Najpierw przewidź
Czy zmiana oporu detektora przesunie prawdziwe zero mostka? A czy ten sam wniosek dotyczy zera wyświetlanego przez miernik z przesunięciem b?
Przykład bez sterowania: R₁ = R₂ = R₃ = 1000 Ω, Rₓ = 1020 Ω, R_d = 9000 Ω, |U_z| = 5 V. Bez detektora U₀ ≈ 24,752475 mV, a opór wyjściowy R_T ≈ 1004,950495 Ω. Detektor obniża fizyczne napięcie do U_d ≈ 22,266205 mV. Prąd od prawego do lewego środka wynosi około 2,474023 µA. Dla b = 0,600000 mV dwa odczyty wynoszą +22,866205 i −21,666205 mV. Ich półróżnica przywraca sygnał 22,266205 mV, półsuma daje b. Dokładna charakterystyka odtwarza ΔR/R = 2%, czyli Rₓ = 1020 Ω. Moc na badanym oporze wynosi około 6,243204 mW.
Odczyty modelu
Porównaj swoje próby
Zapisz ustawienia i odczyty, zmień jeden parametr i zapisz kolejną próbę. To wyniki modelu. Tabela pozostaje na tej stronie do jej zamknięcia; możesz pobrać ją jako CSV. Wyczyszczenie tabeli możesz cofnąć do chwili zapisania nowej próby.
Brak zapisanych prób. Możesz porównać do 20 prób.
| Próba | Ustawienia | Odczyty |
|---|
Jak działa ten model?
Dwa górne ramiona są równe R. Dolne lewe ma R₂ = R(1+t), dolne prawe Rₓ = R(1+x), gdzie x = ΔR/R. Kontrolki zmian są w procentach: 2% w równaniu oznacza 0,02. Potencjały środków odniesiono do dolnego węzła. Napięcie U_d = V_P − V_L i prąd I_d są dodatnie od prawego środka do lewego.
Bez detektora różnica potencjałów wynosi U₀ = U_z(x−t)/[(2+t)(2+x)]. Opór widziany przez detektor to R_T = R·(1+t)/(2+t) + R·(1+x)/(2+x). Po dołączeniu R_d prąd wynosi I_d = U₀/(R_d+R_T), a napięcie U_d = I_dR_d. Oba dzielniki zostają obciążone; nie używamy ich nieobciążonych potencjałów jako potencjałów rzeczywistych.
Równowaga występuje przy x = t. Dla niezerowego zasilania to samo ustawienie zeruje U₀, U_d i I_d dla każdego dodatniego R_d. Zmiana R_d zmienia czułość poza zerem. Zapisz trzy próby przy tej samej zmianie oporu i różnych R_d, a następnie dobierz regulację t do x.
Miernik pokazuje y = U_d + b. W tym modelu b jest dodawane po obliczeniu obwodu, jako stały błąd toru odczytu. Nie wymusza dodatkowego prądu. Niezerowy odczyt przy zrównoważonych ramionach może pochodzić wyłącznie z b, a odczyt równy zero może maskować niezrównoważenie.
Para y₊, y₋ zakłada jednakowe moduły zasilania, niezmienne opory i stałe b. Półróżnica (y₊−y₋)/2 daje sygnał dla dodatniego zasilania, a półsuma b. Wybór polaryzacji zmienia bieżący obwód i wykres; przewidywane odczyty całej pary pozostają dostępne do porównania. Są obliczeniami tego samego modelu, nie niezależnymi zaszumionymi pomiarami.
Odtworzenie ΔR/R uwzględnia regulację t i skończony R_d. Dla k = R_d/R, A = k(4+2t)+4+3t, B = k(2+t)+3+2t i v = U_d/U_z otrzymujemy x = (Av+kt)/(k−Bv). Obok poprawionego wyniku pokazujemy skutek zignorowania b w bieżącym surowym odczycie. Jeśli taki odczyt nie odpowiada żadnemu dodatniemu Rₓ, nie przypisujemy mu fikcyjnego oporu.
Odtwarzanie w pracowni dotyczy idealnych wartości modelowych, bez rozdzielczości i szumu przyrządu. Przy bardzo małym wzbudzeniu rzeczywisty sygnał może nie dać się odróżnić od zera, choć model nadal określa zmianę oporu. Granice wykrywalności trzeba wyznaczyć z parametrów rzeczywistego pomiaru.
Wykres przedstawia trzy charakterystyki w funkcji ΔR/R: U₀ bez detektora, fizyczne U_d oraz wskazanie y z przesunięciem zera. Pozostałe parametry są stałe. Skala pionowa dopasowuje się do całego zakresu zmian, więc przed porównaniem rysunków przeczytaj oznaczenia osi.
Podwojenie modułu zasilania podwaja fizyczny sygnał, ale nie zadane b, a moc cieplna rośnie czterokrotnie przy stałych oporach. Odczyty mocy pokazują grzanie obwodu. Nie wyliczamy temperatury bez modelu wymiany ciepła. Przy wyłączonym źródle pozostaje samo b i nie można wyznaczyć oporu z zerowego sygnału.
Założenia i granice
- Stan ustalony, idealne źródło napięciowe i dodatnie, liniowe opory. Brak oporów przewodów, pojemności, indukcyjności i zależności oporu od temperatury. Wyniki są dydaktyczne, nie są parametrami konkretnego czujnika.
- Detektor ma wyłącznie znany opór R_d między środkami mostka. Nie modelujemy prądów polaryzacji, ograniczeń napięcia wspólnego ani wzmacniacza. Przesunięcie b jest błędem wskazania i nie zmienia rozpływu prądów.
- Odwrócenia mają jednakowy moduł wzbudzenia i niezmienne b. Nierówne napięcia oraz dryf wymagają innych kombinacji odczytów, pokazanych w powiązanej lekcji. Model nie udaje, że półróżnica usuwa dowolny błąd.
- Nie ma losowego szumu ani kwantyzacji. Dokładne zero modelu nie określa rozdzielczości rzeczywistego detektora. Kontrolki dopuszczają wpisanie liczb dokładniejszych niż krok suwaka.
Sprawdź samodzielnie
Ustaw R = 1000 Ω, zmianę badanego oporu 2%, regulację 0%, R_d = 9 kΩ, |U_z| = 5 V i b = 0,6 mV. Zapisz oba znaki zasilania. Następnie zmień regulację na 2%. Czy zniknie prąd detektora, czy także odczyt miernika? Powtórz po wyłączeniu źródła i wyjaśnij, co można wtedy wywnioskować.
Sprawdź rozwiązanie
Przy regulacji 0% odczyty wynoszą około +22,866205 i −21,666205 mV. Półróżnica daje 22,266205 mV, półsuma 0,6 mV, a charakterystyka odtwarza zmianę 2%. Przy regulacji 2% oba dolne ramiona mają 1020 Ω: U₀, U_d i I_d są zerowe, lecz oba odczyty wynoszą +0,6 mV. Po wyłączeniu źródła odczyt pozostaje +0,6 mV dla dowolnych ramion. Niezerowe zasilanie jest konieczne, aby odróżnić równowagę od braku wzbudzenia.