v2.0.9817.20094
Fizyka dla każdego

Silniki cieplne i bilanse obiegów · wirtualne doświadczenie

Otto i Diesel: porównanie przy wspólnych warunkach

Porównaj dwa obiegi z tym samym stanem początkowym, stopniem sprężania i ciepłem na mol. Odczytaj cztery stany, prace odcinkowe i sprawność; sprawdź, czego to porównanie nie utrzymuje stałego.

Najpierw przewidź

Czy przy tym samym cieple na mol oba obiegi osiągną jednakową temperaturę maksymalną? Przewidź wynik, zmień wybór cyklu i zapisz obie próby.

Przykład bez sterowania: n = 0,100 mol, T₁ = 300 K, p₁ = 100 kPa, r = 8, γ = 1,40 oraz Q_pobrane/n = 10,0 kJ/mol. Oba obiegi pobierają 1000 J. Wspólne V₁ ≈ 2,49434 l, V₂ ≈ 0,311792 l, T₂ ≈ 689,219 K i p₂ ≈ 1837,917 kPa. Otto: T₃ ≈ 1170,308 K, p₃ ≈ 3120,822 kPa, T₄ ≈ 509,406 K, p₄ ≈ 169,802 kPa; W ≈ 564,725 J, Q_oddane ≈ 435,275 J i η ≈ 56,4725%. Diesel: ρ ≈ 1,49859, V₃ ≈ 0,467248 l, T₃ ≈ 1032,854 K, p₃ = p₂, T₄ ≈ 528,537 K i p₄ ≈ 176,179 kPa; W ≈ 524,958 J, Q_oddane ≈ 475,042 J i η ≈ 52,4958%. W obu przypadkach V₄ = V₁. Większa praca Otta w tym porównaniu wiąże się z większą maksymalną temperaturą i ciśnieniem.

Ustaw doświadczenie

Porównaj swoje próby

Zapisz ustawienia i odczyty, zmień jeden parametr i zapisz kolejną próbę. To wyniki modelu. Tabela pozostaje na tej stronie do jej zamknięcia; możesz pobrać ją jako CSV. Wyczyszczenie tabeli możesz cofnąć do chwili zapisania nowej próby.

Brak zapisanych prób. Możesz porównać do 20 prób.

Jak działa ten model?

Oba obiegi zaczynają w stanie 1 i kończą w tym samym stanie. Praca W jest dodatnia, gdy wykonuje ją gaz. Ciepło Q jest dodatnie, gdy dopływa do gazu, zatem ΔU = Q − W. Odczyt „ciepło oddane” pokazuje dodatnią wartość; algebraiczne ciepło podczas chłodzenia 4→1 jest ujemne.

Wspólne n, T₁ i p₁ ustalają V₁ = nRT₁/p₁. Sprężanie 1→2 jest odwracalną adiabatą: V₂ = V₁/r, T₂ = T₁r^(γ−1), p₂ = p₁r^γ. Ma ujemną pracę gazu i zerowe ciepło. Nie utożsamiamy r ze stosunkiem ciśnień.

W Otto ogrzewanie 2→3 zachodzi przy stałym V₂. Nie ma wtedy pracy objętościowej, więc Q_pobrane = nCᵥ,ₘ(T₃ − T₂). W Dieslu grzanie jest izobaryczne, tłok się przesuwa, a Q_pobrane = nCₚ,ₘ(T₃ − T₂). Różnica pojemności pokrywa pracę nR(T₃ − T₂); energia wewnętrzna nadal zależy od Cᵥ,ₘ.

W obu wariantach 3→4 jest odwracalnym rozprężaniem adiabatycznym do V₁, a 4→1 izochorycznym chłodzeniem. W Otto T₄ = T₃/r^(γ−1). W Dieslu ρ = V₃/V₂ = T₃/T₂ i T₄ = T₁ρ^γ. Rho jest w tym miejscu stosunkiem objętości, nie gęstością.

Przełączenie wariantu zachowuje to samo ciepło na mol oraz pozostałe parametry. Obie krzywe są zawsze narysowane w jednej skali; linia ciągła wyróżnia wybrany wariant. Osie to V/V₁ i p/p₁, więc pole pod zamkniętym obiegiem odpowiada W/(p₁V₁). Słupki ciepeł i pracy mają wspólną skalę w dżulach, odniesioną do aktualnego dopływu ciepła.

Mnożenie ciepła na mol przez n daje całe Q_pobrane. Przykładowo 10 kJ/mol i 0,100 mol to 1,00 kJ, a nie 10 kJ. Zmiana samego n skaluje ciepła, prace i objętości, lecz nie temperatury ani sprawność. Zmiana p₁ przy ustalonych n i T₁ zmienia objętości, ale nie ten bilans energii.

Zapisz dwa wyniki w notatniku przy niezmienionych parametrach i innym wyborze cyklu. Porównaj Q, T₃, p₃ oraz W. Ten eksperyment nie utrzymuje jednakowego maksimum temperatury i ciśnienia. Aby porównać wspólne T₃, w drugim zapisie Diesla zwiększ ciepło na mol γ razy względem próby Otta; pozostałe dane zachowaj.

Sprawność W/Q_pobrane ma sens przy dodatnim pobranym cieple. Dla zerowego dopływu sprężanie i rozprężanie pokrywają się, W = 0, a sprawność jest nieokreślona. Odczyt 1 − T₁/T₃ to odniesienie Carnota między skrajnymi temperaturami, nie sprawność wybranego obiegu. Stan zerowego dopływu nie jest pracującym silnikiem.

Założenia i granice

  • Zamknięta porcja gazu doskonałego, stałe molowe pojemności Cᵥ,ₘ = R/(γ−1) i Cₚ,ₘ = γR/(γ−1), R = 8,31446261815324 J/(mol·K). Sprężanie i rozprężanie są odwracalnymi adiabatami. Wartości γ są parametrem gazu modelowego, nie dopasowaniem rzeczywistego powietrza w całym zakresie temperatur.
  • Brak spalania, wymiany masy, tarcia, przecieków, czasu obiegu i odbiorników pomocniczych. Odczyty opisują pracę gazu na obieg; nie przewidują mocy na wale ani zużycia paliwa.
  • Dla dodatniego ciepła cały zakres kontrolek zachowuje 1 < ρ < r w Dieslu: grzanie kończy się przed największą objętością cylindra. Przy zerowym cieple ρ = 1 i obieg zanika. Zakresy nie są doborem bezpiecznych parametrów realnego silnika.
  • Nie animujemy sztucznego czasu: wykres przedstawia kolejne stany równowagi. Z samej kolejności punktów nie wynika szybkość tłoka ani częstość obiegów. Duże temperatury modelowe nie uzasadniają pomijania zmiennych pojemności cieplnych w prawdziwym gazie.

Sprawdź samodzielnie

Przy n = 0,100 mol, T₁ = 300 K, p₁ = 100 kPa, r = 8 i γ = 1,40 zapisz Otto z ciepłem 10,0 kJ/mol. Następnie wybierz Diesel i ustaw 14,0 kJ/mol. Sprawdź, czy T₃ jest teraz jednakowa i czy wyższa sprawność oznacza większą pracę.

Sprawdź rozwiązanie

Oba warianty osiągają T₃ ≈ 1170,308 K. Otto pobiera 1000 J, wykonuje około 564,725 J i ma sprawność 56,4725%. Diesel pobiera 1400 J; jego ρ ≈ 1,69802. Większy dopływ daje około 714,958 J pracy mimo mniejszej sprawności, około 51,0684%. Nie jest to już porównanie przy jednakowym cieple. Odczyty stanów pozwalają osobno sprawdzić, że ciśnienia maksymalne nadal są różne.

Podstawy fizyczne

Nie znalazłeś szukanego materiału? Napisz do nas — pomóż nam rozwijać Fizykę dla każdego.