Dyspersja: co jest bliżej Słońca?
W modelu pryzmatu o A = 60° przyjmij n_czerwone = 1,306 i n_niebieskie = 1,317. Oblicz oba minimalne odchylenia i oceń, którą barwę zobaczymy bliżej Słońca. Podaj różnicę w stopniach.
Odkrywaj popularne opracowania oraz ostatnio dodane i zmienione publikacje.
Odsłony nie oznaczają liczby unikalnych osób. Oceny mają skalę 1–5; przy jednakowej średniej wyżej jest materiał z większą liczbą głosów.
Materiały: 1999 · strona 146 z 167.
W modelu pryzmatu o A = 60° przyjmij n_czerwone = 1,306 i n_niebieskie = 1,317. Oblicz oba minimalne odchylenia i oceń, którą barwę zobaczymy bliżej Słońca. Podaj różnicę w stopniach.
1 odsłon · bez ocen
Idealizujemy dwa długie współosiowe uzwojenia powietrzne o wspólnej długości ℓ = 0,300 m i tym samym przekroju A = 5,00 cm². Mają N₁ = 600 i N₂ = 120 zwojów. Przyjmij μ₀ = 4π · 10⁻⁷ H/m, pomiń efekty końcowe i strumień rozproszenia. Kropki odpowiadają zgodnym zwrotom pola.
Oblicz M. Gdy i₁ = 1,50 A, oblicz strumień jednego zwoju Φ₂₁ i strumień skojarzony Ψ₂₁. Następnie porównaj napięcia na otwartym uzwojeniu: najpierw di₁/dt = 80,0 A/s i i₂ = 0, a potem di₂/dt = 80,0 A/s i i₁ = 0. Czy jednakowe M wymaga jednakowych strumieni na pojedynczy zwój w obu doświadczeniach przy prądzie 1,50 A?
1 odsłon · bez ocen
Początkowo gaz w komórce ma nₐ = 1,000120 przy ciśnieniu bezwzględnym pₐ = 30,0 kPa. Długość warstwy gazu L = 30,0 mm, a λ₀ = 500 nm. Podczas odpompowywania liczba cykli zmienia się o M = −9,60. Wyznacz końcowy nᵦ. Czy można uznać końcowy stan za próżnię? Przy stałej temperaturze i modelu n − 1 = Kp oszacuj pᵦ.
1 odsłon · bez ocen
Przy T₁ = 300 K gaz ma n₁ = 1,000280. Jedno ramię Michelsona zawiera sztywną komórkę L = 50,0 mm, a λ₀ = 633 nm. Gaz ogrzano do T₂ = 330 K, utrzymując stałe ciśnienie przez wymianę gazu z otoczeniem. Przyjmij n − 1 proporcjonalne do gęstości i model gazu doskonałego. Oblicz n₂ oraz podpisany przyrost M. Jak zmieniłaby się odpowiedź po szczelnym zamknięciu komórki przy stałej objętości? Zaniedbaj rozszerzalność obudowy i zmianę polaryzowalności cząsteczek.
1 odsłon · bez ocen
Monochromatyczna fala λ=800 nm przechodzi w modelowym Michelsonie do lustra i z powrotem. Różnica L_x−L_y rośnie o 40 nm. Oblicz dodatkową różnicę dróg optycznych, zmianę fazy w radianach i stopniach.
1 odsłon · bez ocen
W pojedynczym ramieniu interferometru lustro oddala się o 100 nm, a drugie pozostaje w miejscu. Laser ma λ=500 nm. O ile rośnie całkowita różnica dróg i różnica faz? Jaką błędną odpowiedź otrzyma ktoś, kto zapomni o powrocie wiązki?
1 odsłon · bez ocen
W kalorymetrze o Ck = 50 J/K jest 0,20 kg wody. Woda i naczynie mają 20°C. Dodajemy 0,10 kg lodu w −10°C. Korzystając ze stałych podanych w lekcji i zakładając izolację, oblicz temperaturę oraz masy obu faz po osiągnięciu równowagi. Porównaj z wynikiem po pominięciu pojemności naczynia.
1 odsłon · bez ocen
Do 0,150 kg wody o 8°C dodano 0,600 kg lodu o −18°C. Pojemność naczynia jest pomijalna, a układ izolowany. Wyznacz końcową temperaturę i masy obu faz. Następnie porównaj z próbą, w której taka sama porcja lodu miała początkowo 0°C. Czy jednakowe temperatury końcowe oznaczają jednakowy kierunek przemiany fazowej? Przyjmij stałe z lekcji.
1 odsłon · bez ocen
Dwie rurki mają r₁ = 0,30 mm i r₂ = 0,60 mm. Są zanurzone w tej samej cieczy o γ = 0,072 N/m, ρ = 1000 kg/m³; przyjmij g = 10 m/s². Odczytaj z wykresu h₁ i h₂ dla wspólnego kąta 60° i sprawdź je rachunkiem. Oblicz h₁ − h₂ oraz Δp₁ − Δp₂. Powtórz porównanie wykresu i rachunku dla 120°. W którym przypadku poziom w węższej rurce jest niższy?
1 odsłon · bez ocen
Syntetyczne odczyty H to 26,0; 20,0; 14,0 mm dla promieni r = 0,30; 0,40; 0,60 mm. Przyjmij wspólne θ, γ i b oraz ρ = 1000 kg/m³, g = 10 m/s². Rysunek przedstawia proponowaną kalibrację. Odtwórz wartości A i b ze skrajnych punktów, sprawdź środkowy i oblicz γ cos θ. Jakie γ wynika z niezależnie ustalonego θ = 60°? Dla r = 0,90 mm odczytano następnie 11,0 mm: wyznacz odstępstwo od modelu i wyjaśnij, czy samo ono wskazuje przyczynę.
1 odsłon · bez ocen
Dla promieni 0,30 i 0,60 mm odczytano 26,0 oraz 14,0 mm. Każdy odczyt może dodatkowo odbiegać od modelu o najwyżej ±0,10 mm; osobno istnieje dowolne, dokładnie wspólne przesunięcie zera. Promienie, ρ = 1000 kg/m³, g = 10 m/s² i θ = 60° uznaj za dokładne. Wyznacz przedziały A i γ gwarantowane w tych założeniach. Porównaj szerokość przedziału A z pomiarem na promieniach 0,50 i 0,51 mm przy tych samych granicach błędów odczytu.
1 odsłon · bez ocen
Zmierzono dodatnią wysokość h = 0,50 mm przy r = 0,50 mm, ρ = 1000 kg/m³ i g = 10 m/s². Te dane traktujemy jako dokładne. Kąt oceniono na 88°, lecz wiadomo tylko, że leży od 85° do 91°. Oblicz γ dla 88° i 85°. Czy z całego przedziału kątów wynika skończona górna granica dodatniego γ? Wyjaśnij, co oznacza część od 90° do 91°.
1 odsłon · bez ocen