v2.0.9817.33678
Fizyka dla każdego

Opróżnianie zbiorników · wirtualne doświadczenie

Opróżnianie zbiornika: poziom, przepływ i kształt

Obserwuj spadek poziomu, sprawdź bilans objętości i porównaj trzy kształty mieszczące tę samą ilość wody. Zapisuj próby, aby odtworzyć współczynnik wypływu.

Najpierw przewidź

Połowa wody wypłynie w połowie czasu opróżniania? Najpierw przewidź wynik dla walca, a potem sprawdź, czy sama wysokość poziomu mówi, jaka część objętości pozostała w zwężającym się zbiorniku.

Dla walca z 24 l wody, H = 0,8 m, a = 0,50 cm², C_d = 0,60 i g = 9,81 m/s² pole przekroju wynosi 300 cm², a Q₀ ≈ 0,118855 l/s. Bilans A dh/dt = −C_d a√(2gh) daje h = 0,8(1 − t/403,855)² m w zakresie 0 ≤ t ≤ 403,855 s. Po 201,928 s pozostaje 6 l, poziom wynosi 0,2 m, a Q ≈ 0,059427 l/s. Połowa objętości wypływa wcześniej: przy t/T = 1 − 1/√2 ≈ 0,2929. Kształt rozszerzający się z β = 1 i tą samą początkową objętością oraz wysokością ma formalny czas 358,982 s; zwężający się z β = −1/2 — 448,728 s. Blisko h = 0 rzeczywisty wypływ wymaga ponownego sprawdzenia modelu.

Ustaw doświadczenie
0

Porównaj swoje próby

Zapisz ustawienia i odczyty, zmień jeden parametr i zapisz kolejną próbę. To wyniki modelu. Tabela pozostaje na tej stronie do jej zamknięcia; możesz pobrać ją jako CSV. Wyczyszczenie tabeli możesz cofnąć do chwili zapisania nowej próby.

Brak zapisanych prób. Możesz porównać do 20 prób.

Jak działa ten model?

Wysokość H oznacza początkowy poziom wody nad otworem, h — poziom w wybranej chwili, a — pole otworu. Zbiornik i wylot są otwarte do tego samego ciśnienia atmosferycznego. Model używa g = 9,81 m/s². Dla każdego kształtu zachowujemy tę samą początkową objętość V₀ i wysokość H; zmiana kształtu zmienia pole przekroju zbiornika. Zmiana V₀ lub H dobiera geometrię naczynia na nowo; nie jest samym dolaniem wody do jednego niezmiennego zbiornika.

Natężenie przepływu wynosi Q = C_d a √(2gh), a bilans wody daje A(h) dh/dt = −Q. C_d jest bezwymiarowym współczynnikiem wypływu: ilorazem przepływu rzeczywistego i idealnego przepływu a√(2gh). Obejmuje łącznie skutki zwężenia strugi i zmian szybkości. Wartość C_d√(2gh) nie musi być rzeczywistą szybkością w zwężonej strudze.

Walec ma stałe pole A = V₀/H. W nim √h = √H − [C_d a√(2g)/(2A)]t. Formalny czas dojścia do h = 0 wynosi T = 2V₀/Q₀, gdzie Q₀ = C_d a√(2gH). Dla 0 ≤ t ≤ T mamy h/H = (1 − t/T)². Po połowie T pozostaje ćwierć wysokości i ćwierć początkowej objętości.

Pozostałe kształty mają A(h) = A₀(1 + βh/H): β = 1 dla zbiornika rozszerzającego się ku górze oraz β = −1/2 dla zwężającego się. W obu przypadkach A(h) pozostaje dodatnie aż do poziomu otworu. To profile o liniowo zmieniającym się polu przekroju, a nie stożki. A₀ = V₀/[H(1 + β/2)], a objętość nad otworem wynosi V(h) = A₀[h + βh²/(2H)].

Dla y = √(h/H) czas spełnia t/T_w = [(1 − y) + (β/3)(1 − y³)]/(1 + β/2), gdzie T_w = 2V₀/Q₀ jest czasem walca odniesienia. Formalny koniec przypada przy T/T_w = (1 + β/3)/(1 + β/2): odpowiednio 8/9 dla rozszerzającego się zbiornika i 10/9 dla zwężającego się. Przy porównaniu jednakowych pól dna zamiast jednakowych objętości otrzymalibyśmy inne wnioski.

Suwak podaje t/T dla aktualnie wybranego kształtu. Rzeczywistą liczbę sekund odczytaj z wyników. Wykres porównuje wybrany kształt z walcem na tej samej osi czasu. Zapisz kilka prób dla walca, oblicz pierwiastki wysokości i sprawdź, czy leżą na prostej. Jej nachylenie wyznacza C_d a/A; do oddzielnego wyznaczenia C_d trzeba znać oba pola.

Założenia i granice

  • Nieściśliwa ciecz, brak dopływu, jednakowe ciśnienie powietrza nad cieczą i przy wylocie, stałe g. Liczymy objętość powyżej poziomu otworu; nie opisujemy wody pozostającej poniżej bocznego odpływu.
  • Stosujemy przybliżenie przepływu quasi-ustalonego: w każdej chwili stosujemy zależność dla bieżącej wysokości. Kontrolki ograniczają a/min A(h) do najwyżej 0,75%. Mały stosunek pól ogranicza szybkość opadania lustra względem wypływu, lecz sam nie gwarantuje braku strat ani ważności modelu tuż przy otworze.
  • Przyjmujemy stały C_d w całej próbie. Nie symulujemy rozruchu, wiru przy wylocie, rur odpływowych, ciśnienia w szczelnie zamkniętym zbiorniku ani zależności C_d od wysokości.
  • Krzywą przedłużamy formalnie do h = 0. Przy wysokości porównywalnej z rozmiarem otworu mogą dominować napięcie powierzchniowe, zwilżanie i zmiany geometrii strugi. Wyświetlony koniec nie jest prognozą wypłynięcia ostatniej rzeczywistej kropli. W pomiarze wybierz dodatni poziom końcowy i sprawdź zgodność modelu w użytym zakresie.
  • Rysunek zbiornika jest schematem z powiększonym otworem. Wykres ma osobne osie z jednostkami. Animacja spowalnia i skaluje czas; nie pokazuje upływu sekund w tempie zegara.

Sprawdź samodzielnie

Dla walca ustaw V₀ = 24 l, H = 0,8 m, a = 0,50 cm² i C_d = 0,60. Odczytaj próbę przy t/T = 0,50. Następnie porównaj formalne czasy dla trzech kształtów bez zmiany pozostałych parametrów. Dlaczego nie wystarczy podzielić 24 l przez początkowy przepływ?

Sprawdź rozwiązanie

Początkowy przepływ wynosi około 0,118855 l/s. Walec ma T ≈ 403,855 s; po 201,928 s poziom wynosi 0,200 m, pozostaje 6,000 l, wypłynęło 18,000 l, a przepływ spadł do około 0,059427 l/s. Dzielenie V₀ przez Q₀ dałoby tylko 201,928 s, ponieważ błędnie zakłada stały początkowy przepływ. Przy tych samych V₀ i H zbiornik rozszerzający się ma T ≈ 358,982 s, a zwężający się T ≈ 448,728 s. Są to formalne czasy przy stałym C_d, nie wynik rzeczywistego doświadczenia.

Podstawy fizyczne

Nie znalazłeś szukanego materiału? Napisz do nas — pomóż nam rozwijać Fizykę dla każdego.