę stopionego lodu

1 odsłon · bez ocen

Dlaczego po zmieszaniu lodu jest więcej?

Do 0,150 kg wody o 8°C dodano 0,600 kg lodu o −18°C. Pojemność naczynia jest pomijalna, a układ izolowany. Wyznacz końcową temperaturę i masy obu faz. Następnie porównaj z próbą, w której taka sama porcja lodu miała początkowo 0°C. Czy jednakowe temperatury końcowe oznaczają jednakowy kierunek przemiany fazowej? Przyjmij stałe z lekcji.

Opublikowano w: Kalorymetria: równowaga lodu i wody Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Dlaczego po zmieszaniu lodu jest więcej?

1 odsłon · bez ocen

Różnica poziomów przy zmianie zwilżania

Dwie rurki mają r₁ = 0,30 mm i r₂ = 0,60 mm. Są zanurzone w tej samej cieczy o γ = 0,072 N/m, ρ = 1000 kg/m³; przyjmij g = 10 m/s². Odczytaj z wykresu h₁ i h₂ dla wspólnego kąta 60° i sprawdź je rachunkiem. Oblicz h₁ − h₂ oraz Δp₁ − Δp₂. Powtórz porównanie wykresu i rachunku dla 120°. W którym przypadku poziom w węższej rurce jest niższy?

Poziomy w rurkach o promieniach 0,30 i 0,60 mm leżą na prostych h = ±7,2 mm²/r.
Na osi poziomej jest odwrotność promienia: węższa rurka leży dalej w prawo. Przy θ = 60° wysokości to 24 i 12 mm; przy 120° — −24 i −12 mm. Powiększ rysunek.
Opublikowano w: Kapilarność: krzywizna, zwilżanie i pomiar Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Różnica poziomów przy zmianie zwilżania

1 odsłon · bez ocen

Sprawdź kalibrację i czwarty odczyt kontrolny

Syntetyczne odczyty H to 26,0; 20,0; 14,0 mm dla promieni r = 0,30; 0,40; 0,60 mm. Przyjmij wspólne θ, γ i b oraz ρ = 1000 kg/m³, g = 10 m/s². Rysunek przedstawia proponowaną kalibrację. Odtwórz wartości A i b ze skrajnych punktów, sprawdź środkowy i oblicz γ cos θ. Jakie γ wynika z niezależnie ustalonego θ = 60°? Dla r = 0,90 mm odczytano następnie 11,0 mm: wyznacz odstępstwo od modelu i wyjaśnij, czy samo ono wskazuje przyczynę.

Odczyty 26, 20 i 14 mm dla promieni 0,30, 0,40 i 0,60 mm leżą na prostej H = 7,2 mm²/r + 2 mm.
Wyraz wolny b = 2 mm opisuje wspólne przesunięcie wskazań. Nachylenie A = 7,2 mm² wynika z różnic i nie zmienia się po przesunięciu całej serii. Powiększ rysunek.
Opublikowano w: Kapilarność: krzywizna, zwilżanie i pomiar Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Sprawdź kalibrację i czwarty odczyt kontrolny

1 odsłon · bez ocen

Wspólny błąd zera i granice z różnicy odczytów

Dla promieni 0,30 i 0,60 mm odczytano 26,0 oraz 14,0 mm. Każdy odczyt może dodatkowo odbiegać od modelu o najwyżej ±0,10 mm; osobno istnieje dowolne, dokładnie wspólne przesunięcie zera. Promienie, ρ = 1000 kg/m³, g = 10 m/s² i θ = 60° uznaj za dokładne. Wyznacz przedziały A i γ gwarantowane w tych założeniach. Porównaj szerokość przedziału A z pomiarem na promieniach 0,50 i 0,51 mm przy tych samych granicach błędów odczytu.

Odczyty 26, 20 i 14 mm dla promieni 0,30, 0,40 i 0,60 mm leżą na prostej H = 7,2 mm²/r + 2 mm.
Wyraz wolny b = 2 mm opisuje wspólne przesunięcie wskazań. Nachylenie A = 7,2 mm² wynika z różnic i nie zmienia się po przesunięciu całej serii. Powiększ rysunek.
Opublikowano w: Kapilarność: krzywizna, zwilżanie i pomiar Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Wspólny błąd zera i granice z różnicy odczytów

1 odsłon · bez ocen

Kąt blisko 90 stopni i brak skończonej górnej granicy

Zmierzono dodatnią wysokość h = 0,50 mm przy r = 0,50 mm, ρ = 1000 kg/m³ i g = 10 m/s². Te dane traktujemy jako dokładne. Kąt oceniono na 88°, lecz wiadomo tylko, że leży od 85° do 91°. Oblicz γ dla 88° i 85°. Czy z całego przedziału kątów wynika skończona górna granica dodatniego γ? Wyjaśnij, co oznacza część od 90° do 91°.

Krzywa γ cos θ = 36 mN/m zawiera pary 36 mN/m i 0° oraz 72 mN/m i 60°.
Rysunek przedstawia zasadę niejednoznaczności na wcześniejszym, odrębnym przykładzie γ cos θ = 36 mN/m. Nie zawiera danych do tego zadania: tutaj iloczyn należy wyznaczyć z podanych r i h, a kąty leżą bliżej 90°. Powiększ rysunek.
Opublikowano w: Kapilarność: krzywizna, zwilżanie i pomiar Komentarze (0) Zobacz rozwiązanie » — Kąt blisko 90 stopni i brak skończonej górnej granicy

1 odsłon · bez ocen

Nie znalazłeś szukanego materiału? Napisz do nas — pomóż nam rozwijać Fizykę dla każdego.